Column - Column verloskundigen
De verloskundige, wat doet ze nou precies? Wat komt er allemaal kijken bij het vak? 3 verloskundigen, uit verschillende delen van het land, houden hier een column bij. Iedere week lees je een nieuwe column van 1 van hen.
Geplaatst op: 06-06-2011
Caroline Grootes
Het is geen verloskunde en toch heb ik er dagelijks mee te maken: namen. En ze fascineren mij in hoge mate. Zowel voor- als achternamen, maar ik beperk mij hier tot de voornamen. Een voornaam, of meerdere, is als het eerste geschenk aan je kind, het moet er zijn leven lang mee doen! Ik ben altijd weer benieuwd welke naam de ouders kiezen voor hun kind. Er is zoveel keus, er zijn zoveel variaties, er zijn zoveel leuke, mooie of originele namen. Als ik terug kijk naar vijfentwintig jaar babynamen die ik heb genoteerd dan herken ik natuurlijk ook de trends, de mode, de culturele verschillen en de broertjes- en zusjes-namen. Ik bedoel de broertjes Jeroen en Martijn, Jeffrey en Wesley, Dennis en Patrick, en de zusjes Anna en Eva, Anne en Lotte, Charity and Destiny. Als Anne en Lotte toch ook nog een broertje krijgen dan heet hij vast Sam.
Dezelfde trends zie je in de geboorte-annonces in de NRC en in de Volkskrant. Met een vriendin die op een school in Amsterdam Zuid-Oost les geeft, lachten we om de grote verschillen van de namen van de kinderen in haar klas en die van de klassen van mijn dochters in Amstelveen. Zo worden in Surinaamse families vaak namen verzonnen of samengesteld uit de namen van ouders, zoals voor meisjes Chaneyra, Jalisha, Sherelity, Juwayraih en Brigaila en voor jongens Clarenzo, Djenairo, Revelinio, Tayrano en Geomario. En hadden volgens mijn vriendin de kinderen op onze Vrije school typisch antroposofische namen, zoals Jonas en Lidewij, die je niet gauw ergens anders zou horen. Op de crèche zag ik boven de kapstokjes een hele familie korte, oer-Hollandse voornamen, van vier of vijf letters: Teun, Ties, en Tijl, Gijs, Mees, en Stijn, en Fien, Pien, Keet, Wies en Saar.
Vlak voordat een baby geboren wordt, probeer ik wel eens te gokken welke naam het zal worden, in welke richting het zal gaan. Ik heb meegemaakt dat de naam blijkbaar al zo in de atmosfeer rond zoemde dat ik intuïtief wist, hoe deze baby zou gaan heten. Dan is de naam er gewoon, in de verbondenheid van mij met de barende vrouw, haar man en het kind, als onderdeel van het geboren worden.
Over de geschiedenis van de voornamen in Nederland is door R. Damstra een boek geschreven: ‘Zogenaamd zogeheten’, waarin nog veel meer over voornamen wordt verteld. Voor dit boek werd gebruikgemaakt van de voornamendatabank van het SVB, de instantie waarvan wij de kinderbijslag ontvangen. De meest uitgebreide informatie vind je op de website van het KNAW, bij het Meertens instituut. www.meertens.knaw.nl/voornamen. Op deze site kun je ook zien hoe vaak een voornaam voorkomt in de laatste honderd jaar in Nederland. Er zijn nog meer voornamensites, zoals www.voornamen.com, www.voornamenboek.nl , www.voornamelijk.nl enz. Ik vond het ontzettend grappig om te zien dat ik zelf ook onderhevig ben geweest aan de modetrends van de tijd, toen onze kinderen werden geboren. Terwijl ik bewust een originele naam koos, die ik nog niet was tegengekomen bij een van de duizend baby’s die ik had gehaald (alleen als de voornaam van één moeder, en dus als naam van een andere generatie) blijkt ‘Maud’ een naam die vanaf 1998 met stip is gestegen en razend populair is geworden! Ben ik een trendsetter?! Welnee, ze is gewoon een kind van haar tijd, haar milieu en die plek in Nederland.
In het boek kun je ook zien waar in Nederland nog klassiek naar de grootouders vernoemd wordt en waar namen als Johannes en Jan, Geertruida en Johanna nog in de top twintig staan. Populaire televisieseries, kindsterretjes en voetballers laten hun sporen achter in het namenbestand. Er zijn typische ‘hockey’ en typische ‘voetbal’ namen: kijkend naar de sportclubs komen bij elk van deze sporten net andere namen veel vaker voor.
Vroegen mensen mij vroeger wat ik mooie namen vond, dan zei ik dat ik natuurlijk allang wist hoe mijn kinderen zouden gaan heten maar dat ik alleen nog een man bij die namen zocht. Ik weet dat ik als kind al lijstjes met mijn favoriete namen voor mijn toekomstige kinderen maakte. En dat zouden er altijd vier zijn, twee jongens en twee meisjes. Nooit gedacht dat ik drie heerlijke dochters zou krijgen! Voor alle drie kinderen-op-komst hebben wij in de zwangerschap ook jongensnamen bedacht. Wij wisten niet van te voren wat het zou worden. Tegenwoordig weten de meeste ouders dat wel, door de twintig weken echo. Hierdoor mis ik wel dat ene hele bijzondere moment tijdens de geboorte, het moment dat de ouders zien of het een jongetje of een meisje is, en de verrassing en de vreugde die dat teweegbrengt.
Ik hoop dat ik jullie heb geïnspireerd een mooie naam voor je baby te kiezen. Kijk ook even naar de initialen en of ze niet een raar woord of een afkorting vormen. Kijk of je keuze past en klinkt bij de achternaam. Ik weet dat een familie in Brabant met de achternaam Cely ooit het ongelukkige idee heeft gehad om hun zoontje Peter te noemen. Wat die jongen daaronder geleden heeft! Kijk wat de naam in een andere taal betekent, of hij goed uit te spreken is en op welke manieren je hem zou kunnen schrijven. De ouders van Giovanni waren er van overtuigd dat je die naam als Jovanie spelde...Ook een goede test: roep de naam heel hard uit het raam.
Linneke82 scheef op 14-03-2012 om 09:28:08
Mooie column! En helemaal waar, hier ook geen contractverlenging gehad met een rotsmoes 1,5 week nadat ik kenbaar had gemaakt zwanger te zijn... Wat voel je je dan naar zeg!
