Babyopkomst.nl

Ik ben op zoek naar een soort van referentie kader... en dacht dat dit ook wel een interessant onderwerp voor op dit forum zou kunnen zijn.

Wij zijn de ouders van twee kinderen, de oudste is 2,5 en de jongste 15 weken.
Ik ga nu sinds kort weer twee volle dagen werken, mijn man werkt full-time.

Graag zou ik van anderen lezen hoeveel je partner/man meehelpt met het verzorgen van de kind(eren) en hoe jullie verdere taken in't huishouden verdelen. Om ons heen horen we dat veel vaders 's avonds uitgeblust zijn, en niet veel doen wat betreft kind... zeg maar een meer traditionele rolverdeling.

Ik ben heel benieuwd naar reacties en beschrijvingen van jullie routines, en dingen die de papa's met de kinderen doen.

Hahaha, leuk onderwerp, ben erg benieuwd naar de reacties.

Zelf heb ik een lot uit de loterij, de ideale vriend en vader. Hij doet net zoveel, zo niet meer, in het huishouden als ik. En nog meer met onze dochter, zeker nu ik zwanger ben en een moeilijke tijd beleef omdat mijn vader vorige week is overleden. Het blijft een bron van grote dankbaarheid en geluk dat mijn vriend zo'n enorme steun is, op elk vlak, in luisteren, in zorgen, in huishouden, in alles dus. Ik prijs me elke dag gelukkig.
Het mooie is de gelijkwaardigheid tussen ons, hoewel ik nu wat meer op hem leun dan andersom. Alles gaat ook heel erg vanzelfsprekend, we hebben beiden dingen die we wel en niet leuk vinden om te doen. Zo vindt hij het leuk om onze dochter naar bed te brengen en dan lekker te stoeien en te doen. Dat duurt mij allemaal te lang, dus hebben ze dikke lol met zijn tweetjes en haak ik aan als ze aan het verhaaltje voor het slapengaan toe zijn, da's mijn ding. Hij onderneemt veel met haar, ik ben van het voorlezen en knutselen enzo.
En dat evenwicht is er ook in het huishouden. Hij werkt parttime, dus doet net wat meer, maar vindt dat ook heel normaal. En als ik vrij ben, doe ik de dingen die ik prima vind om te doen en hij minder.
Tsja, helemaal geen wanklanken dus, integendeel.
Ben wel benieuwd hoe zich dit verder gaat ontwikkelen als onze tweede is gearriveerd. Nog geen idee van...

Hier een partner die veel meehelpt. Mijn man en ik doen het huishouden voor een groot gedeelte samen. Ik doe iets meer dan hem, maar dat komt door mijn werktijden. En ik erger me iets sneller aan rommel dan hij   Maar ik hoef het maar te vragen en hij doet het. Op het ogenblik ben ik met verlof en nu doe ik wel alles alleen. Maar vind dat verder ook niet erg, ben toch veel thuis en vind het nu ook leuk om te doen. Straks wanneer ik weer ga werken zullen we het weer samen doen. Voor ons kindje zorgen we samen. Als hij vroege diensten draait dan sta ik op voor haar s'nachts en wanneer hij middagdienst heeft dan doen we het samen. Hij maakt beneden het flesje en ik doe haar een schone luier aan. Over het algemeen geef ik dan ook het flesje omdat ik er iets meer geduld voor heb s'nachts en beter wakker ben. En overdag is het net hoe het uit komt. Ik ben wel de enige die haar in bad doet omdat hij dat eng vind, maar hij helpt dan wel door de emmer te vullen en de spullen aan te geven. Ben erg blij met mn mannetje en vind het ook super om te zien hoe hij voor ons kleintje zorgt. En ben vooral blij dat het allemaal als vanzelf gaat. Soms natuurlijk ergernissen (o.a. over rondslingerende kleding) maar die heeft iedereen weleens. 

Groetjes Angelique

Hoi,
Mijn man doet eigenlijk niet veel, voornamelijk omdat hij veel werkt. Hij doet wel de kinderen in bad, en legt ze af en toe in bed inclusief voorlezen. En de vaatwasser word wel eens door hem uitgeruimd. Soms doet hij een boodschap op zondag.
Dus je ziet: lekker ouderwets, maar ja, dat heb je nu eenmaal als je man een eigen zaak heeft.
groetjes Sasha

Mijn vriend heeft ook een eigen zaak. Alleen vind ik dat dus niet zo makkelijk te accepteren. Ik werk 2 hele dagen ( tot voor kort een 2e baan in de horeca met een late dienst en om de week een zondag, sinds een maandje o0gezegt ) en ben de rest vd week thuis. Ik ben druk met van alles. Mn zoon naar school, weer halen en weer brenegn en weer halen. Tussendoor de boodschappen. Opruimen, afwas inruimen. Een was erin. Jullie weten allemaal hoeveel je moet doen op een dag en hoe weinig tijd je eigelijk hebt. Ik baal er soms flink van dat mn man zo weinig betrokken is. BIj mij, onze zoon van 5 en dus ook bij mijn zwangerschap. Begrijp me niet verkeed: als alles slecht en niet leuk was, was ik weggegaan en zeker niet samen voor een 2e gegaan. Maar het is niet altijd leuk en zeker niet makkelijk. OP school is een alleenstaande moeder van een meisje van 5. Had ik eens een goed gesprek mee. Ik schrok daar van! Het enige dat ik wel heb en zij niet is dit: een warm bed, met iemand naast me en genoeg geld voor leuke dingen. Dit vond ik heel erg. MN man gaat om 7.30 de deur uit en is dan ook om 19.30 weer thuis. 6 dagen per week en zondagh ochtend ook nog. Voor de boekhouding, zodat de boekhouder er op zondag middag mee verder kan.  Ik help met wat ik kan, computerwerk thuis. Maar een dank je wel kan er nooit af. Maar...hij douchet wel vaak onze zoon, brengt hem vaak naar bed. Al moet ik vaak sturen. Hij kan zich niet zo goed uitten en dat vind ik heel belangrijk. Ik vertel hem elke dag hoeveel ik van hem hou! En hij ook tegen mij. Maar papa zegt het haast nooit. Tegen niemand. IN het begin, en straks dus ook als de kleine er is, ging hij eruit om de baby te verschonene. Hij bracht hem bij mij voor bv. Ik bracht hem weer naar bed. Volgend e ronde zelfde. Dat was wel heel fijn. Ik kan er slecht tegen en hij wat beter. Maar hij kan slecht tegen klagen, dus nu ik met mn bekken zit en veel niet meer kan en mag doen, wordt hij kriebelig. Ik k,an er nik saan doen, maar ben vaak jalours als ik lees hoe lief en behulpzaam de mannen hier zijn. De mijne vindt me totaal niet aantrekkelijk met buik. HIj vindt me dik en lelijk. En zegt dat ook. Al weet ik met mn verstand dat hij het niet zo slecht bedoelt, zo komt het toch over. 

Dus: nee, ik heb helaas niet zon man die helpt. Met wat dan ook. Eigenlijk doet hij niks. Met moeite de zware wasmand naar boven tillen, nu ik het niet meer kan/mag. Dat vindt hij al bijzonder. Helaas heb ik ook niet de illussie dat het straks anders zal zijn. Wel denk ik : hij kan een schoonmaakster betalen, dus als hij niet wil helpen, moet hij er maar voor betalen. Net als voor de tuinman. Begrijp me niet verkeerd: hij werkt hard, maar niet voor ons. Alleen voor zichzelf. Datz egt hij ook. Soms heb ik het idee dat het ook een soort excuus is. Eigenlijk vind ik dat hij zich moet schamen. En meer moet gaan doen. Al is het maar met zn kids, zodat ik wat nuttigs kan doen. 
Maar: mn zoon ( en straks 2 zoons ) zijn het allerbelangrijkste voor mij! En de liefde die ik terug krijg maakt heel veel goed! Ik zie dat mn vejtje gelukkkig is en weet dat voor het grootste deel door mijn zorg en liefde komt. 
Bedankt voor het openen van dit topic. Zolas je leest, zat het mij al een tijdje hoog! Groetjes Naomi

Ps: Sasha: hoe gaat dat bij jullie dan?  

Ik ben thuisblijfmoeder (vh werkzaam als leidinggevende in de fin.sector) heel bewust v gekozen want ik vond het een kadootje op latere leeftijd kinderen. Mijn man werkt fulltime, maar helpt s ochtends en s avonds en in de weekenden volop mee. Hij kan strijken, koken etc... best een enorme lieverd... ik kan dus in de weekenden rustig een dagje weg wat ik ook regelmatig doe...

Mijn man heeft een drukke baan bij de Shell en heeft hiernaast 2 winkels (samen met zijn broer en vader). Dus ook een druk bezette man.
Ik werk 3 volledige dagen.
Toch vind ik niet dat omdat mijn man druk is met zijn werk en de winkels, ik hem hiervoor moet ontzien. Ik regel alles omtrent de gezondheid van onze zoon en dat is een drukke aangelegenheid. Verder zijn de winkels voor ons financieel gezien helemaal niet noodzakelijk (we leven van onze salarissen) en zie ik de uren die mijn man hieraan besteedt als hobby-uren. Hij wil graag winkels en dan gun ik hem dat, maar ik ga hem dus hierom niet meer ontzien ofzo. 
Op de dagen dat ik niet werk doe ik veel met onze zoon van bijna 3 jaar (logopedie, ouder en kind gym, ziekenhuisbezoeken, spelletjes, etc.).
Tijdens deze dagen doe ik de boodschappen en ruim de keuken op. Verder doe ik geen huishoudelijk werk op mijn vrije dagen.
Het huishoudelijke werk doen we vooral 's avonds als onze zoon op bed ligt. In die uren doet mijn man ook zoveel mogelijk het werk voor de winkels zodat onze zoon er geen "last" van heeft. 
Mijn man heeft ook huishoudelijke taken, hij stofzuigt het hele huis, dweilt vaak en ruimt in het weekend de keuken op, helpt met was vouwen en opbergen en eventueel andere klusjes die ik hem vraag. Hij doet ook veel in de tuin. Sowieso maait hij altijd het gras en het onkruid wieden doen we samen.
Ik kook iedere dag, mijn man brengt iedere dag onze zoon op bed (inclusief badderen). Ik bedien de wasmachine en droger, dit doe ik in het weekend.
's Avonds na het eten doen we met zijn drie-en iets aan tafel als kleuren, puzzelen etc.
Mijn man doet veel samen met onze zoon, maar dit hebben we zo afgesproken voordat ik zwanger raakte. Het helpen in het huishouden heeft hij ook vanaf dag 1 gedaan dat wij elkaar kenden. Ik heb zelf niet zoveel op met mannen die hun vrouwen volledig het huishouden laten doen, maar dat moet ieder voor zich weten.

Groetjes, Mirjam 

Hier ook de ideale man en vader! Hij werkt 4 dagen en ben thuismoeder. We hebben 1 zoontje van 2 jaar, en ons 2e kleintje is op komst. Nu ben ik vaak 's avonds volledig gaar en doet hij ons zoontje naar bed. Hij doet eigenlijk heel veel in het huishouden de laatste tijd, omdat ik zo moe ben. Ook kookt hij bijna altijd, vindt hij leuk, en ik dus totaal niet. Ik heb het echt getroffen. Ondertussen doen we ook gewoon ons eigen ding, en de dingen als gezin. Stofzuigen doe ik over het algemeen, omdat hij dat niet leuk vindt. Maar de was doet hij, omdat ik dat niet leuk vind.
De vaatwasser doen we wanneer we vinden dat het nodig is.

Dus kortom helemaal goed!

Groetjes Michelle

Ik werk vanuit huis, 1,5 dag per week (op die momenten zijn de kindjes weg). Mijn man werkt 36 uur per week, maar heeft ook nog 2 uur reistijd per dag. De afspraak is dat ik er voor de kinderen ben. Maar 's avonds helpt mijn man ALTIJD mee! Ik vind dat ook wel een vereiste, omdat hij de kindjes, en de kindjes hem, anders niet zien. Ik doe het huishouden over het algemeen. Maar hij zet bijvoorbeeld de vuilnis buiten. Boodschappen doen we 1x per week, en dan vaak samen, omdat het dan bijna gezellig is . Rest van de boodschappen doe ik tussendoor. Op dit moment ben ik 35 weken zwanger van nr 3. Sinds een tijdje stofzuigt mijn man daarom. Niet zo vaak als ik zou willen, maar ach,dan moet je je verwachtingen maar een beetje bijstellen qua huishouden. Als ik echt last heb van mijn bekken, dan ruimt hij ook de vaatwasser in en uit. 's Nachts gaat hij er vaak uit als de kindjes wakker worden. Daar voel ik me wel eens lullig over, tenslotte moet hij werken. Maar hij denkt daar anders over: hij slaapt zo weer in. Ik niet, en ik word megachagrijnig, ook van te weinig slaap. Dus doet hij het liever dan dat hij het mij laat doen (eigen belang dus, hahaha ). Verder probeer ik 's avonds nog te werken, maar nu ik zwanger ben gaat me dat soms lastig af, gebrek aan energie. 

Ik vind dat mijn man erg veel doet. Maar dat komt nu ook wel omdat ik zwanger ben. Zodra ik weer wat mobieler ben en wat fitter, zal ik alles weer op me nemen. Behalve die vuilnis, hahaha! Ik merk wel om me heen dat ik ben bevoorrecht met zo'n man als de mijne! 

Naomi,
wat bedoel je precies met hoe ik dat dan doe? 
Bij ons is het bedrijf achter ons woonhuis, mijn man werkt 6 dagen gemiddeld van 08.00 tot 21.30 (op vrijdag en zaterdag wel korter natuurlijk). en op zondag doet hij ook wat administratie. Ik werk daarnaast 2,5 dag in de zaak, en heb daarnaast mijn trimsalon waar ik gemiddeld 1 avond per week en 1 volledige dag in de maand werk. En we hebben 2 kleintjes. Een druk bestaan, dat zeker. Mijn schoonmoeder woont naast ons, en door haar kan ik af en toe even met een vriendin naar de stad of high-tea (morgen trouwens weer jippie!) of naar de kapper of zo.
We hebben heel weinig tijd samen (of samen als gezin) maar goed, we doen ons best, en het is tot nu toe altijd nog leuk gebleven. Ok, ik doe inderdaad eigenlijk het hele huishouden (waar mijn man ook niet altijd bij stilstaat) maar ja, toen ik hem leerde kennen was dat al zo, dus toen wist ik ook al dat dit niet ging veranderen. (hij werkte toen 6 dagen èn 6 avonden dus ik heb al 3 vrije avonden weten te bemachtigen!) 
Ach ja, liefde is blind he?
Maar soms is het allemaal wel erg veel hoor......

Danielle wat een geweldig topic heb je geopend ik heb al vaker soort gelijken topics gelezen en het verschil in gezinnen is bets groot valt me op.

Mijn man is zelfstandige met personeel en ik werk 16u per week waarvan 2 tot 4 u thuis!  
Manlief werkt 5 dgn van  tot 5 en daarnaast nog 2 avonden tot 9u en soms een dag in het weekend nog maar dat is niet standaard!
Ook kan hij s'avonds nog wel een sthuis werken maar dat doet hij pas als onze kinderen op bed liggen.
Ik doe eigenlijk alles in het huishouden en door de weeks met de kids (1 van bijna 3 en 1 van 11 wkn) ook ben ik degene die er snachts uit gaat voor voedingen en andere dingetjes maar ik slaap zo weer verder en hij word er echt niet gezelliger van, hier voelen we ons allebei goed bij. 
Als ik weg wil met vriendinnen oid dan is dat geen probleem mits het in het weekend is of na 5u. Hij is een hele zorgzame en leuke vader en in het weekend probeert hij zoveel mogelijk tijd te maken voor de kids en mij.

Nu heb ik nog verlof maar straks ga ik dinsdagoverdag en woensdag van 2 tot 8 werken, hij komt op woensdag eerder van werk en zal thuis nog wat proberen te werken.

Af en toe vind ik het best zwaar maar we hebben hier gelukkig duidelijk over gesproken voordat er kindertjes kwamen en het was dus duidelijk en we waren en zijn het er allebei mee eens.
Mocht er trouwens wat zijn hier in huis en ik bel hem dan zorgt hij ervoor dat hij snel thuis is dat zal denk ik ook wel het voordeel zijn van personeel!?

Ben benieuwd hoe het andere vergaat!!

Pff, wat hebben jullie het druk zeg! Lijkt me helemaal niks.
Mijn man werkt vnl van 3-11 's avonds en om het weekend, onregelmatig dus. Ik werk 1 dag in de week. 's Morgens doen we altijd lekker rustig aan en doet hij het ontbijt, de vaatwasser en de hond en neemt de kinderen mee onder de douche als dat nodig is. Hij doet meestal 2x per week de boodschappen, want daar heb ik een pesthekel aan en ik doe er 2x zo lang over én ik vergeet mét briefje nog de helft.. 
's Avonds ben ik vanaf 5 uur dus druk tot 8 uur met koken, eten, kids op bed en hond uitlaten omdat hij er dan niet is. De rest doe ik eigenlijk, soms vraag ik hem wel eens te stofzuigen. En hij neemt de oudste (3) vaak mee met boodschappen of iets anders, ze zijn laatst nog naar de dierentuin geweest.

He, Sas. Ja, dat was  wat ik bedoelde. Normaal kan ik er wel aardig goed mee omgaan. Maar nu ik zwanger ben voel ik me tekort gedaan door hem. Hij zal  nu meer moeten doen, omdat ik het vanwege bekkenklachten niet kan/mag. Het stoort me mateloos dat ik alles moet zeggen/vragen. Hij ziet niks uit zichzelf. Snapt niet dat de schoenen niet bij de bank en onder de tafel en onderaan de trap horen,maar bij de kapstok waar je punt 1 langsloopt als je binnen komt en punt 2 staat daar een rek voor schoenen. Dat de afwas niet zelf van tafel naar het aanrecht loopt snapt hij ook niet. Kortom: aaaahhhhhh. Haha. En dan mopperen op mij dat het een zooitje is. Ja, schat, dan moet je ook eens wat doen. Ik heb het aan kant, de mannen komen thuis en we hebben gegeten en ik kijk rond en kan wel janken. Wanneer is hier die bom ontploft? Toen ik even op t toilet zat? Gister zijn ze wel op aandringen van mij samen gaan opruimen. Maar ik voel me net een schooljuf. Moet echt alles zeggen. Als ik het dus niet zeg, wordt er niets opgeruimt. NU ben ik al niet een goede huisvrouw, in de zin van ouderwets. Ik doe alles wanneer het nodig is. En, ik vind mn kind belangrijker als per se alle was in de kast. Dat Jef genoeg aan dacht heeft gehad maakt mij een gelukkig mens. Maar de insteek van Wim stoort me enorm. HIj is voor het geld en ik voor de rest. En dat bedoelt hij dus letterlijk. Oke, met 900m tuin hebben we een tuinman. Maar als het aan hem lag, deed ik dat ook gewoon zelf. Ook voor klusjes hoef ik niet op hem te rekenen. Nee, daar heb ik ( godzijdank ) mn papa voor. En als die dan komt, zal Wim wel helpen. Nadat ik hem achter de comp heb weggestuurt... Kortom: kan ik hem nog inruilen? Nee hoor, het is wel mn schatje, op een andere manier. Wel is hij een goede papa hoor. Alleen geen goede huisvader. Ik kan wel een dagje weg hoor. Dan gaat Jef naar een vriendje, of ik regel een oppas. En dan is Wim op tijd thuis. Maar dan kom ik thuis.....CHAOS. Ach, overal is wel wat, toch? Sommige mannen zitten 3 keer in de week in de kroeg. Daar zou ik nou niet mee kunnen leven. Ieder zn ding....  Succes. PS Opvoedtips voor papa's zijn welkom hoor!!!

Mijn man is ZZP-er en heeft ADD (ADHD zonder H godzijdank!) en dat is echt een wereldcombinatie hahahaha, niet dus!
Maar dat geeft niet want ik ben stapelgek op hem!
Ook al kan hij structureel de weg naar de wasmand niet vinden, staan zijn schoenen een halve meter náást het schoenenrek, hangt zijn jas altijd over de eettafelstoel, liggen zijn sokken altijd onder het bed, sch**t hij nog net niet waar hij staat en laat hij overal waar hij gaat een slakkespoor van rotzooi achter....!!

Volgens mij is dat echt man eigen hoor, daar zijn maar weinig uitzonderingen op ben ik bang. De meeste mannen boeit het volgens mij niet zo.
Als ik al wat gedaan wil hebben dan moet ik het vragen, dan doet hij het wel. Zo lang het niet in zijn vaste ritme zit (probleempje van een ADD-er) zal hij het ook niet uit zichzelf doen.
Daarentegen is hij echt niet vies van werken en is alle dagen van de week meestal druk met de zaak.
Ik werk 3,5 dag in de week en doe het huishouden en de boodschappen.
Omdat ik het ook wel erg veel begon te vinden hebben we besloten dat er om de week iemand 2 uurtjes komt poetsen, voor de grotere klussen.
Ik moet wel zeggen dat áls mijn vent dan eindelijk eens iets doet, dan vind ik het meestal ook weer niet goed genoeg (lichtelijk dwangmatige perfecionist!) en das natuurlijk ook niet helemaal eerlijk, maar daarom doe ik het wel liever zelf hahaha! Als er zware dingen getild moeten worden, of een klus dan doet ie dat meestal wel meteen (alhoewel ik hier al 3 maanden naar een plint zit te kijken die nog geschilderd moet worden!), maar hij zal het nooit uit zichzelf doen, die planning moet ik echt voor hem maken.

Weg gaan is voor mij geen probleem, maar de regel dat werk voor gaat, geldt wel altijd, das het nadeel dan van ZZP zijn. En als wij het goed willen hebben, dan moet dat van zijn kant komen, ik werk gewoon in loondienst, geen rotsalaris, maar zoveel als mijn man kan verdienen dat ga ik never nooit redden. Plus dat hij alles natuurlijk zelf moet betalen, vrij, ziek of geen werk = simpelweg geen geld. Dus dat mag je ook nog eens zelf verdienen.

Soms is het vervelend, maar we proberen het zo strak mogelijk te plannen en dat lukt best aardig!  En hoe moe hij ook is, hij is nooit te beroerd om met Demi te spelen of in bad te doen!
Ach ja, sommige concessies moet ik maken, maar daarentegen doet mijn vent er wel heel erg veel voor zodat wij het gewoon goed en leuk hebben samen!

Ha, hier ook een man met een eigen bedrijf. En ik werk zelf als stewardess maar sinds de tweede parttime 50%. Dat betekent dat ik om de twee weken (ongeveer) een aantal dagen weg ben. Bij Jos is momenteel een aantal opdrachten afgelopen en dat betekent dat we het nu in verhouding 'rustig' hebben. Normaal is het zo dat hij zo 7 uur de deur uit gaat en vaak pas om half 8 weer thuis is. Dat verschuift ook weleens hoor.
Maar Jos doet absoluut veel in huis en zeker met de kinderen. Ik moet wel dingen vragen maar die doet hij dan ook en daarbuiten doet hij ook dingen uit zichzelf. Afval weg, de grote boodschappen, vaatwasser inruimen dat doet hij uit zichzelf. Verder zie je altijd een spoor van hem in het huis waar hij gelopen heeft, je kan hem zo volgen. Dat is bij mij een bron van irritatie maar hij doet zijn best. Als hij 's avonds ziet dat ik er doorheen zit, laat ben met eten neemt hij het weleens over. Hij is gek van zijn kinderen maar soms moet ik hem er wel op wijzen dat hij dat halve uurtje wat hij met ze heeft 's avonds dan ook moet benutten! Hij heeft weleens de neiging om dan onderuit op de bank te gaan zitten omdat hij 'eindelijk vrij' heeft. Hij heeft dan namelijk hard gewerkt. Eh ja, en ik dan? Bij mij houdt de dag op die manier dan nooit op. Dus laat ik de boel dan tegenwoordig gewoon de boel. Dat helpt haha, nu is vaak de afwas in de vaatwasser.
De dagen dat ik weg ben is een ander verhaal. Jos is een beetje raar, hij wil absoluut geen vreemden bij zijn kinderen. Dus ook geen oppas. We hebben voor twee dagen de creche maar dat dekt niet altijd de dagen dat ik weg ben. De oma's kunnen niet en andere familie is ook aan het werk. Dus deelt hij zijn tijd zo in dat hij de kinderen kan hebben. En ik probeer zo veel mogelijk rond het weekend te vliegen. En Jos doet dan altijd veel in die dagen! Hij is heel lief met de kinderen. Vaak schieten wel de leuke dingen erbij in omdat hij zo druk is met alles op de rails te houden haha. Maar goed, je kan ook niet alles hebben. Hij doet zijn best en hij doet het goed! Ik mag absoluut niet klagen!!!

Groetjes, Shelly