Babyopkomst.nl

Het is hier 1 groot drama geworden sinds de kleine man is geboren, palief ontloopt zijn verantwoordelijkheid!

Ik was onverwacht zwanger mijn vriend sprong letterlijk een gat in de lucht en ik moest aan het idee wennen na een dag of 2/3 was ik er ook blij mee. Gedurende zwangerschap was hij dolenthousiast!!!

Nu eenmaal de kleine is geboren is alles veranderd. We hadden afgesproken dat hij de 1e 4 wk thuis zou blijven en had dit geregeld! Na 3 weken ging hij weer aan het werk (zoonlief was zeer onrustig en 't liep niet goed) hij had met zn werkg afgesproken dat ie de 1e '3 wk ong th zou blijven en per dag zou kijken hoe het ging en of ie eerder kon beginnen. Hier kwam ik na 4wk te zijn bevallen achter toen vertelde hij het pas.
We hebben aan het eind vd zwangerschap knallende ruzie gehad dat hij zijn werk boven mij verkoos. Dat was niet waar en zou daar verandering in brengen! JE raad het al dat is niet gebeurd. Toen mn zoon was geboren hebben we daar weer goeie ruzie over gehad en dat er geen regelmaat in zat!. Zijn werk is onregelmatig maar hij kan zelf aangeven bij zn werkgever welke vaste dagen hij vrij wil zijn, hiervoor doet hij geen moeite! Bang dat hij hun tegen de kop stoot.
Met gevolg als hij dan n x thuis is is hij te moe om naar onze zoon om te kijken of laat staan mij. Of als hij 1dg van te voren hoort dat ie de volgende dag vrij is dan moet ie uitslapen en kijkt ie niet om naar ons kind!

Hij was of met zijn werk of pc bezig. Hier heb ik wat van gezegd want we zetten samen een kind op de wereld en hij moet zijn verantwoordlijkheid ook nemen en dat doet ie totaal niet!

Nu na 4.5 mnd verder te zijn zijn we uitelkaar we houden nog wel van elkaar maar het werkt zo niet. Hij lekker doen en laten wat ie wil zonder enig overleg (soort en met vrijgezelle leven lijden) en de ene leugen na de andere vertellen met gevolg dat we nu uitelkaar zijn. Vorige wk heeft hij voor het eerst gewandeld met onze zoon alleen! Ik kreeg gelijk verwijten en waar moet jij dan wel niet naar toe ? Ik dacht echt pardon ? mag ik niet eens heel ff tijd voor mezelf hebben ofzo! Ik ben afg Za voor het eerst op stap geweest met gevolg dat ik volgende ochtend om half 9 er weer uit kon! Ik ben in al die tijd niet 1x alleen de deur uit geweest omdat hij zichzelf belangrijker vond om zich te ontspannen dan ik. 

Nu probeer ik een omgangsregeling te maken met hem maar krijg totaal geen antwoord! Hij moet eerst met zijn werkgever overleggen wanneer hij zijn zoon mag zien maw ik moet alles daar maar op afstemmen! Ik heb hem laten weten dat wij overeen moet komen met hetgeen wat wij belangrijk voor onze zoon vinden en dan hoor je niks meer.
2 wk geleden was zijn wkd en ik vraag 's avonds laat hoe laat hij komt krijg ik te horen dat ie moet werken en niet komt! De Zo was hij vrij en is niet opkomen dagen hij voelde zich niet zo lekker! Dat snap ik best als je tot 's nachts met n kennis en pot bier achter de pc zit. Aank wkd is weer zijn wkd en moet werken wat hij makkelijk kan afzeggen (dat weet ik heel erg zeker) maar doet het niet hij lult er in om! Ik krijg regelmatig te horen ik zie je wel voor de rechtbank en dan denk ik wat wil jij daar doen?? Als jij nu al niet mee betaald aan onderhoud van je kind en hem niet komt opzoeken wat wil je daar dan.

Zijn er meer mensen die zoiets herkennen ? 

Wat een nare situatie! Ik herken het gelukkig niet, maar ik wil je wel veel succes en kracht wensen! 

groetjes Judith

Jeetje Yvon..

wat ontzettend vervelend!! Kan me voorstellen dat je je helemaal hulpeloos voelt. 

En het klinkt misschien heel vervelend.. maar uit mijn ervaring werkt dwingen met mannen echt ave rechts.. 
Dus misschien moet je proberen hem eens een tijdje te laten zitten!! zodat hij inziet wat hij echt opgeeft!! 
Ik denk dat hij het dan wel inziet.. 

en ja bij de rechtbank.. is natuurlijk echt een vaag dreigement.. het enige wat hij dan voor elkaar krijgt is waar hij nu voor wegloopt.. namelijk een bezoekregeling van een weekend om de week. 

Ik wens je heel veel sterkte toe!! en hoop voor je dat je nog wat familie of vrienden hebt waar je op dit moment een beetje steun bij kunt vinden!! 

groetjes Anne

Pfff, wat pittig meis.. Dat zal niet meevallen en wat een strijd. 

Ik herken het ook niet, maar je hebt zeker recht op je eigen vrije tijd om op te kunnen laden.

Heeft hij jullie zoon wel erkend? En hebben jullie ook het ouderlijk gezag geregeld?  Als dat laatste niet geregeld is,  heeft hij totaal geen zeggenschap, maar moet hij wel mee betalen  (als ik het goed zeg ).

Verder heel veel sterkte en een dikke knuffel.

Bedankt voor jullie reacties, doet me wel goed!

Hij heeft onze zoon wel erkend we zijn in de zwangerschap al naar het gemeentehuis gegaan voor het geval ik na de bevalling niet binnen 2 dg zou opredden om dat te doen. Het ouderlijk gezag hebben we niet ondertekend, hij weet ook dat ik dit ook niet van plan ben. Pas als hij zijn verantwoordelijheid als vader gaat nemen en dan niet voor een weekje dan wil ik het wel ondertekenen! Zo reeel ben ik dan wel weer. Tot die tijd overleg ik wel met hem want het is ook zijn kind ondanks zn gedrag. Met kdv heb ik hem erop aangesproken en na verloop van tijd gezegd tot morgen heb je tijd en anders heb je pech gehad. Je raad het al, laten afweten.

Ik probeer hem wel te begrijpen waarom hij zo doet maar het wordt met de dag erger, er worden steeds meer leugens verteld en die gaan werkelijk waar nergens over. Waar het 9 van de 10x op neer komt is dat hij weg loopt voor zijn verantwoordelijkheid. Ik ben ook bang dat het hem heeel erg is tegen gevallen dat ie mij moest delen en er 1 is die volledig afhankelijk is van ons(/mij).

Ondanks dat, ik blijf van mening een kind heeft zijn vader ook nodig en die moet hij ook zien! Ik gun het mn ex niet dat hij zn zoon niet maar andersom wel ongeacht mijn mening over vaders, dit heb ik ook recht in zijn gezicht gezegd. Ik wil wel hem wel met rust laten das geen probleem maar mn zoon moet hem wel zien en die ziet ie al heeel erg weinig. Als hier een man binnen komt zie je hem gewoon zoeken/kijken of t zn pa is. Dat is niet leuk! Hij is nog erg jong maar kan mannelijke vrienden van mij/ons van zn pa wel onderscheiden.

Helaas betaald hij totaal niet mee aan enig onderhoud, je moet toch eerst ouderlijk gezag ondertekenen voordat je alimentatie kan aanvragen of vergis ik mij daar in ? (heb nog niet rond gekeken op internet)
Ik probeer nu eerst rust te krijgen, geef bv en waren vandaag op CB en mn zoontje was maaar 150 gr aangekomen... moet volgende wk er weer heen! Heb genoeg voeding in me zitten (klinkt vreemd) dus daar ligt het niet aan waarschijnlijk dat de voedingstoffen niet optimaal zijn door de spanningen en mn eetgewoonte van afg week/2 weken. 
Vanavond eerst maar eens weer een flinke pot klaar gemaakt!! 

Groetjes Yvon

Hoi Yvon,

Even kort, want zoonlief wil lopen..

Kijk hier maar eens op. Staat vrij duidelijk beschreven. 

http://www.scheiding-mgang.nl/alimentat ie/frames/kinderalimentatie_f.html

Knuf, Jolan

Super dankje wel! Ik had wel heb @ gekeken maar stond nergens duidelijk in vermeld of je wel of geen gezag ondertekend moest hebben!

In ieder geval bedankt!

Nou Yvon, daar sta je dan. 
Wat ik weet (ik heb kind met man waar ik nooit relatie heb gehad), is dat hij wel onderhoudsplichting is. Dat zou hij ook zijn als hij niet erkend had. Erkenning betekent alleen maar dat hij bekend is als vader en dat je zoon van hem erven kan en zijn naam dragen kan. Dat is alles. Als je een kind verwekt heb je een aantal rechten en plichten, los van ouderlijk gezag hebben en erkenning. Hij is verplicht tot onderhoud. Dat kan je bij de rechter afdwingen uiteindelijk, als het moet. 
Hij heeft ook een aantal rechten. Recht op informatie (hoe gaat het met mijn kind, bijvoorbeeld op school), recht op consultatie (zijn advies moet gevraagd worden bij belangrijke beslissingen) en recht op omgang (hij heeft recht zijn kind te zien). 
Als hij afziet van zijn rechten.... meid, je hebt je best gedaan. Die best moet je regelmatig nog wel doen. Je kunt hem niet dwingen, hoe verdrietig ook voor je zoon. 
Je zult hier mee moeten leren leven. Denk nu aan een ander scenario: het is NU van het grootste belang dat je je stress hierover achter je laat en verder goed voor je kind zorgt EN voor jezelf. Laat hem met rust. Gun jezelf rust. Het is niet leuk, het is verdrietig. Heb je hulp en vrienden en familie? 

TRouwens, de vader van mijn kind wil trouwens steeds meer en meer en meer en is nooit tevreden en wil liever meer samen, en 50/50 omgangsregeling, en dat wil ik dus totaal niet! Dus dat kan je ook hebben, dat je daar gedoe over hebt. Ook een gedoe! 

Ik wens je wijsheid en sterkte. 
Amelie

Amelie bedankt voor je reactie! Het is inderdaad verdrietig maar heb het nu wel geaccepteerd dat mn zoon een vader heeft die zéééééér weinig naar hem om kijkt. Hij laat steeds minder van zich horen en ik laat dat zo ik ga er geen energie meer in steken als ie wat wil kan ie bellen. Sinds ik dat doe > kiezen voor een leven zonder hem alleen met mijn zoon, is er veel meer rust.  Heb wel hulp van familie en vrienden maar goed ook die zaten en zitten er niet elke keer op te wachten want de ruzies begonnen vlak na de geboorte... 
Er zijn wel dingen die geregeld moeten worden en dan neem ik wel contact met hem op want het is wel zn kind dat probeer ik dan nog wel.  Vandaag zn mn schoonouders (ff voor t gemak) langs geweest. Wat een ellende zit zowat weer tegen t plafond, duidelijk merkbaar dat zoonlief niks verkeerds kan doen en de fout bij mij ligt ( nee ik vertel de ene leugen na de andere, mijn schuld dat hij zn zoon niet opzoekt en noem maar op). Het wordt niet duidelijk gezegd maar het komt er op neer dat ik geen eisen mag stellen en hem zn gang moet laten gaan, want zij deden dat vroeger ook zo... 
Ze mogen hun kleinzoon opzoeken maar als dit vaker gebeurd zulke gesprekken heb ik er geen zin meer in dat ze langs komen. Commentaar leveren en horen of er al n ander in het spel is etc etc. 
Ze zijn wel opa en oma en het is hun 1e kleinkind en probeer wel reeel te blijven maar ik heb geen behoefte aan mij constant te moeten verdedigen.