Babyopkomst.nl

Hallo moeders, en aanstaande moeders!

Ik ben erg benieuwd naar jullie mening over het volgende..
Ik heb altijd geroepen dat als ik zwanger zou zijn ik niet zou willen weten of het een jongentje of een meisje word.
Nu ben ik 5 weekjes zwanger en begin ik toch een beetje te twijfelen..
Aan de ene kant lijkt me de verassing zo leuk als het geboren word, maar aan de andere kant ben ik wel zo nieuwsgierig!!! En naast de praktische kant (kleding, kamertje etc) is het tijdens de 20 weken echo toch ook een verassing?

benieuwd naar jullie ideeen/ervaringen hierover!

Groetjes, Judith

tja.. het is natuurlijk een hele persoonlijke gevoelskwestie hè?

ik vond het zelf wel fijn om te weten omdat het dan al wat minder abstract wordt, en je niet meer hoeft te praten over 'de baby' en 'het'.
plus wat je zegt, het is ook wel handig qua kleertjes kopen etc.
wij gingen dan weer een stapje verder dan de meeste mensen doen, denk ik, want zodra we wisten wat 't was noemden we de baby ook altijd bij naam, als we erover praatten.
iedereen in onze omgeving wist dus vanaf week 20 meteen ook hoe 'ie heette

verder denk ik, zo'n bevalling is al spannend genoeg: wanneer gaat 't gebeuren, verloopt alles goed, komt het kindje gezond ter wereld etc. etc.
die spanning over jongetje of meisje hoeft er dan voor mij persoonlijk niet nog eens bij.

en of je 't nou met 20 weken weet of met 40 weken, ooit kom je het toch te weten.
dus om er nou zo heel geheimzinnig over te doen..
(maar dat is mijn bescheiden mening - ik ben nogal nuchter aangelegd

als laatste: ook al zegt de vk of  echoscopist niks over het geslacht, soms kan je het gewoon superduidelijk zien.
dus dan weet je 't ook, of je dat gewild had of niet.
bij onze tweede zag mijn vriend bij de echo van 13 weken al dat het een jongen was, en de vk kon dat alleen maar bevestigen...

Hoi Judith, gefeliciteerd met je zwangerschap. Bij de 1e 2 ukjes, kreeg ik alleen een echo met 12 weken.. kan je nog niet een geslacht zien (althans soms nog niet..) en hebben we gegist wat het zou worden... de oma's zagen het aan de vorm van de buik en hadden het tot mijn grote verbazing nog goed ook... We vonden het toen niet nodig om te weten, het geschenk dat een ukje gezond is, is zooooveel meer waard..Manlief wilde zich alle 3 de keren laten verrassen....

Bij de 3e was echter de 20 weken in gevoerd en aangezien ik alle pijn en ellende moest doorstaan hebben manlief een heerlijke discussie van wel niet gevoerd. Hij wilde zich laten verrassen, ik wilde gewoon heerlijk gaan tutten en praten zijn het kindje met de echte naam.. Uiteindelijk hebben we een 'deal' gesloten. We wilden het samen weten en zeiden tegen iedereen dat we ons wilden laten verrassen, waren we met zijn tweetjes, dan kletsen we volop tegen de baby met zijn naam, en kochten we stiekum kleertjes... ik durfde echter niet te veel te kopen want stel je voor dat het toch bij die 1e procent hoorde dat ze het mis hadden..

Tot 41.5 week heb ik mijn mond gehouden.. (weer hadden de oma's het goed trouwens) en toen wisten iedereen... vooral mijn moeder was stomverbaasd dat ik al die tijd mijn mond had weten te houden...

Het heeft zijn voor en tegen of je het wilt weten; het verrassen vond ik erg leuk, (je wilt zodra het is geboren meteen weten wat het is), maar de 20 weken echo vond ik prachtig om te zien. en samen heerlijk een geheimpje te hebben voor de familie vond ik ook wel wat...

Inmiddels is het ukje van de 20 weken echo alweer een lekkere knul van 2 jaar.... 

suc6 met je zwangerschap, de 12 weken echo is al een feest om te zien!

Gefeliciteerd met je zwangerschap

Bij mijn vorige zwangerschap hebben we gekozen om het wel te willen weten en ook nu gaan we dat weer doen. We houden het wel voor onszelf tot de kleine geboren is.
Ik vond het vooral practische gezien heel handig. Je kan alles eigenlijk vast uitzoeken en regelen. Kleertjes, kaarten, namen etc. Vond het ideaal en erg leuk om alles "stiekem" te doen haha.

Voor mijn gevoel heb je dan 2 keer een verrassing. Met de echo wat het wordt en bij de geboorte hoe je kindje eruit ziet en of het helemaal gezond is.

We kletsen wel verder op het mei 2011 forum haha zie net dat je je daar ook aangemeld hebt.

Heey,

Bedankt voor jullie reacties!
Lonneke, t is inderdaad een gevoelskwestie. alleen altijd wel fijn om ervaringen en meningen van andere te lezen! Zoals jij al aangeeft. wanneer je het ook te horen krijgt.. t is toch wel een verassing dus inderdaad. waarom zo lang wachten is dan exact wat ik me ook afvraag!
En t is ook fijn om het over je kleine meisje of mannetje te hebben..
ipv 'de baby''. misschien word t ook wat realistischer inderdaad!

En dromen; Om het geheim te houden voor de buitenwereld heeft inderdaad wel wat! We hebben t nu nog aan niemand veteld en das ook leuk. soms word er iets gezegd en dan hoef je elkaar alleen maar even aan te kijken. of mijn vriend aait me onopvallend over mn buik. erg leuk.
Alleen wel lastig met de baby kamer dan? Stel je weet dat t bijv een meisje word. en je past de kamer er op aan. zijn dat dingen die de famillie al kan zien natuurlijk... hoe deden jullie dat?

En saskia, Inderdaad. t is dan 2 keer een verassing..
en ik ben ook zo nieuwsgierig!! En aan jou dezelfe vraag als aan 'dromen'eigenlijk. het geheim houden voor de omgeving is leuk! alleen hoe doen jullie dat met bijv de babykamer?? 
En heb me inderdaad aangemeld bij de mei mama's
Jij bent ook 5 weekjes zwanger zie ik. Spreek je daar!

Groetjes en bedankt voor alle reacties tot nu toe!!

hoi judith, we hadden/hebben een whitewash kinderkamer, met unisex dingen. Omdat het no.  was had ik achter een schot stiekum allerlei jongensdingen neergezet, zoals autootjes, kleren etc. Het bedden goed was unisex net als de andere dingen omdat ik bij de 2 toch ook niet wist wat zou worden, behalve een kindje....

Het blijft zo leuk...

hoi dames,

mijn man en ik hebben het bij de eerste zwangerschap,vol gehouden,
en toen ik 8,5 mnd zwanger was van Sanne, werden we toch benieuwd of ons gevoel ons niet in de steek liet,en dat was niet het geval.
en voor 99,9 % had mijn man gelijk, dat het een meisje zou worden.
teminste dat zei de gyn.
De tweede was een heel ander verhaal ; mijn man wist wat het zou worden
( ook in verband met de kaartjes maken/ontwerpen.) kan ook beter zijn mond houden, ik wou het niet weten( maar heb toch stiekem in de envelop gekeken
en mijn vermoede's klopte dat ik nog een meisje zou krijgen) heb het alleen
geheim gehouden voor iedereen( ook voor mijn man ).
heb net gedaan of mijn neus bloedde en iedereen is er in getrapt hihi............
zo kon ik goed mijn mond dicht houden zonder mezelf te verlullen.
dus misschien een tip voor andere dames.
mochten,(al zie ik dat niet gauw gebeuren), we ooit een derde krijgen zou ik zo weer het zelfde doen.
het leuke was, ik was net bevallen van een 2e kwam mijn schoonvader met de leuke opmerking dat hij graag een kleinzoon er bij wilde hebben.
maar toen zei ik van,samen met mijn man in koor, denk het niet pa, dan moet ik net zo lang doorgaan tot ik een jongen krijg maar daar aan beginnen we echt niet,stel dat je dan gaat klussen en het lukt nog een keer ,maar dan dubbel .
dan zit je in een keer met vier kinderen.
dat hebben we toen bij de zus van mijn schoonzus gezien die had 2 kinderen.
en die was in 1x zwanger van een 3e en 4e kind)
die was iets eerder uit gerekend dan mij. (6 april 2010 zijn ze geboren na 34 weken zwangerschap ) het is zo gebeurt als je niet voorzichtig genoeg bent.
en het staat een beetje lullig als ik straks weer aan mijn schoonouders moet mededelen dat ze weer opa en oma worden, dan krijgen ze gelijk een kop met grijze haren.
maar ik laat me niet helemaal helpen ( gewoon een spiraal) mochten we ons toch bedenken over een jaar of drie  kan kan het als nog.
laten weg halen is vaak zo defenitief, en als je spijt krijgt dan kan je het niet meer terug draaien.
groetjes elles

Wij willen het zeker weten!! Kan nu al niet wachten, vind het zo spannend en ik ga het ook gewoon zeggen, want anders krijg je vaak van die "net niet" kadootjes enzo en aangezien ik bij een meisje echt helemaal los wil gaan op meisjes dingen (schattig met kant enzo) en bij een jongen helemaal los wil gaan op overhemden, polo-tjes etc. vind ik het wel zo makkelijk als iedereen het weet, verder weet ik zeker dat ik toch mijn mond voorbij praat. Het enige wat dus ons geheimpje zal blijven tot de dag van de geboorte is de naam, die gaan we echt pas dan verklappen. 
Kan niet wachten....nog 8 weken en dan hopen dat de kleine uk laat zien of het een hij of een zij word!

Heel veel succes met het maken van jullie keuzes!
Het is toch gewoon al heerlijk om zo'n wondertje te mogen krijgen, dus jongen of meid, voor mij is het om het even.

Wij wilden het ook weten. Na de 20 weken echo wist iedereen dat wij een zoon kregen en dat wij hem Maurice zouden gaan noemen. 
Ik hoor wel meer dat sommigen het niet willen weten ivm een verrassingselement. Maar ik vond door het geslacht wel van te voren het verrassingselement niet minder. Ondanks dat ik wist dat ik een jongen kreeg was ik heel nieuwsgierig naar hem. Hoe zou hij er uit zien en welk karakter zou hij hebben?
Een fijne zwangerschap toegewenst!

Even de hele andere kant.....
Wij wisten het bij beide kids niet..... wij vonden het een geweldige verrassing.(we hebben 2 jongens trouwens)
En de praktische kant, tja, ik persoonlijk vind dat een beetje onzin, maar nou moet ik daar ook bijzeggen dat als er een meisje had bijgezeten, zij ook geen roze kamer had gehad...
Kleertjes in het begin neutraal (groeien ze toch supersnel uit) en daarna op jongens afgestemd, nou mocht het een meisje zijn dan is een roze jurkje met kant bij wijze van spreke ook zo geregeld.
Wij  vonden het dus helemaal leuk (hoe nieuwsgierig dat ik ook was) om het juist niet te weten! 
Maar hoe dan ook de keus is helemaal persoonlijk!
succes! en geniet van je zwangerschap

Wij wisten bij de eerste met 18 weken dat we een meid kregen, hebben het heel de zwangerschap kunnen verbloemen wat het werd. De 1e kaart die ik van mijn moeder kreeg was met gefeliciteerd een zoon(dat had zij verwacht). 
Haar kinderkamer was geel met winnie de poeh, en meubels neutraal(creme/beuken). Kinderwagen groen met grijs(dus kon bij beide).
Onze 2e wisten we met 16 weken dat het een kereltje was, hebben we ook kunnen verbloemen. Maar die moest er met 36.1wk met spoed uit. Dus daar heb ik me eigen niet los kunnen laten op jongens kleertjes, maar dat is in tussen ook dubbel en dwars goed gemaakt. Zijn kamertje(hij lag bij ons op de kamer) was ook zacht geel met poeh, en kamertje wit(zus lag nog in de andere kamer). Assesoires rood/groen.
Nu zijn de kamers van lime groen met turkoois, zodat als ze straks samen op 1 kamer willen slapen het toch kan. Dus geen rose bij onze dochter. Hihi.
Meeste hele kleine kleertjes waren bij beide kids neutraal, want mocht er nog 1 bijkomen dan kan die dat ook aan. Al zal ik bij een volgende op nieuw mini kleertjes(mt 44) moeten halen.

Maar de keuze is aan jullie, of je het wel of niet wil weten en/of je het dan ook bekend maakt. Succes, en geniet van het wondertje in je buik.

Hey meiden,

Vind super jullie meningen en ervaringen te lezen!
Vind het een lastige keuze, maar gelukkig hebben we nog even

Wij hebben er bij alle drie voor gekozen om het wél te weten. Ik vond het persoonlijk ontzettend leuk om alvast te weten hoe het ging heten en specifieke kleertjes en dergelijke te kopen. Ik kon er iets concreter over dromen, zeg maar.
Maar in mijn omgeving hebben veel stellen ervoor gekozen om het niet te weten. En dat heeft natuurlijk ook wel iets.
Ik denk dat het grootste verschil 'm zit in het feit dat je in 't ene geval zwanger bent van een "kindje", en in het andere geval zwanger bent van (zoals onze dochter bijv heet) "Dieke". Snap je wat ik bedoel? 
En voor allebei valt iets te zeggen. Gewoon doen wat je gevoel je ingeeft!

veel geluk in elk geval met je zwangerschap!

Ook ik kan echt niet wachten tot ik over 2 weken me 20 weken echo heb
We gaan het ook aan iedereen vertellen wat het word, want ik praat toch me mond wel voorbij en anders mijn schoonmoeder wel.
We hadden ook tegen haar gezegt dat ze tegen niemand mocht zeggen dat ik zwanger was maar dat heeft ze ook gewoon gedaan, daar was ik wel boos over maarja mijn vriend vond het niet zo erg, want iedereen vind haar zielig omdat ze een beroerte heeft gehad, terwijl ze weer alles gwn kan....
Dus ik wil het wel gelijk weten wat het is, misschien komt dat ook wel omdat dit mijn eerste kindje is! 
De naam houden wij natuurlijk wel geheim tot de baby geboren word. 
Ook voor mijn ouders... ookal weet ik dat ik bijna niks geheim kan houden voor mijn moeder ^^

Veel plezier nog met je zwangerschap!!

wij hebben bewust gekozen het niet te weten! ik was zwanger van boef... niet baby of kindje! boef is nogsteeds haar bijnaam/koosnaampje
iedereen dacht dat we de buik boef noemde omdat het een jongetje was en we het stiekum wel wisten... nou niet dus!
geboortekaartje hebben we 2 ontwerpen gehad voor jongen en meisje! toen freja geboren was hoefde we alleen te melden dat het meisje kaartje doorging en de datum en tijd en gewicht enzo... verder stond alles al vast
kamer is unisex in de zin dat het een sprookjes kamer is met draken en elfjes! en kleertjes hadden we ook gewoon unisex
je krijgt direct na de geboorte genoeg kleertjes voor het juiste geslacht!
ik was bij de echo's al zo blij dat het gezond was dat geslacht me niet veel boeide
vind het altijd maar raar als mensen het hebben over "het is practischer" kan me niets bedenken wat ik anders had gedaan of gekocht als ik al had geweten dat het een meisje was geweest... denk alleen dat de oma's en tante door waren gedraait als voor de geboorte al duidelijk was dat het een meisje werd! dan had mijn kast al met 21 weken vol gehangen met schattige jurkjes en kante sokjes enzovoort!
niks negatiefs aan maar dat gebeurde nu na de geboorte!
de namen van de kindjes(jongen of meisje) geef ik zowiezo niet prijs voor de geboorte maar dat heeft met mijn bijgeloof te maken

iedereen moet vooral doen waar hij zich fijn bij voelt!
en ja het is erg lastig je nieuwsgierigheid te bedwingen maar ergens ben ik wel trots dat ik het vol had gehouden
toen ze geboren was vroeg de gyn na een paar minuten "weet je eigenlijk al wat het geworden is?" aangezien ik alleen maar kon mompelen "wat ben je mooi wat ben jemooi" toen riep ik ineens "nee wat is het??" toen deed hij der beentjes uit elkaar en riep ik "het is een frejaboef" 
kijk dat soort verhalen heb je niet als je het al wist maar dan heb je vast een ander leuk verhaal!