Babyopkomst.nl

hoi (toekomstige) moeders en vaders (in  spé.

Leuk dat er ook een afdeling voor vaders in spé is op deze site, dat mag wel wat meer vind ik zelf. Helaas worden wij vaders in spé wel erg onderschat vind ik. zo word ons geadviseerd om af en toe zelf de boodschappen te doen of het eten te bereiden om zo de aanstaande moeder te ontlasten. WTF! Wij (mijn vriendin en ik) doen SAMEN het huishouden, BEIDE doen we de boodschappen, eten maken doe IK in 90% van de tijd, opruimen en schoonmaken deed/doet mijn vriendin iets meer dan ik (65%/35%).
Dus het moraal van dit verhaal, wij vaders in spé zijn zo slecht nog niet en mogen best meer waardering en aandacht. (Toekomstige) vaders laat je horen en (toekomstige) moeders luister goed (reageren mogen jullie natuurlijk ook)

groetjes, richard vader in spé (46 dagen na bevruchting)

Ey Richard,

zo gaat het hier ook hoor!
Ondanks dat Kluun schreef dat de vrouw en haar zwangerschap in aliens veranderen,
heb ik niet het idee dat Michel dat ook vind.
Hij doet meer in huis als voorheen echt super.
Zodat ik niet onnodig hoef te tillen enzo.

Verder heeft ie het alleen zwaar als ik misselijk ben,
maarja volgens mij is dat ook niet zo'n aangenaam gezicht.

Dussuh ik heb gewoon een toppie man 

Groetjes een trotse vrouw

he juudje

gefeliciteerd, met de zwangerschap en een goede man.
blij te lezen dat ik niet alleen sta.
michel ook gefeliciteerd en keep up the good work

groetjes, richard

hey Richard

Hier is nog zo'n man die bij van alles helpt dus je bent echt niet de ennige... Stanley doet al het zware werk als hij thuis is en niet aan het werk ik hoef hem maar wat te vragen en hij doet het .... Ik doe veder alles zelf maar zo als ik al zei ik heb een man die alles wel wil doen als hij thuis is en doet dingen uit zich zelf hij wil liever dat ik niks doe maar ja dat kan ik niet he ik ben niet gehandicapt ....

Groetjes een trotse zwangere moeder

O ja sorry Natuurlijk van harte gefeliciteerd met de zwangerschap en geniet er van....

Hoi Hoi

Nou ik heb dus niet zo'n vriend, ben nu pas 9 weken zwanger en heb net 3 misselijke weken achter de rug...
Ik heb hele slechte dagen gehad waarbij ik gewoon moest liggen want ik anders moest overgeven en mijn vriend was naar zijn werk, als hij dan thuis kwam en ik had bijvoorbeeld geen stofgezogen dan werd hij super kwaad en als ik dan uitlegde dat ik me de heledag hartstikke rot voelde dan snapte hij dat niet....
Ook begon hij op een gegeven moment met dat alles wat ik ergens lees ik vast ook moet hebben en dat ik niet zo zielig moest doen... 
Ik weet gewoon echt niet wat ik ermee aan moet... heb wel met hem gepraat maar dan word hij ook na een tijdje boos....
Ben nu al een week bij mijn moeder omdat ik het thuis gewoon niet uithou met zo'n kerel...

Iemand tips voor mij?? 

Groetjes Dionne

Hoi,
Hoe was het bij jullie geregeld dan voor je zwanger was? Wat is de reden dan dat hij boos wordt als je met hem praat?
Mijn man en ik deden ook al samen het huishouden voordat ik zwanger was. Vanaf het begin mocht hij ook een aandeel in het huishouden hebben!! Hij werkt meer, dus ik doe in het huishouden meer. Maar toen ik zwanger was, kookte hij altijd zonder problemen aangezien ik al moest spugen bij het idee! En als ik niet aan stofzuigen toe kwam, als hij het echt nodig vond, deed hij dat ook hoor. (Alleen wil ik wel elke dag stofzuigen en hij vindt 1x per week voldoende. Hahaha)
Nu de kleine er is, gaat dat nog steeds zo. Hij helpt waar hij kan!
Ik weet zo geen tips voor je, misschien heb je wel relatie therapie nodig? Ook is het belangrijk dat je je vriend precies zegt wat hij waar hij mee kan helpen, mannen hebben duidelijkheid nodig. Wij denken dat een half woord voldoende is: DUS NIET!
Succes, sterkte en ik hoop dat je je snel wat beter voelt.
Groeten Mirjam

Dionne, dat klinkt wel erg hefitg zeg!
Was hij altijd al zo egocentrisch (sorry heb er even geen andere woorden voor)?
Ik zou inderdaad relatietherapie overwegen. Want hoe is hij als de baby straks 's nachts de boel wakker houdt? Een baby heeft een behoorlijke impact op je relatie, veel meer dan een gemiddelde zwangerschap... en als je het nu al niet uithoudt met hem...
Sterkte!!!

Dionne,

Ik herken je verhaal.. Zo was het bij mij in de relatie ook.. Hij deed niks in huis, als ik keer ging liggen werd hij boos.. Op een gegeven moment wilde hij knuffelen en ik moest plots overgeven dus rende naar de wc.. hij heeft toen heel lang niet tegen me gepraat omdat ik deed alsof ik moest kotsen maar gewoon niet met hem wilde knuffelen.
Ik mocht van hem niet na mn ouders, met een vriendin weg, na de stad.. Leefde voor mijn gevoel als een kluistenaar! hij belde over de hele dag een paar keer na huis toe, als ik niet opnam dan werd hij boos want dan was ik niet thuis.
Toen ik 13 weken zwanger was trok ik het niet meer.. ben toen bij hem weggegaan.. heb een hele zware tijd gehad, had geen werk, geen huis, geen geld.. kortom geen toekomst.. maar het is helemaal goedgekomen! heb nu een pracht van een docht, een nieuwe vriend die echt een papa is voor alicya, een leuk huisje.

Enige tip die ik voor je heb.. blijf praten.. gaat het niet.. kies voor jezelf en voor je kindje! een kleintje merkt spanningen heel duidelijk.. zowel tijdens de zwangerschap als daarna!!

Liefs Suus