Babyopkomst.nl

Hoi dames!

Het vorige topic was vol. Dus op naar de 3000 berichten!

even een update hoe het hier nu is. We proberen de draad weer op te pakken en verder te gaan, maar dat is zo moeilijk. Iedere keer loop je tegen kleine dingen aan waardoor je weer wordt herinnert aan je verdriet om wat niet zo heeft mogen zijn....
Luuk was vanmiddag met oma de Plopdans aan het doen en dan realiseer ik me ineens dat Tom dat dus nooit zal doen. Dat maakt het zo moeilijk.....
Een 2e kindje was zo welkom geweest en die hele droom is in een keer doorgeprikt. Alle plannen voor de komende tijd moeten worden veranderd en dat is zo moeilijk. Ik had me bijvoorbeeld erg verheugd om deze zomer met de kinderwagen (weer) te kunnen wandelen. heerlijk vond ik dat met Luuk. Hij lekker slapen en ik lekker lopen en genieten.... Of hoe zou Tom zijn geweest: lijkt hij op Luuk of zou het een heel ander kindje zijn geweest. Durven we het ooit nog aan om een kindje te krijgen? Dat zijn de dingen die continu door mijn hoofd spoken.....

Liefs Sandra

Hoi meiden,

Haha had ikhet vorige topic vol gezet! Nou ja op naar de 3000 inderdaad! En op naar de verjaardagen van onze bijna 3 jarige peuters. Duurt nog even, maar ik vind het wel snel gaan. Voor je het weet zitten ze op school...

@sandra, wat fijn dat je ons 'update'. De tijd zal de wonden moeten helen (psychologisch geblabla, maar t is wel zo). Het is ook heel wat wat je hebt meegemaakt, je was zowat op de helft van je zwangerschap. 
Wie weet durf je het over een tijdje weer aan. Misschien als je weet waarom het fout gegaan is dat dat het ook 'makkelijker' maakt als je van deze klap bekomen bent. 
Snapt Luuk het? Lijkt me heel moeilijk om door te moeten met een peuter van 2 jaar die inderdaad gewoon de plopdans wil doen en ook de nodige aandacht vraagt, Het is natuurlijk ook wel afleiding maar het kan ook heel moeilijk zijn. En Tom blijft uiteindelijk in jullie hart voortleven. 
Heel veel sterkte de komende tijd!

Groetjes Carolien

@Carolien: We hadden Luuk verteld dat mama een baby in de buik had, maar dat zei hem niet zoveel. Hij heeft het er ook nooit meer over gehad uit zichzelf nadat wij het hem hadden verteld. Op de dag dat ik moest bevallen hebben we hem gezegd dat mama's buik pijn deed en dat de dokter mama ging beter maken. 
Hij ziet ons verdriet natuurlijk wel en dat vindt hij heel erg. Als ik tranen heb, is het meteen niet huilen mama. Is voor hem ook wel heel moeilijk....een mama die verdrietig is.
We doen ons best om de draad weer op te pakken en dat gaat met ups en downs. Ben blij dat ik het hier van me af kan schrijven....

Groetjes Sandra

Ja dat herken ik wel. Patricia zegt dat ook wel eens. Gelukkig gebeurt dat niet zoveel hoor. 
Groetjes Carolien

Even mijn hart uitstorten.....

Mijn man kreeg net telefoon van zijn broer. Zij krijgen een kindje half juli, een jongetje. het was of ik een klap in mijn gezicht kreeg...... Ik gun het ze echt, maar vind het vreselijk moeilijk. Ik had het ons ook zo gegund..... 

@Sandra: het lijkt me inderdaad heel moeilijk als je in jullie situatie zulk nieuws krijgt. Hoeveel je het een ander ook gunt, het doet gewoon heel veel pijn. Dat is heel menselijk hoor! Ik moet regelmatig aan jullie denken, ik vind het zo erg wat jullie overkomen is. Wat ik me nog afvroeg is of jullie ook nog professionele hulp krijgen bij het verwerken van jullie verdriet. En krijgen jullie veel steun van jullie omgeving?

Groetjes,

Andrea

Wij kunnen vanuit het ziekenhuis hulp van maatschappelijk werk krijgen. Dinsdag 1-2 moeten we naar de gynaecoloog en dan zal het wel ter sprake komen. (en anders breng ik het ter sprake) ook de huisarts kan zoiets voor ons regelen gaf hij aan.
Steun vanuit de omgeving is er zeker. Van iedereen op een andere manier, maar wel fijn. Tijd heeft het nodig zegt iedereen.....Ik wou alleen dat de tijd wat sneller ging op dit moment.....

Hoe is het bij jullie verder???

Groetjes Sandra

@Sandra: goed om te lezen dat jullie in ieder geval steun vanuit jullie omgeving krijgen. Nogmaals heel veel sterkte gewenst de komende tijd.

Hier wordt onze Youri alweer bijna 5, waar blijft de tijd. Ivar gaat qua oren hartstikke goed. Hij is al 3 maanden vrij van oorontstekingen en laatst op controle bij de KNO bleek dat zijn oren heel mooi schoon zijn. Het lijkt er dus op dat hij er overheen groeit. Dat dat op deze leeftijd al zou gebeuren, hadden we niet kunnen hopen. Helaas speelt wel de eczeem de laatste tijd weer op. Niet dat hij enorm onder de plekken zit, maar hij heeft wel een droge huid met jeuk tot gevolg. Er zijn weken dat hij maar 2 nachten doorslaapt, maar gelukkig gaat het de laatste 2 weken weer wat beter. Volgende maand gaan we met hem naar het ziekenhuis in Alkmaar. Daar zijn ze onlangs met een kindereczeemspreekuur gestart. Dan krijg je samen met nog een aantal ouders advies over hoe om te gaan met jeuk etc. Die praktische info missen we op dit moment een beetje. Dat komt omdat we ons door alle orenellende nooit echt enorm in het eczeem verdiept hebben (dat was tenslotte toch een beetje bijzaak voor ons). Dus ik hoop dat we daar een hoop gaan opsteken. 

Verder is Ivar een mannetje waar wel een koppie opzit. Hij heeft flinke peuterbuien. Af en toe gaat hij zo over de rooie, dat we hem bijna niet gekalmeerd krijgen. Dat is af en toe best lastig en vooral heel vermoeiend. We kijken het nog even aan en anders overwegen we om naar het opvoedspreekuur van het consultatiebureau te gaan. Hij is duidelijk heel anders dan zijn grote broer. Hoe is het bij jullie met de peuterpubertijd?

Groetjes,

Andrea

uppppppp

@Andrea: wat balen van het eczeem. Jeuk is zooooo vervelend weet ik uit ervaring en maak dat een kleintje maar eens duidelijk!

Hier gaat het verder wel aardig. Luuk groeit ineens flink en aan allerlei dingetjes merk ik dat hij richting de 3 jaar gaat. Hij fietst ineens op de driewieler, kan zijn aandacht langer bij verhaaltjes houden en heeft ook wel zijn buien. Niet luisteren als je hem roept en erg boos worden als hij iets niet voor mekaar krijgt. Dus in dat opzicht erg herkenbaar Andrea!

Groetjes Sandra

Hoi meiden,

Ook een meisje van bijna 3 heeft van die buien hoor . Ook Patricia ontwikkelt heel duidelijk haar eigen wil. Dat is op zich leuk en goed maar op zijn tijd ook heel lastig. Zeker als je in de supermarkt loopt ofzo... Ze weet ook al echt wat ze wil hebben voor haar verjaardag, een fiets, maar we hebben er nog 1 van haar oudere zus dus die mag ze hebben. Of ze het daar mee eens is is nog maar de vraag. Maar Charlotte is eruit gegroeid dus die heeft een nieuwe (=lees tweedehands) nodig.

Patricia heeft gelukkig geen last meer van eczeem, maar ze heeft er wel aanleg voor en zo nu en dan heeft ze wat plekjes, maar niet zo erg als Ivar zo te lezen. 

Fijn weekend!

Groetjes Carolien

Hoi meiden, 

We zijn vanmiddag met de jongens naar het theater geweest naar de voorstelling van het Zandkasteel. Het was erg de moeite waard. Het was net alsof je er op tv naar zat te kijken. Zelfs Youri vond het erg leuk, ook al wordt hij er bijna te groot voor. Er zaten veel liedjes in de voorstelling en na afloop mochten ze Zaza, Toto en Koning Koos een handje geven (Ivar vond het alleen iets te spannend, dus die heeft het niet gedaan).

En verder zijn de mannen gisteren weer geknipt (nou ja, geschoren met de tondeuse). Dat was weer een drama. Maar het is weer lekker kort, dus voorlopig zijn ze er weer vanaf. 

Goed weekend nog!

Andrea

uppppp

Hoi meiden,

Hoe is het met jullie?

@Sandra: hoe was jullie bezoek vorige week aan de gynaecoloog?

Wij zijn gisteren met Ivar naar het kindereczeemspreekuur geweest. Dat was echt supernuttig. Het duurde in totaal 2 uur, dus we hebben heel veel gehoord over hoe om te gaan met eczeem, de verschillende soorten zalven etc. Ook weten we nu hoe dik we hormoonzalf moeten smeren. Dit hadden we veel eerder moeten doen! Blijkt dus dat Ivar een extreem droge huid heeft. We hebben nu het advies gekregen om hem 2x per dag van top tot teen in te smeren met een hele vette zalf. Verder krijgen we een verbandpakje voor Ivar zodat we hem dat 's avonds na het smeren aan kunnen doen. Klinkt heel heftig, hoewel het op zich met zijn eczeem wel meevalt. Dit verbandpakje gaat helpen om de zalf zijn werk te laten doen en zorgt ervoor dat hij zichzelf niet kan krabben. Kortom we zijn echt superblij dat we dit gedaan hebben. En nu maar hopen dat het gaat helpen! En dat we binnenkort weer eens een nacht door kunnen slapen.

Oja, meneer was ook nog gewogen en gemeten. Hij zit bovenin de groeicurve. Hij is nu al zo zwaar als dat zijn broer was toen hij een jaar ouder was. Hij zit op ruim 17 kilo en is 99 cm lang. Een flinke jongen dus. Hoeven we ons tenminste geen zorgen te maken als hij een keertje niet goed eet .

Groetjes,

Andrea