Column - Column verloskundigen
De verloskundige, wat doet ze nou precies? Wat komt er allemaal kijken bij het vak? 3 verloskundigen, uit verschillende delen van het land, houden hier een column bij. Iedere week lees je een nieuwe column van 1 van hen.
Geplaatst op: 17-08-2010
Bea beviel van haar tweede dochter. Het was midden in de nacht, het was een hele gewone bevalling -voor zover je, bij de geboorte van nieuw leven, van iets gewoons mag spreken- Ze beviel in haar eigen slaapkamer, op haar netjes verhoogde bed, met man, vroedvrouw en kraamverzorgster aan haar zijde. Met slapende oudste dochter aan de andere kant van de overloop en een wakkere poes op de zoldertrap. (Een prachtig plekje om alle bedrijvigheid goed in de gaten te kunnen houden.) Geen zachte muziek met geurende sfeerkaarsen of ander zweverig gedoe. We fluisterden om de kleine meid niet wakker te maken, draaiden de verwarmingen open en legden warme kruiken in de wieg. We verzamelden alle bevalbenodigdheden in rap tempo om ons heen en een helder 40Watt peertje in de plafonnière gaf ons mooi zicht op de dingen die komen gingen.
Bea en Walter hebben een bijdehante dochter van viereneenhalf. Toen, in de zomerswarme herfst van 2005 deed Bea over de ontsluiting een hele nacht en over het persen driekwartier. Het was een paar minuten na half negen op een doordeweekse dinsdagochtend in september dat Elvira Maria huilend ter wereld kwam binnen de gemeentegrenzen van ons mooie Polderdorp.
Het is deze zondagavond de achtentwintigste februari dat de hoogzwangere Bea –heel verstandig- op tijd naar bed is gegaan. Het is kwart voor twaalf als ze voor het eerst op de klok kijkt omdat ze wakker is geworden van een ondefinieerbare kramp. Het is net na middernacht als ze haar man wekt. Hij mompelt half slaperig vanuit zijn Remslaap: ‘Wat mot je?’ maar is al snel volledig bij kennis als Bea hem vertelt dat ze vermoedt dat de weeën zijn begonnen. Ze wachten er samen een paar af om kracht en regelmaat te bestuderen en om kwart over twaalf, intussen dus maandag, dag één van de maand maart, belt Walter hun verloskundige.
‘De weetjes zijn zo’n beetje begonnen… geloof ik…’
Hij verontschuldigt zich, omdat hij denkt dat hij me wakker belt en vertelt aarzelend dat de eerste weeën om kwart voor twaalf begonnen. Ik zet de tv zachter, schuif een stapeltje bijna bijgewerkte administratie van de februarimaand opzij en kijk op mijn horloge.
‘Kwart vòòr twaalf? Een half uurtje geleden? Heeft ze tot die tijd geslapen? Moet ze al puffen? Zijn de vliezen al gebroken?’
Doormiddel van een waar kruisverhoor probeer ik inzicht te krijgen in de situatie. Is dit het melden van de start, slechts als mededeling? Of doe ik er beter aan om ter plaatse polshoogte te nemen. Walter weet het eigenlijk niet, hij is ook net pas wakker gemaakt. Ik overweeg om Bea zelf aan de lijn te vragen als ik hoor dat er iets gebeurt in de ruimte waar Bea en Walter zich bevinden. Ik hoor gemompel op afstand en ik hoor de lage stem van Walter overslaan.
‘Wat? Wat? Oh..’
Ik druk te telefoon aan mijn oor om de achtergrond geluiden te kunnen beluisteren. Ik hoor gemompel overgaan in gehijg en gekreun. Dan is Walter weer op de voorgrond.
Hij meldt me dat Bea kromgebogen naast hem staat, en dat ze opeens het vruchtwater langs haar benen voelt lopen.
That’s my queue. Kreunen, hijgen, weeën nagenoeg zonder pauze, gebroken vliezen, alle benodigde ingrediënten voor een bevalling in gang. Werk aan de winkel!
‘Nou Walter, dat klinkt toch werkelijk serieus, het lijkt me toch beter als ik meteen maar kom!’
Administratie aan de kant, op naar Walter en Bea!
Noot van de redactie;
Hoewel we normaal alleen exclusieve columns van Marianne plaatsen hebben we er nu voor gekozen deze column te plaatsen ondanks dat hij ook op andere sites heeft gestaan. De reden hiervoor is dat we het onderwerp op dit moment interessant genoeg vinden om hem hier toch te plaatsen. Er is veel te doen in de media over wel of niet thuis bevallen en de rol van de verloskundige in de begeleiding van zwangeren. De column reeks Filosoferen over de toekomst speelt hier naar onze mening leuk op in en laat jullie zien hoe de thuisbevalling kan zijn...
