Babyopkomst.nl

Hoi allemaal

Ik moet even wat van me afschrijven. Afgelopen januari zijn we na een zwangerschap van 19 weken ons 2e kindje verloren. Na allerlei onderzoeken werd duidelijk dat er geen oorzaak was, domme pech noemde de arts het. Toen durfden we het weer aan om te proberen zwanger te raken. In augustus was het raak maar na 5 weken heb ik een miskraam gekregen. In oktober was het wederom raak en nu kreeg ik na 4 weken en 2 dagen een miskraam. Heel verdrietig. 
Nu ben ik weer zwanger, vandaag 5 weken en ik word helemaal gek van angst en onzekerheid. Ben zo bang om weer een kindje te verliezen! Ik voel van alles, loop wel 20 keer per dag naar de wc. Nu heb ik bijvoorbeeld pijn halverwege mijn rug en rond de maagstreek. Paniek! Ik weet gewoon niet meer wat ik moet voelen en denken....... 

Groetjes Sandra

LIeve Sandra, Meer als je gevoel herkennen kan ik helaas niet! Zelf heb ik ook 2 x een miskraam gehad! een keer met 8 weken en een keer met 11 weken. en ja de zwangerschap erna ben je constant zo onzeker! het steeds naar het toilet lopen ik herken het, ik voelde constant aan mn borsten of ze nog wel gevoelig waren! nu heb ik gelukkig een gezond kindje! en mijn vriendin die al 5 x een miskraam kreeg heeft ook een gezond kindje! dus ik wil zo ie zo zeggen houdt hoop! en vraag aan de gynaecoloog eventueel voor onderzoek wat een eventuele oorzaak kan zijn! neem aan dat ze na 3 miskramen daar wel onderzoek naar kunnen/moeten doen! vaak is het iets kleins van een extra hormoon dat je zal moeten slikken of iets dergelijks! heel veel sterkte ermee....

Ik zou inderdaad na zo'n stukje 'geschiedenis' je angsten vertellen aan de gyn. vraag zoveel echo's als je wilt, vraag om onderzoek.. de pijn rond je maagstreek en rug kunnen ook gewoon je banden zijn die aan het groeien zijn, ik had dat soort klachten ook al tijd volop tijdens de zwangerschappen...sandra, probeer je gedachten steeds te verzetten anders gaan die angsten je gedachten beheersen en hebben die invloed om je mooie nog ongeboren kindje.. zoek hulp waarbij je het van je af kan praten...

En als je gelovig bent: bidden! 

Sterkte en op naar aan mooie baby het is je enorm gegund....

Jeetje, Ik wil je allereerst toch even feliciteren met je zwangerschap. Ik kan je gevoel wel begrijpen, die onzekerheid heb ik zelf ook. Alleen kan ik zeggen dat ik tot nu toe nooit een miskraam heb gehad. Toch loop ik net zoals jouw wel 20 keer per dag naar de wc en zelfs s nachts is het een ramp. Wij hebben er 2 jaar over gedaan om deze zwangerschap te verwezelijke. Daardoor is mijn angst nog veel groter geworden. De pijn in de maagstreek kan ik denk ik wel verklaren ( heb ik zelf ook ) Bij mij zijn dit puur zenuwen! Ik maak mezelf zo gek dat ik er maagpijn van krijg. Vanmorgen mijn gynaecoloog nog gebeld en die zegt als er wat is klim maar gelijk in de telefoon en bel maar! Een miskraam is vaak een chromosoom afwijking, het kan zijn dat deze miskramen van jouw niks te maken hebben met het te vroeg geboren worden van jullie wondertje. Ik hoop dat je over een aantal weken toch wel wat kan genieten van jullie zwangerschap. Vraag eventueel toch vroege onderzoeken aan zodat je zelf wat rustiger er onder bent en een beetje kan genieten. Mijn kaarsjes branden heel hard voor jullie !

Lieve San,

Wat jij hebt is heel normaal hoor. Ik denk dat veel vrouwen dit zullen herkennen. Helemaal de vrouwen die al een of meerdere miskra(a)m(en) hebben meegemaakt.

Ik ben nu ruim 11 weken en ik ben ook nog steeds druk aan het broekloeren. Kijk op tegen elk gyn/vk bezoekje en zoek bij een echo direct op een knipperlichtje. 

Ook de 'grens' waarop het de vorige keer misging is een moeilijk moment. Blijft ie zitten dit keer, Ja? pffff

Ik ga je niet vertellen dat stress slecht is, dat je moet genieten. Dat weet je wel. Probeer er wel over te praten met mensen. Ik heb dit ook gedaan. Het lucht echt op. Mensen kunnen je steun bieden en zelfs moed in praten.(denk ook aan een maatschappelijk werkster) Ik heb ook eens een donderpreek gehad, terecht. Deze beeb heeft nog niets gedaan waardoor ik er geen vertrouwen in zou hebben. Enfin, ook hier wordt ieder krampje geanalyseerd. Darm, baarmoeder, band? 

Lieverd, probeer je kalmte te bewaren. En wat mij iets helpt als ik weer loop te stressen: bedenk jezelf "schiet ik of mijn beeb er iets mee op dat ik zo (negatief) denk. Blijft mijn beeb zitten als ik in mijn angst blijf zitten?" je antwoord zal zijn "nee" Waardoor ik die gedachten makkelijker kan loslaten. 

Sterkte,
Liefs Jo

hoi meiden, bedankt voor jullie lieve woorden, tips en adviezen. Het is fijn te weten dat het niet gek is wat ik voel en denk. De gyn heb ik nog niet gebeld. Wou eerst zeker weten dat het niet weer vroeg mis zou gaan. Maar ik denk dat ik morgen wel ga bellen. Kijken wat ze daar voor me kunnen doen. liefs Sandra

Hoi Sandra,

GEFELICITEERD!!!

Erg herkenbaar! Ik heb ook een miskraam gehad, was rond 6 weken ofzo. Daarna was ik (gelukkkig) snel weer zwanger, maar tot 12 week ben ik echt bang geweest. Ik probeerde er wel van te genieten en de MK een plekje te geven, maar het blijft een extra gedachte die je met je mee draagt. Ik heb heel vaak tegen mezelf gezegd dat we gelukkig mochten zijn dat ik zwanger kon worden, veel mensen is dat niet gegund. Ik heb echt geprobeerd om het positief te bekijken. Eerlijk gezegd heeft het ook wel geholpen dat ik snel weer zwanger was. Vanaf de echo met 12 weken en wanneer we te horen kregen dat het een jongetje werd, toen werd het pas echt voor mij. TOen we een naam hadden bedacht kon ik er echt van genieten. De eerste 12 weken gingen zo langzaam voorbij, maar daarna is het echt voorbij gevlogen. Voor je het weet heb je de kleine in je armen liggen en is het alsof het nooit anders is geweest.

Inmiddels is mijn kleine ventje alweer 4 maanden en gaat het super met hem!!

We zijn nu in de running voor nummer 2. Maar vanwege borstvoeding (en dus een erg onregelmatige cyclus) kan dat nog wel even duren..... we zullen zien!

Vanmorgen heb ik de gyn gebeld en het hele verhaal uitgelegd. Maandag 9 januari mogen we al komen voor een vroege echo. Kreeg erg veel begrip van de assistente en ze heeft me ook gerust kunnen stellen vwb de rugpijn etc. Voel me iets rustiger nu! Kwestie van afwachten nu en positief blijven. Bedankt iedereen.

Enne Jo: je woorden helpen me goed. probeer ik steeds weer aan te denken!

Liefs Sandra

Hoi Sandra, Ik las je berichtje en wil je even laten weten dat ik voor je duim voor een goede afloop! Het is jullie zo gegund! Gefeliciteerd met je zwangerschap en die echo op 9 januari moet gewoon goed zijn! Liefs, Andrea

Andrea dank je wel!

Hoi Sandra Wat fijn dat je 9 Januari al terecht kan voor een vroege echo... heb je in ieder geval ook iets om naar uit te kijken! en ja de woorden van Jo zijn zeker geruststellend en om in je gedachte te houden! we tellen nu gauw af naar 9 Januari!

bedankt! Ik word iets rustiger nu al blijft het heel erg spannend! Was het maar vast 9 januari.....

Hoi,

Gefeliciteerd met je zwangerschap!
En idd heel herkenbaar! Ik heb in oktober 2010 na 7 weken een miskraam gehad. Totaal onverwacht, geen krampen of wat dan ook, gewoon opeens heel veel bloed. 5 dagen geduurd voordat het vruchtje kwam, omdat ik dus geen krampen had. Vreselijk was het... En ik was er flink kapot van... je weet dat dit kan gebeuren maar je denkt op de een of andere manier toch niet dat het juist jou overkomt...
Ik was 2 maanden later weer zwanger en ja toen was ik ook heel onzeker en bang. Heb dat heel anders ervaren dan de 1e zwangerschap. Ook iedere keer op de wc kijken of er geen bloed was, elk pijntje analyseren...
Heb toen ook om een vroege echo gevraagd bij m'n vk, gelukkig begrepen ze dat en was het geen probleem!
Dus ja ik heb eigenlijk geen adviezen... kan wel zeggen niet stressen e.d., maar ik weet zelf ook dat het zo niet werkt! Iig fijn dat je 9 januari terecht kan! Best snel trouwens! Ik mocht toen 24 januari voor een vroege echo en was 1 september uitgerekend.
En verder schrijf het van je af, praat er over etc!

Elin bedankt voor je berichtje. Jouw omschrijving van je miskraam klopt met die van mij. Ook ik heb geen krampen gehad, wel last van mijn rug. Vruchtje kwam wel vrij vlot.
Vandaag weer een dag vol twijfels en angsten. Vorig jaar was dit de week van het slechte nieuws en ik ben heel erg bang voor herhaling. Ik zou zo graag even in de toekomst kijken of alles goed gaat.....

Groetjes Sandra

San ik wou dat ik je een glaze bol kon geven, helaas werkt zo iets niet. Ik blijf gewoon voor je duimen de komende weken. Gezond eten, probeer niet te stressen en relax op zijn tijd dat is alleen maar goed voor je ukkie. En blijf aan JO haar woorden denken, het ukkie blijft echt niet zitten omdat jij dat zo graag wil of door jou gestress heen, het blijft zitten omdat het bij jou hoort en jij je vertrouwen aan het ukkie kan geven. Vertrouw op je zelf en vertrouw op je lichaam en je ukkie. 

groetjes Marina