Babyopkomst.nl

Joyce, groot gelijk heb je.. weg met dat dekbedje, haha. Je hebt trouwens verlof om zelf bij te komen van je zwangerschap en bevalling, niet om in die weken je man te ontzien, he?! Dus wellicht nu dat dekbedje al in de fik steken ofzo?
Ik heb gelukkig een hele behulpzame man. Hij stofzuigt (het hele huis!), vouwt de was, dweilt, ruimt de keuken op, brengt iedere dag onze zoon op bed, maait het gras, speelt veel met onze zoon en laat mij in het weekend wat langer liggen. En dat allemaal uit zichzelf. 

Groetjes, Mirjam

hahaha dekbedje in de fik...you can read my mind!! Heb vaak met de gedachte gespeeld dat te doen. Dekbedje buiten olie erop fik erin en juh!
Maar jij boft maar zoveel ondersteuning en dat geheel op eigen initiatief! Lijkt me een zaligheid! Als de mijne zoveel zou doen zou ik denk ik de hele week moeten herhalen hoe goed hij me heeft geholpen...was tenminste in de kraamweek zo toen ik niet van bed kon en alles dus op hem neerkwam. Toen moest ik ook wel 100 keer aanhoren hoeveel hij wel niet gedaan had. T was zelfs zo dat ik me bijna schuldig voelde dat ik op bed lag en hij alles deed. Maar de andere kant ik gunde mezelf die rust! Heb t er goed van genomen haha

Hier 1tje die met een vrachtwagen-chauffeur is getrouwd
Tja, hij is niet veel thuis. Door de weeks ziet hij onze zoon ( van bijna 5 ) gemiddeld 3x a zo'n ( hooguit ) uurtje per dag. Mijn man staat 's morgens rond 5.00 op en komt vaak 's avonds pas ergens tussen 20.00 en 22.00 weer thuis. De weekeinden zijn vaak wel voor het gezin. 1x per 4 weken werkt hij ook op zondag ( ook vandaag ) maar de overige weekeinden draait het toch best goed ( soms bellen ze weleens of hij een extra ritje wil doen ) en vaak ( uiteraard na overleg met mij ivm onze zoon en quality time samen ) laat ik hem lekker gaan. Het is niet alleen zijn werk maar eigenlijk ook zijn "hobby" zeg maar. Hij is zelf in een chauffeurs-familie opgegroeid en tja...bloed kruipt waar het niet gaan kan he

Zelf werk ik 10 uur per week, verspreid over 4 dagen en daarnaast uiteraard dan de zorg voor onze zoon. Ophalen en wegbrengen van school, het huishouden, etc. We kennen het allemaal wel.

Het is hier dus wel ietwat "traditioneel" = dat ik meer doe dan mijn man maar gezien zijn ( onmogelijke ) werktijden...kan dat ook niet anders. Maar dat vind ik absoluut geen probleem. ALS ie thuis is...helpt ie lekker mee en doet ook vaak de afwas alleen of het vuilnis buiten zetten of ook eens de stofzuiger ter hand nemen, onze zoon douchen, stoeien, ravotten en spelen ermee, etc.etc. 

Ik heb absoluut niets te klagen!!! We zijn 7 jaar samen en deze zomer 6 jaar getrouwd en ik heb een man uit duizenden!! 

Enne...dat het met de liefde wel snor zit blijkt wel want wij gaan voor nr. 2

Grappig om te lezen, al die verschillende verhalen...!

Hier ook eentje die weinig doet hoor. Toen we allebei nog fulltime werkten en klein woonden, deden we het huishouden samen op zaterdag, in een paar uurtjes. Maar ja, je huis wordt ook niet zo vies als je allebei 40 uur in de week werkt. Ik moest hem er toen ook wel toe zetten, maar als je het samen doet gaat het beter.

Nu, een dochter van 3 en de 2e onderweg, een hyperactieve en onhandelbare hond, een groter huis, één baan minder en een eigen bedrijf verder, is er heel wat veranderd. Ik vraag eigenlijk niets van mijn man, want vooral het laatste jaar is het bikkelen en maakt hij soms dagen van 10-12 uur, en dat 6 dagen per week. Hij rijdt taxi, veel in de stad en lange einden, en ik weet dat dat geestelijk slopend is, ook al zit je de hele dag. Ik werkte 3 dagen in de week, maar sinds okt niet meer. Ik vond erbij werken behoorlijk pittig, vooral omdat ik de hele dag in touw was. 's Ochtends mezelf en die kleine douchen, aankleden, eten geven, spullen pakken, hond uitlaten, in de auto, afleveren bij het kdv, werken (de hele dag op mijn benen), uit werk in een spurt naar het kdv, naar huis, mijn dochter eten geven, in bad en in bed, dan voor mezelf koken, hond uitlaten en vaak deed ik dan nog wel iets in huis, zodat ik pas om half 11 op mijn kont zat. Mijn vriend komt dan thuis, ploft op de bank en zet de tv aan, haha. Niet met elkaar te vergelijken. 
Dus ergens ben ik blij dat ik dat niet meer heb, toch mis ik het werken op zich wel, als in even geen moeder of huisvrouw zijn. Maar ik kan niet zeggen dat ik er meer vrije tijd van gekregen heb... Ik ben nog steeds van 'sochtends tot 'savonds in touw met mijn dochter, de hond en het huishouden, mijn huis is nooit helemaal schoon/opgeruimd, mijn was nooit helemaal gedaan. Het enige dat ik van mijn vriend vraag is of hij zijn troep achter zijn kont op wil ruimen, maar dat gaat ook moeizaam...  Jas op de eetkamerstoel ipv op de kapstok, schoenen onder de tafel, post in de keuken, folders op de grond in de wc, kleren in de badkamer, etc. 

Hij is overigens wel erg dol met zijn dochter (en zij met hem, pff, wat een twee-eenheid ) dus hij besteed veel van zijn vrije tijd aan haar. Zo gaat hij bijna elke zaterdag met haar zwemmen en spelen ze samen uren met Lego (ja, het blijven kinderen!). Als hij thuis is dan helpt hij altijd met het in bad en in bed doen, soms douchen ze samen. Eigenlijk is dat het belangrijkste, dus ik mag niet klagen.

In september ben ik van plan deeltijd te gaan studeren, dan vraag ik me weleens af hoe dat moet. Een huishouden, 2 kinderen waarvan er 1 een maand oud, een hond, een studie en een beetje werken (collegegeld groeit mij ook niet op de rug)... Misschien moeten we er dan maar gewoon een werkster bij nemen. Is dat ook acceptatie? In dat geval leg ik me er inderdaad bij neer, want de andere kant is mezelf blijven ergeren aan alles wat nog niet gedaan is, en daar word ik ook niet gezelliger op. 

Oh ja, dat dekbedje.... Hahaha, hoe herkenbaar. Mijn vriend is echt een Neanderthaler. Hij ligt op zijn vrije dag met de laptop op zijn buik op de bank, één been ernaast, in een zak chips te graaien terwijl hij er ondertussen lustig op los boert en windt (oh zeg maar niks, ik vind het ook zó charmant...). Ik was aan het stofzuigen, en ik vroeg wanneer ik nou eens een vrije dag had. Hij vertelde me dat hij binnenkort zijn agenda zou raadplegen om te kijken wanneer ik een vrije dag kon opnemen... We konden er allebei om lachen, maar zo denken mannen er dus gewoon over!