Column - Column verloskundigen
De verloskundige, wat doet ze nou precies? Wat komt er allemaal kijken bij het vak? 3 verloskundigen, uit verschillende delen van het land, houden hier een column bij. Iedere week lees je een nieuwe column van 1 van hen.
Geplaatst op: 06-09-2011
door Caroline Grootes
Jullie columniste bevindt zich momenteel in Zuid-Frankrijk, maar kan het ook tijdens haar vakantie niet laten om over haar vak te praten. Al helemaal niet als ze toevalligerwijze dineert bij een Franse gynaecologe. Graag vertel ik jullie wat over dit leuke gesprek, dat plaatsvond aan de keukentafel op de binnenplaats van haar rommelige boerderij, terwijl mijn man en drie kinderen in het zwembad plonsden.
Ik heb wel een eerder een Franse gynaecoloog ontmoet, toen ik nog maar net verloskundige was. Toen kon ik hem er niet van overtuigen dat ik thuisbevallingen deed. Hij wilde het domweg niet geloven. Uiteindelijk besloot híj dat ik het dan misschien in uitzonderlijke gevallen wel deed, maar dan met een volledig toegeruste ambulance (liefst met een gynaecoloog erin) voor de deur. Gefrustreerd door zijn ongeloof en mijn blijkbaar ontoereikende Frans, of mijn gebrek aan overtuigingskracht, gaf ik het op. Bij Simone, deze vrouwelijke gynaecoloog, was dat compleet anders. Zij riep (ik vertaal): ‘Een verloskundige uit Les Pays-Bas! Voorbeeldland voor de hele wereld wat verloskunde betreft! Jullie hebben zo’n fantastisch systeem, jullie begrijpen dat de gezonde (fysiologische) verloskunde veel beter af is met de zorg van verloskundigen dan dat gynaecologen zich daarmee bemoeien.’ Ik was zeer verrast! En het bleef niet bij deze uitspraken. Ze vertelde dat ze al jaren geleden tegen haar gezonde zwangeren met een ongecompliceerde zwangerschap had gezegd dat ze de rest van hun controles bij de verloskundige kregen. De Franse vrouwen zijn gewend voor al hun vrouwelijke gezondheidskwesties naar hun eigen gynaecoloog te gaan. Het eerste jaar kreeg ze veel weerstand van haar cliënten, en werd ze gebeld met vragen of de verloskundige het wel goed deed. Maar na één jaar waren de vrouwen er al aan gewend, bleken ze zeer tevreden, en zeiden ze zelf al bij de eerste controle dat ze graag voor de rest van hun zwangerschap naar de verloskundige gingen. De verloskundige staat, ook in Frankrijk, immers dicht bij de zwangere, heeft veel tijd en aandacht en is de specialist van de normale zwangerschap en bevalling. Ze geeft tips en advies bij tal van zwangerschapsklachten, maar heeft ook kennis van voeding, vitamines, beweging, zaken die je algemene gezondheid bevorderen. Simone voegde er nuchter aan toe dat ze onmogelijk al die vrouwen zelf kon zien, ze had het al zo verschrikkelijk druk! Dan zou het ten koste gaan van de hoogrisico-zwangeren die haar zorg wél echt nodig hadden.Dat is nou precies wat er in Nederland aan het gebeuren is, vertelde ik haar.
Ik legde haar uit dat het beroemde Nederlandse systeem momenteel erg onder druk staat. Het babysterftecijfer zou te hoog zijn. De media doen ongefundeerde uitspraken over de oorzaken ervan en voor- en tegenstanders gaan in discussie. De vrouwen zelf, de zwangeren, worden onzeker, vervolgens angstig, en zoeken de oplossing in meer onderzoek, meer bewaking, meer controle. Onder invloed van de huidige cultuurtrend, waarin risico’s en angst een grote rol spelen, durven veel vrouwen niet meer op hun lichaam en hun eigen kracht en gezondheid te vertrouwen.
In tegenstelling tot Nederland werken de meeste Franse verloskundigen in ziekenhuizen, onder de gynaecologen. Slechts een heel klein percentage is zelfstandig, en kan buiten het ziekenhuis haar praktijk uitoefenen. Zij krijgen geen verzekering in Frankrijk en kunnen maar in een beperkt aantal ziekenhuizen terecht met hun cliënten, zelfs in het geval van complicaties. Wat hebben wij het toch goed als Nederlandse verloskundigen! Ik werk zelfstandig, ik ben verzekerd, ik maak zelf de risicoselectie, want daar ben ik voor opgeleid. Ik kan altijd in een ziekenhuis dichtbij terecht met mijn cliënten, de gynaecologen staan klaar om te helpen in het geval van langdurige of moeilijke bevallingen. Weet de Nederlandse vrouw wel hoe goed ze het heeft? Dat het een enorm voorrecht is dat ze naar een verloskundige mag als ze gezond is, en dat ze dan mag kiezen voor een thuisbevalling of een poliklinische bevalling?
‘Mijn’ Franse gynaecologe drukte me op het hart dat ontwikkelingen in Nederland in de richting van meer medicalisering, zeker geen betere cijfers op zouden leveren en in elk geval geen grotere tevredenheid bij de zwangeren.
Linneke82 scheef op 14-03-2012 om 09:28:08
Mooie column! En helemaal waar, hier ook geen contractverlenging gehad met een rotsmoes 1,5 week nadat ik kenbaar had gemaakt zwanger te zijn... Wat voel je je dan naar zeg!
