Babyopkomst.nl

Wij zitten erg in dubio of we wel of geen 4e kindje willen hebben (op den duur!). Er zitten veel praktische bezwaren aan: je moet misschien een andere auto en we willen al onze kids een goede toekomst geven. Mijn man ziet alleen de praktische bezwaren, maar ik zit met het gevoel dat ons gezin niet compleet is.
Toen wij net verkering kregen hebben we (vnl. ik) altijd gezegd dat we graag 4 kindjes zouden willen hebben. Punt is wel dat ik de volgende middels een keizersnee zou moeten hebben. 
We hebben 3 gezonde kindjes en de jongste gaat strax naar de peuter. Met ander woorden: de handen komen weer vrij.
Ander punt is dat mijn man zich dan zal moeten laten steriliseren en dat vind hij toch wel een ding. Zelf heb ik al wel voorgesteld dat áls er een 4e komt ze mij dan direct wel kunnen steriliseren. Ik weet nl. zeker dat ik sowieso niet nog een 5e wil, ook niet als er onverhoopt 1 van onze kindjes zou sterven (wat vaak een reden is om niet tijdens een keizersnee een sterilisatie uit te voeren.
Heeft iemand advies??? Dat mag zowel vóór als tégen een 4e kindje zijn. Alvast bedankt!

tja dietie...
wel een beetje herkenbaar hoor, maar bij ons ging het dan over de derde.
uiteindelijk denk ik: voor praktische problemen zijn praktische oplossingen te bedenken.
je gevoel is wat het is, daar verander je niks aan: volg je hart.
stel dat je nu de praktische bezwaren zwaarder laat wegen dan je verlangen naar een vierde kind, dan blijf je misschien dat incomplete gevoel houden in je latere leven.
de kans om nog een kindje te krijgen gaat ooit voorbij, maar je levensomstandigheden kunnen tegen die tijd veranderd zijn (beter inkomen, grotere auto etc.).
en dan heb je misschien toch spijt dat je niet hebt geluisterd naar dat stemmetje..

Dietie; Bij ons was dus net zo als Lonneke ook de derde... Maar mijn gevoel was zo sterk dat ik graag nog 1 er bij wou.... En na mijn miskraam vorig jaar en een terleurstelling dat ik niet zwanger was na een test zag mijn man in dat ik heel graag wilde en hij dus ook en zijn we er toch voor gegaan... Ben nu inmiddels bijna 31 weken zwanger van ons derde kindje.... Kijk de tijd leert het wel en als je gevoel echt heel sterk is zal ik, toch weer even met je man praten... Overal zitten voor en nadelen aan... Wij moesten onze zolder verbouwen omdat er dus nog 1 bij komt... Maar wat is matriale zaken bij een levend kindje.... Hebben ze luxe nodig of liefde....

Dit is mijn 3de kindje maar ook mijn 3de keizersnede en ik zit dus ook van laat ik mij helpen of laat mijn man zich helpen.... wil ook bij de Gyn. straks na vragen hoe het met mijn herstel is er na.... 

kijk wat je hart je in geeft en volg je gevoel

o zo herkenbaar.. ik heb zelf 3 kindjes en soms denk ik, een 4e zou het niet leuk zijn.. echter telt mijn leeftijd mee (wordt dit jaar 40), en een 4e zwangerschap zou er lichamelijk inhakken... ik heb het kunnen verwerken dat er bij ons geen 4e komt. Bij de komt van de 2e wist ik 300% zeker dat er hopelijk ooit een 3e zou komen, dat heb ik dit keer niet... maar soms denk ik toch: het is zo ontzettend leuk een groter gezin... dus ik kan me je gevoelens zou onzettend voorstellen. Als ik jonger had geweest had ik nl.  een 4e serieuzer overwogen... volg je hart!

zo moeilijk is dat en herkenbaar. 
ik ben nu zwanger van de 2e, maar ben er zelf stellig van overtuigd dat ik nog een 3e wil. mijn man heeft daarentegen altijd maar 2 kindjes gewild en vind het na deze wel best eigenlijk. de belangrijkste reden daarvoor?? mijn ouders hebben in de zelfde situatie gezeten. na 2 kids wilde mn ma een 3e en mn pa niet. uiteindelijk had mn pa zoiets van ach ja een 3e kunnen we financieel ook wel aan dus vooruit. maand later was mn moeder zwanger.
wat bleek, het was een tweeling. daar hadden ze dus niet op gerekend.
want ze zeggen toch dat het een geslacht overslaat?? mn moeder is er zelf een van tweeling dus rekende ze er gewoon op dat het voor 1 van haar kids weer zo zou kunnen zijn.
tja en dat is dus de reden dat mn man geen 3e wil, want, idd grotere auto. als we het huis krijgen toegewezen wat we willen huren is slaapkamers geen excuus meer (4 slaapkamers + zolder )

we hebben financieel wel zware tijden gekend en mn man is ook bang dat met 3 en mogelijk dus 4 kids het te zwaar wordt.
en ik kan hem wel begrijpen, hij heeft een hele moeilijke jeugd gehad doordat zn ouders altijd geld zorgen hadden. hij had dan nog geen broer of zus....
maar ik heb m ook gezegt dat als de 2e er straks is en eens een jaar ofzo is we altijd kunnen zien hoe financien dan zijn. zullen toch met jaar of hooguit 2 andere auto moeten, waarom dan niet gelijk iets waar je wel 4 kids in mag meenemen? 

maar echt helpen doe ik je niet met mn verhaal natuurlijk. sorry maar ik wil je net als de anderen zeggen dat je je gevoel moet volgen. als het financieel kan tenminste. maar praat met je man, schrijf alle voors en tegens op...

succes

hoi ik ben moeder van 2 geweldige kids een jongen en een meid van 22 maanden en 3 halfjaar
toen de jongste geboren werd zei iedereen van ja een koningskoppel jij hoef geen kids meer maar toen ik naar me zoontje keek vond van ja ze hebben gelijk maar ik heb het gevoel dan dat ik iets mis wist effe niet wat
toen de baby 6 maanden was kwam ik erachter dat ik nog een kindje miste
had het met me man over en hy zei geweldig wil wel 4 kinderen (hy kom uit gezin van 4 ik van 3 kids) maarja moest wel kunnen betalen keken naar de voor en nadelen en het kwam op dat het beter was om bij 2 kids de blijven
daar was wel verdrietig om maarja me man had wel 100% gelijk toen werd me binkie anderhalf toen ben ik toch weer rond de tafel gaan zitten en kwamen we op conclusie dat we allebei diep in ons hart nog een kindje wilde. maar de woning was te klein een kleine auto ect.

nou hy heeft der werk van gemaak ik woon nu in een grotere woning met 4 grote slaapkamers en nog ruimte over voor te spelen
de auto gaat hy wel regelen als ik zwanger bent want hy zei we hebben alle tijd en we zijn al een tijdje bezig voor 3 dekindje omdat we hebben geluisterd naar onze hart en niet wat een ander zei
dus 3de of 4de kindje als je hart zeg we zijn nog niet compleet dan moet je ernaar luisteren anders krijg je spijt als het te laat is
ben zelf 31 en zei daarom als we ervoor gaan moet we opschieten wilde niet dan te lang mee wachten dadelijk luk het niet
ik wens je veel succes met je beslissing

@Dietie: Ik snap je hoor. Er kleven natuurlijk best wat praktische problemen aan een groot gezin. Inderdaad een auto en een huis moeten groot genoeg zijn. maar er kleven ook veel voordelen aan voor de kids onderling, je hebt altijd aanspraak, je leert je goed weren met broers en zussen. Er is veel gezelligheid thuis. Maar ik denk dat t belangrijkste is, wat leeft er in je hart. Want ik denk zelf dat je anders altijd zult blijven denken wat als. Geef je zelf anders een bepaalde tijd om zwanger te raken en als je dan niet zwanger bent, heeft t zo moeten zijn. Ik heb zelf nog maar 1 kindje, maar in mijn hart leven er echt 3. We zijn al 14 rondes bezig voor nummer 2 en daarna komt toch echt ook wel nummer 3. Dus succes met beslissen

Ik herken je gevoel ook heel erg hoor!
Wij hebben 3 zoons en genieten enorm! Maar na de dingen op een rijtje te hebben gezet hebben we ook besloten om voor een vierde te gaan!
Niet omdat we hopen op een meisje wat veel mensen gelijk bij ons denken, maar omdat we heel graag een vierde kindje willen!
We hopen dat onze wens snel vervuld zal worden!
Liefde is het belangrijkste!
 

Ik herken het gevoel ook ontzettend goed. 
We hebben nu twee prachtige kereltjes van 2 en 3,5 en ik wil zo graag nog een derde kindje.
Ik heb altijd gezegd dat ik drie kindjes zou willen, mocht het ons gegeven zijn. En dat gevoel is de laatste weken enorm aanwezig. Ik kan het niet omschrijven, het zit gewoon heel diep. Mijn vriend vind het echter goed zo. Hij kijkt naar de praktische zaken en ziet op tegen eventuele veranderingen.
Een tijd geleden liet hij doorschemeren dat hij de optie nog wel openhield, vlak daarna was hij er toch zeker van dat hij geen derde meer wilde.
Een aantal weken geleden heb ik aangegeven dat ik daar enorm veel moeite mee had. Natuurlijk dwing ik hem nergens toe, maar ik heb hem gezegd dat het voor mij ook heel erg moeilijk is om me er bij neer te leggen dat er dan misschien geen derde meer komt. Toen liet hij weer doorschemeren dat er misschien toch......Hier word ik dus gek van. Hij weet gewoon niet wat hij wil. Misschien binnenkort maar eens goed om de tafel zitten zodat we alletwee weten waar we aan toe zijn.

Hoi Hoi, 

ik ben momenteel zwanger van de 4e... het was weliswaar niet gepland, maar ik had het niet anders willen hebben

ik heb nooit duidelijk tegen mezelf kunnen zeggen dat het klaar was na de 3e
ik wist wel dat ik ooit een 4e zou willen, alleen niet dat het al zo snel na de 3e zou gebeuren

maar zoals al eerder gezegd is, voor praktische problemen zijn praktische oplossingen

moet je nagaan dat mijn man vond het al welletjes bij 2 ( denk dat veel mannen hetzelfde denken.. zij kijken meer naar de praktische kant en wat er allemaal bij komt kijken... wij vrouwen kijken meer naar ons gevoel)

en nu is hij helemaal weg van zijn 3e dochter.. hij had haar echt niet willen missen..
nu bij de 4e die op komst is is hij ook heel blij.. het blijven kleine wondertjes.. die natuurlijk een hoop werk en zorgen met zich meebrengen... MAAR ook een hoop LIEFDE en GEZELLIGHEID

Je moet maar zo denken, dat je erover nadenkt wil al heel wat zeggen

ik wens je er veel succes mee!

@allemaal: bedankt voor de lieve reacties
@Rebecca: ik ben er ondertussen ook uit dat ík wel graag de 4e wil. Mijn man wil tot nog toe niet en ook ik leef momenteel tussen hoop en vrees. Hij merkt aan mij dat ik het moeilijk heb, maar hij begrijpt niet waarmee. Ik wil het hem eigenlijk nu ook nog niet vertellen, omdat ik tegen hem heb gezegd dat ik wil dat hij serieus na gaat denken. Het moet ook zíjn keuze zijn: een 4e kindje. Ik wil niet dat mij later word verweten dat ík zo nodig nog een kind wilde.

Ik ben er ondertussen wel achter dat het enige nadeel is: een auto. En eigenlijk ook dat nog niet eens, want we hebben elk een eigen auto, dus áls we al een keer ergens met zijn allen heen gaan (wat niet vaak gebeurt: zo nu en dan in het weekend), zouden we ook in 2 auto's kunnen gaan. Uiteraard moeten we dan beide bob zijn (waar ik helemaal geen moeite mee heb, want ik drink weinig tot niets), en dat mag toch niet het probleem zijn???
We hebben genoeg kamers, zelfs als we per ongeluk een 5e kindje zouden krijgen, hebben we nog genoeg kamers dat elk kindje een eigen kamertje heeft, dus dat is absoluut geen probleem.

Voor mijn man is het ook een issue dat we midden in een verbouwing zitten. Maar momenteel ben ik (weer) schoolgaand en ik wil sowieso niet eerder dan volgend jaar rond deze tijd. Dan ben ik ondertussen basisverpleegkundige. Ik wil me nog graag specialiseren, dus ben nog niet klaar met leren, maar dat is werken/leren en hebben we dus geen financieel probleem meer. Mocht ik direct die opleiding krijgen aangeboden via mijn stage die ik strax ga lopen, dan zijn we weer 2 jaar (dus totaal 3 jaar vanaf nu) verder voordat we kunnen gaan 'klussen'. Dan moet het nog lukken en moet het nog geboren worden, dus al met al kan het wel een 4 jaar duren voordat beeb dan geboren word. Nou dan zijn we al lang klaar met verbouwen! (als het goed is nl. deze zomer).
Ik ben momenteel 28 jaar, dus heb de 'luxe' van uitstellen.
Wel heb ik het idee dat mijn man ook wat tegen de keizersnee op ziet. Maar wie moet die ondergaan: hij of ik. Plus dat ik dan de sterilisatie van hem overneem (wat ook een isue is, want zijn 'mannelijkheid' word aangetast haha!)

Al met al ook praktische voordelen aan een 4e.

Ik word nu in ieder geval gek van het afwachten en hoop dat ik dit nog vol kan houden tot zondag. Ik hoop dan weer in gesprek met hem te kunnen gaan en dat hij een keuze heeft kunnen maken. Dat hij kan zien dat ik het serieus meen: ik ben ondertussen 5 weken terug weer gestopt met roken ter voorbereiding op een mogelijke zwangerschap volgend jaar.

Toch denk ik dat ik het heel moeilijk ga krijgen als hij de keuze maakt dat het nu zo goed is. Ik heb wel zoiets van: dan bel je direct de uroloog en maak je zsm een afspraak: anders blijf ik hoop houden... 

dietie, dan kan ik alleen maar hopen dat je man er voor gaat! Wat heerlijk een gezin op je 28e... mijn man hebben elkaar pas leren kennen dat we boven de 30 waren.. had ik jonger geweest hadde zeker no. 4 en mogelijk 5 er gekomen. Althans als het aan mij had gelegen voor mijn man is het wel klaar zo.. maar goed, wij hebben er ook 3 in zeer korte termijn gekregen en dat is redelijk druk... wel heb ik de heerlijk luxe om voor ze thuis te zijn... dus je bent een enorme bofkont (met wel of geen 4e)

Oh, ik ben me idd heel erg bewust dat ik blij mag zijn met mijn 3 gezonde kids. Mede omdat het risico bij ons op een gehandicapt kindje iets hoger is dan bij iemand anders omdat mijn man zijn zus verstandelijk gehandicapt is. Dit heb ik ook bij hem geopperd, maar dat is absoluut niet zijn probleem. 

Waar ik zelf nog steeds mee zit, merk ik als ik na ga denken, dat we 'vroeger' (ik was 15 toen ik verkering kreeg met mijn man) fantaseerden over onze toekomst: met 4 jaar verloven, met 5 jaar trouwen. Ons eerste zoontje zou Teake heten en ons eerste dochtertje Lieuwkje. Dat is allemaal uitgekomen. Ook wist ik toen al dat ik graag 4 kindjes wilde. Mijn man was daar niet echt duidelijk over en is dat (achteraf bezien) nooit geweest.

Toen we besloten om voor de 3e te gaan (ik was toen 25) heb ik ook duidelijk tegen hem gezegd dat ik niet met mijn 25ste al klaar wilde zijn met kindjes krijgen, ook dat heeft hij maar wat gelaten/aangekeken. Hij weet/wist dus van mijn wensen en dat maakt het voor mij nu ook moeilijk dat hij 'terugkrabbelt'.

Zucht, het is wat die kerels: Can't live with them, can't live without them. Want wat er ook gebeurt (en dat heb ik ook tegen hem gezegd), zijn beslissing zal geen reden zijn voor een scheiding!

Ik heb ondertussen 'uitslag' gekregen: zoals het nu staat gaan we volgend jaar rond deze tijd klussen voor ons 4e kindje!
Bedankt allemaal!

Hoi Dietie!

Dat is goed nieuws! Iets leuks om naar uit te kijken!
Wij weten sinds gisteren dat we in maart ons vierde kindje mogen verwachten als alles goed mag gaan!