Column - Column verloskundigen
De verloskundige, wat doet ze nou precies? Wat komt er allemaal kijken bij het vak? 3 verloskundigen, uit verschillende delen van het land, houden hier een column bij. Iedere week lees je een nieuwe column van 1 van hen.
Geplaatst op: 13-07-2011
Caroline Grootes
Voor Patty is de maat vol: dit wordt nu de derde nacht met weeën en zonder resultaat (ontsluiting), daar heeft ze geen zin meer in. Dan maar pijnstilling. Ik overleg weer met het ziekenhuis. Mevrouw mag komen. Omdat ze zelf geen auto hebben, breng ik ze. Mijn auto heb ik voor hun deur op de stoep geknald, want ’s nachts is er geen vrij plaatsje te vinden in de omgeving van deze steeg in de Amsterdamse binnenstad. En je gaat ook niet naar een vrouw met weeën kijken op de derde verdieping zonder de verloskoffer en tassen mee te nemen. Ik sjouw heel wat af.
In het ziekenhuis worden we opgevangen door een wat stugge verpleegkundige. Ze installeert Patty en Mathijs in een kamer, vraagt wat ze willen drinken en negeert mij daarbij volledig. Als ik met haar meeloop naar de gang, ontmoet ik de tweedelijns verloskundige met wie ik overleg. Patty krijgt eerst een CTG (half uur hartregistratie van de baby) en zal daarna pethidine krijgen (morfine, als pijnstiller). Na overleg met Patty en Mathijs ga ik toch maar weer even naar huis. Om twee uur lig ik weer in mijn bed. Als ik net weer slaap, word ik gebeld door het ziekenhuis. Het is drie uur.
De verloskundige vertelt dat het CTG wat strak was, niet helemaal optimaal dus, waardoor ze wat langer gewacht hebben en nog geen pijnstilling hebben geven. Toen mevrouw even naar het toilet ging, had ze opeens op de noodbel gedrukt. Er kwam iets uit!!! De in allerijl toegesnelde verpleegkundige zag een vochtblaas verschijnen en met een grote ‘platsj!’ waren toen de vliezen gebroken. Omdat ik verteld had dat het hoofdje nog hoog stond werd een arts-assistent geroepen om te toucheren. Tot ieders verrassing was het hoofdje nu wel ingedaald en was er vier centimeter ontsluiting. Waarop Patty onmiddellijk zei: o maar dan zie ik het weer zitten! Laat die prik maar, nu doen de weeën tenminste wat! De weeën waren ondertussen ook veel frequenter geworden. Ik sprak met de verpleegkundige af dat ik om vier uur weer zou komen. Ik voelde me verschrikkelijk moe.
Om twintig over vier parkeer ik bij de eerste hulp van het ziekenhuis. Buiten zijn de vogeltjes al wakker geworden. Het wordt licht. Binnen bereik ik via de vele lange uitgestorven gangen de verloskamers. Daar wordt er heel hard gewerkt door Patty. Sinds de vliezen zijn gebroken zijn de weeën om de twee minuten en de ontsluiting vordert al even rap. Om kwart voor vijf is er zes cm en om kwart over zes acht cm, waarop ik Patty adviseer om op haar zij te gaan liggen, waardoor het hoofdje nog beter indaalt en ze al heel snel persdrang krijgt. Met een luide schreeuw op iedere wee gaat Patty persen. De verpleegkundige heeft liever dat ze niet zo’n herrie maakt maar van mij mag het. Het persen gaat namelijk ontzettend goed, al heel snel zien we haartjes komen. Op de baarkruk die ik om vijf uur nog uit mijn auto ben gaan halen perst ze verder en al na vijfentwintig minuten wordt een meisje geboren. Daar is Sanneke dan, ze is roze en ademt zelf en kruipt tegen haar moeders borst aan als ik haar overhandig aan de trotse Patty. Mathijs zit achter Patty en kan haar ook goed zien en aanraken. Dat waren dus achtenveertig uur lang weeën om het kwartier voor er ook maar één cm ontsluiting was, drie uur weeën om de twee minuten om tot volledige ontsluiting te komen, en minder dan een half uur persen voor een mooie dochter van zeven pond, met blonde haartjes en blauwe ogen. En dat alles uiteindelijk zonder gebruik te maken van pijnstilling. Patty zei dat dat de baby zelf had voorkomen dat ze pijnstilling kreeg, door een te rustige hartslag op het CTG. Ik vrees alleen dat er van nachten doorslapen voor Patty voorlopig nog niet veel komt.
Linneke82 scheef op 14-03-2012 om 09:28:08
Mooie column! En helemaal waar, hier ook geen contractverlenging gehad met een rotsmoes 1,5 week nadat ik kenbaar had gemaakt zwanger te zijn... Wat voel je je dan naar zeg!
