Babyopkomst.nl

Hallo allemaal,
Ben zo gelukkig, we gaan voor een 2de kindje...
we hebben een prachtige zoon van 10 maanden maar t kriebelt weer
verschrikkelijk erg...
Nu moet ik alleen eerst mn medicijnen afbouwen, dat duurt 4 weken
Na mn bevalling had ik een posnatale depressie en ben anti depresiva gaan slikken, gelukkig gaat t nu heel goed vandaar ook dat we het weer gaan proberen. 
dan krijgen we van de huisarts een door verwijzing naar een gyn, want we kunnen niet zomaar zwanger raken, clomid is gelukkig wel t enige wat we nodig hebben...
ik wil iedereen die probeert zwanger te raken of zwanger is heel veel succes wensen,
groetjes Angelique

Super leuk voor jullie meis!!!
Ik wens je heel veel geluk, maar ook sterkte toe.
Ik weet uit ervaring dat het niet makkelijk is om een PPD achter je te laten!!
Gelukkig gaat het nu goed met je en voel je je goed.
Hou dat positieve vast en dan komt het allemaal goed, ook met afbouwen van de medicijnen!!

Een tip, als je zometeen weer zwanger bent, geef gelijk aan dat je een PPD achter de rug hebt.
Ik ben nu na mijn PPD zwanger en ze hebben me een geweldig vangnet gegeven voor als ik me even niet lekker voel of bang ben dat ik weer een depressie krijg!
Dat werkt enorm geruststellend!!

Spannend en heel herkenbaar. Ik heb ook een ppd achter de rug en ook de kriebels zijn er zo nu en dan. Nu nemen we 'gewoon' risico en zien we wel hoe dat loopt. Een nieuwe zwangerschap is welkom, maar het mag wat ons betreft ook nog wel even duren. Vind het namelijk ook wel prettig dat we eindelijk onze draai hebben gevonden en ben eigenlijk wel blij dat ik niet meer zo'n last heb van hormonen. Zie jij er niet vreselijk tegenop om zo'n babyperiode weer te moeten doorstaan? In ieder geval veel succes met het zwanger worden.

Hoi,
Jacqueline: Allereerst dankjewel  
Mijn ppd is gelukkig bekent bij mijn dokter en omgeving, maar zal het zeker doen, want steun kan iedereen gebruiken met een ppd...
tis alleen zo jammer dat veel mensen het niet her/er/kennen!

Sabine: Ook bedankt  
Ja de babyperiode van de 1e kan ik me nauwelijks herinneren,
maar vondt het toen wel heel zwaar, maar ja die hoort er nu eenmaal bij!
Die hormonen waren om gek van te worden, maar dat komt ook wel weer goed...jullie ook succes iig

Groetjes Angelique

Hey Angelique,
Ik had graag willen reageren op je topic over draagmoederschap, maar op 1 of andere manier lukt het me niet om te posten. Toch wil ik het volgende graag kwijt, omdat wij in dezelfde situatie zitten/zaten als jullie.

Een vriendin van mij is al met al 15 jaar aan het dokteren geweest en zijn tot de conlusie gekomen dat haar huisje geen kindjes groot kan brengen. Voor hun is de enige manier om hun eigen kindje te krijgen draagmoederschap. Ik ben me daar in gaan verdiepen. Ik zou, denk ik, nl. wél een kindje af kunnen staan, mits het maar 100% hun kindje is: dus hún embryo wat in mijn baarmoeder terug wordt geplaatst. Maar ik ben er ondertussen ook achter wat voor een psychische toestand het gaat worden. Je moet het kindje nl. officieel weigeren: jij bent de biologische moeder omdat je bent bevallen van een kind. Dat het DNA-technisch  niet van jou is maakt helemaal  niets uit. Vervolgens heeft een ieder een jaar bedenktijd. Dus ík kan binnen het jaar nog zeggen: o nee, geef maar terug. Maar ook je vriendin kan binnen het jaar zeggen: ik wil het toch maar niet, alsjeblieft red er maar mee. Vnl. als er wat aan het kindje zou mankeren wordt dat 'risico' groter. Je kan van alles vastleggen bij de notaris, maar dat is niet rechtsgeldig, stomweg omdat de nederlandse wet het laatste woord hierin heeft. Maar ondanks dit alles hebben we het besloten niet te doen omdat in de eerste plaats mijn man er niet achter stond en wat voor mij de hoofdreden was om het niet te doen: ik ben nu zwanger van de 4e en dit kindje wordt gehaald met de keizersnee. Een volgend kindje moet bij mij ook per definitie worden gehaald met de keizersnee en om me te laten opereren vind ik nét een stap te ver. Zou ik háár leven kunnen redden door een nier af te staan vind ik het weer anders, omdat zij al bestaat zeg maar. Snap je?

Iig geval heel veel succes met de beslissing en oja, voor een vreemd zou ik het noooooit doen! (maar dat is bij jullie ook niet aan de orde, zoals ik het begreep.

Groetjes Dietie (april 2012 forum)