Column - Column verloskundigen
De verloskundige, wat doet ze nou precies? Wat komt er allemaal kijken bij het vak? 3 verloskundigen, uit verschillende delen van het land, houden hier een column bij. Iedere week lees je een nieuwe column van 1 van hen.
Geplaatst op: 27-11-2010
Caroline Grootes
Wij krijgen wel eens een bloemetje. Wij verloskundigen, na het begeleiden van een bevalling. Ik begreep er dan ook niks van toen ik jaren geleden een cliënt van ons thuis bezocht om te zien of ze al ontsluiting had, en ze zei: schrik niet hoor, ik heb een bloemetje... Mijn verwarring duurde niet lang: ze schoot uit haar joggingbroek en haar dijbeen bleek van even boven de knie tot aan haar middel getatoeëerd met een weelderige bloempartij in full color! We bevielen in Amstelveen, begin jaren negentig. Inmiddels trek ik geen wenkbrauw meer op van uit een bilnaad opspringende dolfijntjes die meewiegen met de weeëndans. Zelfs bij mijn collega in het hoge rurale noorden van Nederland, in de dorpen in Oost-Groningen, zijn er zwangeren van top tot teen getatoeëerd. Verzin een postcode met zo hoog mogelijke cijfers en stel je daar een cafébaas voor. Die is dan tevens de eigenaar van een tatoe-shop en heeft deze uit de hand gelopen hobby op de cliënten van mijn collega losgelaten. Dit vertelde die me vijf minuten voor ik bij een van deze dames over de drempel stapte voor een spoedconsult, omdat ik zo handig net in de buurt bleek te zijn toen haar baby in stuit was gaan liggen. De baby hoorde me blijkbaar aankomen, want terwijl hij op het middagspreekuur zijn billen nog naar beneden had, lag hij vóór het avondeten weer netjes kop omlaag. Kan hij tenminste via een normale geboorte in hoofdligging verhuizen naar moeders getatoeëerde armen. Haar zwangere buik had overigens geen uit hun oorspronkelijke vorm gegroeide tatoeages. Maar wel het bekende navelpiercing-littekentje. In de jaren negentig zou ik z’n plekje aangezien hebben voor een litteken van een zogenaamde laparoscopie, een kijkje in de buik, veelvuldig toegepast door gynaecologen bij onbegrepen infertiliteit (onvruchtbaarheid). Daarbij wordt de laparoscoop via een gaatje boven de navel in de buik geschoven. Maar nu is zo’n rozerode littekentje het plekje van de verwijderde navelpiercing. Vroeg of laat gaan ze eruit bij het zwangere winkelmeisje, de stewardess en de bankemployee. Echt, ze hebben er allemaal één. En niet alleen in hun navel: ook tandglazuur vernietigende tongpiercings, of wenkbrauwringen en neusknopjes. Toch zijn die gezichtsversieringen iets minder algemeen dan die navelpiercings. Over die navel heb ik altijd veel vragen gehad. Nee, de navelstreng van je baby zit niet aan de binnenkant aan jou navel vast! Hij loop van de baby naar zijn placenta, zo krijgt hij zuurstof en voedingsstoffen, en kan hij zijn koolzuur en afvalstoffen kwijt. Na de geboorte wordt hij doorgeknipt en afgeklemd. Dan droogt hij in en valt er af. Soms bloedt de navel dan nog even, maar dat is niet erg. Blijft die navel over, bij ons allemaal. Het kan een kuiltje of een bolletje zijn, dat is gewoon toeval. Onderhuids buikvet bepaalt ook het een en ander. En omdat de navel dan toch geen functie meer heeft, nodigt hij blijkbaar uit tot experimenten, versiering.
Tja, en dan kom je als verloskundige ook nog in intieme gebieden waar je dan al dan niet tot de verrassing opnieuw ringen en knopjes aantreft. Er zijn jonge vrouwen die panisch zijn om uit te scheuren tijdens hun bevalling maar die wel een piercing door het allergevoeligste plekje van hun lichaam hebben. Ik deed er daarentegen tientallen jaren over om uiteindelijk op mijn 42ste mijn oorlelletjes te laten doorboren! Ik wilde daarmee een daad stellen tegenover het verlies van mijn destijds zeer lange haar. Toch nog even voor de zekerheid advies aan een acupuncturist gevraagd. Op je oor zouden zeer veel acupunctuurpunten zitten. Maar toen ik ook daar groen licht kreeg, mochten de gaatjes geschoten worden. Ik geniet nog steeds van mijn leuke oorbellen, dus wat zal ik oordelen over andermans versieringen. Blijkbaar heeft de mens behoefte om zijn/haar lichaam te versieren, niet alleen met kleding en haardracht maar ook met verf en met deze semi-permanente sieraden.
Linneke82 scheef op 14-03-2012 om 09:28:08
Mooie column! En helemaal waar, hier ook geen contractverlenging gehad met een rotsmoes 1,5 week nadat ik kenbaar had gemaakt zwanger te zijn... Wat voel je je dan naar zeg!
