Column - Column verloskundigen
De verloskundige, wat doet ze nou precies? Wat komt er allemaal kijken bij het vak? 3 verloskundigen, uit verschillende delen van het land, houden hier een column bij. Iedere week lees je een nieuwe column van 1 van hen.
Geplaatst op: 09-07-2010
Niks geboren maar wel een *PEEP*-nacht gehad (1) Marianne Wigbers
Dat zit zo,
de laatste aflevering van Holland Next Top Model met de meiden gekeken. Wij waren fan van Jennifer, zo lekker adrem, vonden Patricia de mooiste en dachten dat Ananda het wel zou winnen.
Ananda won HNTM-2008 en bij het late journaal voorspelde de weerman forse onweersbuien. Haneveld zou voor de nacht bellen of ze al weeën had, deed ze ook braaf, geen buikpijn, geen vruchtwater meer verloren, waarschijnlijk toch valse start, nu niks aan de hand. Giechelgiechel. Ze hoopten op een goede nachtrust of de ‘echte’ aanvang van de bevalling.
Mijn voorkeur ging lichtjes uit naar de goede nachtrust.
Meiden naar de eigen kamers, Ben -die mopperend gevlucht was voor het fotomodellengeweld- ging op links liggen, ik op rechts, met uitzicht op telefoon, mobiel, dienstmobiel, pieper en de wekker op het nachtkastje. Wat zal er het eerste gaan rinkelen, respectievelijk trillen, riedelen, piepen of klingelen?
Licht uit, slapen, stel dat Haneveld wel door gaat zetten, zo doken we in de REM-slaap.
‘ …rrriedELRIEDEL--RIEDELRIEDEL--RIEDELRIEDEL.’
23.45 Zag ik het goed? Kwart voor twaalf?
‘ RIEDELRIEDEL--RIEDELRIEDEL--RIE…’
Ik fluisterde mijn naam in de donkere stilte.
‘Verloskundige Visser, hallo?’
‘Ja, hier Nelly Vossen, se heb soon pein, ik denk da ze ga bevalluh.’
Hellup, knijp me, een levensechte lucide Nelly-Vossen droom, of moet ik zeggen Nachtmerrie? Het plat-Utrechtse accent, de voorweeën, tussenweeën, valse starten, pijnen in buik, rug, poes en doos, het vochtverlies, wittig, gelig, roodachtigbruin of bruinachtigrood, riekend, slijmerig, waterig, nat en droog (Ja,heus, droog!), het roken in huis, tuin en keuken en op de stoep van de praktijk, dat hadden we toch allemaal al gehad? De ellenlange aanloop, die gevoelsmatig direct na de positieve zwangerschapstest was begonnen en die met horten en stoten doorliep naar een uiteindelijke vlotte en waarachtig best nog gezellige bevalling. Verlost, Nelly Vossen van haar kind en wij van de telefoontjes. De kleine Vos is toch al minstens twee maanden oud? Wie heeft er pijn, en wie gaat er bevallen?
Ze belde natuurlijk over Melissa.
Ik glipte geruisloos uit bed en ging meteen maar even kijken.
Melis en Kev wonen één straatje achter ons huis in een jongerenflat. Ik dacht; het is op loopafstand, te voet gaat net zo snel. Doptone en handschoenen uit de achterbak en als de bliksem door de brandgang. -Melissa is pas halverwege de achtste maand, als haar bevalling echt begonnen is, dan is dat sowieso te vroeg en moet ik haar zo snel mogelijk in het ziekenhuis zien te krijgen.-
Melissa zat als een zielig vogeltje in een hoekje van de bank, de hond lag naast haar, type Pitbull, de mannen zaten buiten roken en Nelly ‘dog tat se persweeën had om de menuut, en ze was ut effe vergetuh, maar dan mos je tog belluh?’
Ik zei maar niks, de bezorgdheid om nicht Melissa was lief. Kende ik Nelly niet anders dan met stijl witblond haar tot ver over de schouders, met minstens een centimeter uitgroei die de originele kleur verraadde, en Melissa met een strakke gabberstaart en opgeschoren zijkanten, hadden ze nu saamhorig hetzelfde verfbad gedeeld. Diep-zwart en glimmend, beiden met een pony tot in de ogen. Bij Melissa een tikje in de war, bij Nelly perfect tot in de puntjes. Het zouden zussen kunnen zijn in plaats van tante en nichtje. Nelly wiegde de kinderwagen waarin haar eigen kleintje klaarwakker lag te kraaien en maande de hond van de bank zodat ik kon zitten.
Melissa had echt pijn, om de paar minuten krampte ze samen en ik toucheerde voorzichtig. Er was geen ontsluiting, ze kronkelde en draaide en kermde onverstaanbaar. Ze riep iets wat klonk als ’tganiemeeuhoor’ en Nelly vertaalde voor me.
‘Se seg dot ut echniemeerga!’
Na een korte observatie besloot ik om in te sturen, het zekere voor het onzekere.
