Babyopkomst.nl

hallo allemaal
ik heb verleden maand me 4e miskraam gehad .
alle 4 keer is het in de begin. me eerste was al met 4 weken de tweede was met 6 weken de derde met 7 weken en de laatste met 6 weken.
het doet zo'n pijn van binnen. ik heb het iedee dat ik niet word begrepen door de mensen om me heen. ze weten niet hoe het is, de reactie van de omgeving is oh je bent jong tijd genoeg. of je was toch nog niet zo ver. ik heb verschillende testen gehad bij de gyno. en alles is goed. zijn er vrouwen die dit ook mee gemaakt hebben?

chantaloost schreef:

hallo allemaal ik heb verleden maand me 4e miskraam gehad . alle 4 keer is het in de begin. me eerste was al met 4 weken de tweede was met 6 weken de derde met 7 weken en de laatste met 6 weken. het doet zo'n pijn van binnen. ik heb het idee dat ik niet word begrepen door de mensen om me heen. ze weten niet hoe het is, de reactie van de omgeving is oh je bent jong . of je was toch nog niet zo ver. ik heb verschillende testen gehad bij de gyno. en alles is goed. zijn er vrouwen die dit ook mee gemaakt hebben?

Hoi Chantal

Ik heb drie miskramen gehad, ook alledrie in het begin. Ongeveer rond de 6-7 weken. Ik heb toen ook allerlei onderzoeken gehad en mijn bloedstolling bleek niet goed te zijn, bij mijn vierde zwangerschap heb ik bloedverdunners gekregen en dat heeft geholpen.....ik ben bijna 4 weken geleden bevallen van een gezonde dochter!

Ik weet precies wat je doormaakt, welk verdriet je hebt. Sommige mensen reageren inderdaad heel erg onnadenkend, die weten niet beter. Een zwangerschap verliezen, hoe pril ook, betekent afscheid nemen van je zo gewenste kindje, dat doet echt pijn. Gelukkig zijn er ook mensen die het wel begrijpen. Wat mij heeft geholpen is een aandenken; ik heb een beeldje in de tuin gezet en ik draag een zilveren armband die ik heb gekocht na mijn derde miskraam, als aandenken/symbool, hoe je het wil noemen. Het neemt het verdriet niet weg, maar het krijgt vorm op deze manier. 

Ik wens je in elk geval heel veel sterkte toe, neem de tijd en zorg goed voor jezelf! 

liefs Janet

Hoi Janet,

Mijn naam is Tessa Heselhaus en ik ben freelance journaliste bij tijdschrift Flair. 
Ik zou je graag iets willen vragen naar aanleiding van je bovenstaande post, van 22 oktober 2010.

Zou je mij even een mailtje kunnen sturen naar tessaflair@hotmail.com< /a>? Dan kan ik je even vertellen waar het om gaat, in plaats van het hier algemeen te verkondigen.

Bedankt vast!

Groetjes,
Tessa.

hermanna schreef:

Hoi Chantal Ik heb drie miskramen gehad, ook alledrie in het begin. Ongeveer rond de 6-7 weken. Ik heb toen ook allerlei onderzoeken gehad en mijn bloedstolling bleek niet goed te zijn, bij mijn vierde zwangerschap heb ik bloedverdunners gekregen en dat heeft geholpen.....ik ben bijna 4 weken geleden bevallen van een gezonde dochter! Ik weet precies wat je doormaakt, welk verdriet je hebt. Sommige mensen reageren inderdaad heel erg onnadenkend, die weten niet beter. Een zwangerschap verliezen, hoe pril ook, betekent afscheid nemen van je zo gewenste kindje, dat doet echt pijn. Gelukkig zijn er ook mensen die het wel begrijpen. Wat mij heeft geholpen is een aandenken; ik heb een beeldje in de tuin gezet en ik draag een zilveren armband die ik heb gekocht na mijn derde miskraam, als aandenken/symbool, hoe je het wil noemen. Het neemt het verdriet niet weg, maar het krijgt vorm op deze manier.  Ik wens je in elk geval heel veel sterkte toe, neem de tijd en zorg goed voor jezelf!  liefs Janet

Hoi Chantal,

Wat verdrietig, vier keer een miskraam.
Ik begrijp je gevoelens; heb zelf deze zomer een mk gehad. Het is zo'n leeg gevoel en zo'n gemis. Mensen kunnen dit pas begrijpen als ze het zelf hebben meegemaakt.
Ook ik heb een bedel aan mijn armband en een beeldje van een engeltje met een vlindertje als aandenken.
Bovendien had e vk nog een echo gemaakt en die foto koester ik ook...

Vaak reageert de gyn (als ze niet direct iets kunnen vinden) met: het is gewoon domme pech, maar misschien kun je toch het een en ander nog laten onderzoeken, zoals je bloed en dergelijke.

Heel veel sterkte!

lieve chantal,

wat naar dat ook jij dit hebt mee mogen maken. ergens stemt het tot hoop dat ze niets hebben kunnen vinden maar kan me voorstellen dat de angst er zo in zit dat je de moed niet meer bij elkaar ozu kunnen rapen?! Ik hoop dat jij ooit een kindje in je armen mag houden! ik gun het je heel erg!
liefs sam

Hi Chantal,

Ik heb ook 2 miskramen gehad en ben nu voor de 3e keer zwanger (5 weken nu). Spannend dus en hopen dat het goed mag blijven gaan. Bij mij is er ook niets uit de onderzoeken gekomen maar mijn schildklierwaarden waren ook iets verlaagd. Nu heb ik er medicijnen voor om deze op de ideale hoogte te krijgen. Dat helpt schijnbaar om de kans op een miskraam te verlagen.

Heel veel sterkte.

Liefs,

Grace

hallo..

ik heb ook 4 miskramen gehad..
en heb een dochter die word volgende maand een jaar..
ik heb 2 voor haar gehad en 2 na haar..
ben vorige week bij de huisarts geweest en word door gestuurt naar het ziekenhuis,, 

mag ik vrage wat voor onder zoeken ze gaan doen? 
mijn dochtertje was ook een heel kleintje die was 2300 gram en maar 40 cm,, die liep achter.. als je alles bij elkaar denk klopt het niet..
ik mag nu voor onderzoeken,, maar ik kijk er best wel tegen op..

en zoals jij al zij,, iedereen om  je heen zegt ach komt wel goed..!!
op een 1 of andere manier begrijpe ze het niet,, me schoonzuzje en me broer hebben het kindtje verloren met 24 weken, ook door bloed stoling,,
daar kan ik gelukkig goed mee prate ma voor de rest denke ze er heel makkelijk over,, das best wel jammer,

veel sterkte,,

meiden allemaal sterkte met het geven van een plekje en het verwerken..
zelf heb ik 2 gezonde jongens..
onze wens voor een 3de is groot..
inmiddels ben ik 2 vmk verder... de eerste keer kon ik het wel relativeren.. de kans is aanwezig.. dat wist ik toen we er voor gingen.. maar x op rij was toch wel een zware dobber en heb he er vaak nog wel moeilijk mee... zie ook wel op tegen een volgende positive test... kan dan niet genieten.. eerst maar een hartactie zien!

liefs jannie

Dag paulien, in het ziekenhuis krijg je meestal een echo aangeboden om te kijken of er afwijkingen zijn in de baarmoeder. En na 4 miskramen mag je genetisch onderzoek laten doen. Heb ik ook gehad. heb 2 miskramen voor mijn dochter (4) en zoontje (2) gehad en 2 er na. Ik heb een genetische test laten doen samen met mijn man. Daar kwam uit dat ik een chromosomale translocatie heb op chromosomen 11 en 22. hierdoor is de kans op miskraam voor en rond de 12 weken groot. en als het goed gaat is er verhoogde kans op een gehandicapt kindje of een doodgeboren kindje. als je gezonde kindjes krijgt (zoals ik ) dan is de kans groot (75%) dat zij net als ik drager zijn en later tegen dezelfde dingen aanlopen mbt zwangerschappen. Kans is op zich klein dat er iets uit de genetische test komt. Probeer er alleen wel vooraf bij stil te staan dat er dus iets kan zijn. ik moet sinds ik de uitslag weet leren leven/omgaan met de wetenschap dat de kids later problemen krijgen met hun kinderwens of dat ze misschien toch niet gezond zijn maar dat het nog niet ontdekt is. Het wordt nl pas getest als ze 18 zijn (ethische redenen). Bij elk dingetje dat medisch op onze weg komt spookt het doemscenario weer op. En dat vind ik achteraf persoonlijk erg zwaar. om nog maar niet te spreken over de keus voor wel/niet gaan voor een derde kindje dat hier mee op losse schroeven is komen te staan. Maar waarschijnlijk had ik het ook never nooit niet anders gekozen hoor, het is aan de andere kant ook goed dat ik het nu weet.Nu weet ik dat de miskramen van vorig jaar ergens door komen waar ik in principe niets aan had kunnen doen. Ach ja, elk voordeel heeft zijn nadeel en andersom he? Ik ben benieuwd wat jij uiteindelijk hebt gedaan en als je de testen hebt gedaan of alles goed was! als je dit leest mag je altijd reageren! Ik wens je veel sterkte met het verwerken en geniet van je dochtertje, ik hoop dat alles goed met haar was??? liefs sam

hoi chantal.....

ooooh wat vervelend dat het weer niet gelukt is.
ik herken het gevoel heel goed van elke keer een miskraam.
heb zelf 6 miskramen gehad... pijn, verdriet, en alle rot gevoelens komen dan boven. na 4 miskramen hebben ze bij mij een kijkoperatie gedaan en daar zijn ze achter gekomen dat ik een aangeboren afwijking aan de baarmoeder heb. als vrouw word je met 2 baarmoeders geboren en in de loop van de jaren lost het als het ware op. nou dat is moeder de natuur vergeten bij mij.mij linkekant is niet ontwikkeld alleen de rechter kant. daarna ben ik nog 2 keer zwanger geweest en al die 6 miskramen kwamen tussen de 3 en 7 weken. op een gegeven moment na een relatie van 15 jaar en bijna 8 jaar huwlijk liep onze relatie stuk. sinds 5 jaar heb ik een nieuwe relatie. ik ben altyd open over mijn toch wel heftige periode heel open geweest. ik heb vrij vlot tegen mijn huidige vriend verteld wat mijn ervaringen en afwijkingen zijn. 3 jaar geleden is mijn zusje bevallen van en gezonde zoon. ja en toen begon het bij ons te kriebelen. na 3 jaar van de pil af te zijn bleef een zwangerschap uit. vorig jaar in december ben ik naar de gyn gegaan die ik toen vroeger ook al had. mij vriend kreeg meteen allemaal testen en daar kwamen ze achter dat hy traag zaad heeft. we zijn in februari met iui (kunstmatige insuminatie) begonnen. na 4 behandelingen ben ik nu weer zwanger. ik ben nu 8 weken zwanger het hartje klopt super goed en sta onder strenge controle. moet om de week naar het ziekenhuis voor een echo. de angst blijft altyd dat het fout kan gaan. wij proberen heel positief te denken en dan hopen wij dat het helemaal goed gaat komen. waarschijnlijk ga ik eerder bevallen ivm de afwijking. wij zijn 5 februari uitgerekend dus dan hopen wij dat wij onze kleine dreumens in ons midden kunnen hebben.

meid ik hoop dat jullie heel snel erachter komen waa het fout is gegaan.

ik wens je heel veel succes toe en ik kom snel weer op deze forum om te kijken hoe he met jullie vergaat

veel strekte.......

liefs annemieke

lieve meiden ga me ook maar bij jullie aan melden .. zal me effe in het kort voorstellen ben gedis moeder van 3 kinderen en heb net 2 miskramen achter de rug ik heb altijd 4 kindjes gewild en nu nog steeds maar het natuur wil hier niet aan mee werken en de mensen om me heen willen het ook niet begrijpen ik krijgt steeds te horen je heb er toch al 3 .... daarom wil ik er liever niet over praten met mensen die er niet zo veel mee te maken hebben ik heb nover 2010 1 miskraam gehad van 12 weken en nu zit ik er weer midden in deze was 4 weken en een paar dagjes heb er zo veel verdriet van en hoop echt dat het ons gaat lukken (en jullie ook ) voel me op dit moment zo leeg en in de steek gelaten niemand kan nog iets goeds doen maar ik moet verder heb 3 geweldige kids liefs gedis