Column - Column verloskundigen
De verloskundige, wat doet ze nou precies? Wat komt er allemaal kijken bij het vak? 3 verloskundigen, uit verschillende delen van het land, houden hier een column bij. Iedere week lees je een nieuwe column van 1 van hen.
Geplaatst op: 02-07-2010
Pauline Sampiemon
Weet jij wat je wilt?
Een ruggenprik en/of een pil?
Een paracetamol of toch juist niet, een epiduraal of een prik.
Het is soms moeilijk te begrijpen wat de cliënt wil. Als wij bij pijnklachten adviseren om eerst twee paracetamol te nemen om te kijken of de pijn daar op afzakt, krijgen we maar al te vaak het antwoord: nee, nee geen medicatie in de zwangerschap, dat vind ik eng.
Over de pijnstilling wordt dan weer gezegd dat wij, de vroedvrouwenmaffia, daar de belemmerende factor zijn.
Het ging om een jonge vrouw 24 jaar: mooi, energiek en een eerste kind. Samenwonend of getrouwd met een man die al twee kinderen uit een eerdere relatie had. Een hardwerkende vrouw die 60 à 70 uur per week maakte in een privé-zorgverlenende instelling.
Marit wist precies wat ze wilde. Ze stond best open voor adviezen en was absoluut geen klager, maar zeer resoluut. Ik heb haar met verwondering, bewondering en verbazing gevolgd.
Wij adviseerden natuurlijk op een zeker moment in de zwangerschap om toch maar wat rustiger aan te doen en dat deed ze ook. Ondanks haar inzet zorgde ze toch op de een af andere manier ook voor zichzelf.
Die standvastige vastbeslotenheid toonde ze ook bij het bespreken van haar aanstaande bevalling. Resoluut stelde zij, dat ze in was voor de ruggenprik; ze kende deze vorm van pijnbestrijding ook vanuit de praktijk.
Zij zou maar één kind krijgen, zoveel stond nu al vast en dat wilde zij dan toch graag een beetje comfortabel. Het kwam geen moment bij me op hier iets tegen in te brengen. Terwijl wij dat als verloskundigen toch heel graag doen, we spreken de vrouwen graag aan op eigen kracht en kunnen. Maar deze vrouw – ik heb het al een paar keer gezegd – was zelf zo sterk en zelfverzekerd; ik kon niet anders dan haar wens respecteren.
‘Dus afgesproken: zodra je weeën hebt, bel je ons want als je een ruggenprik wil, moeten we in ieder geval op tijd zijn .
In mijn dienst belde ze met weeën om de 5 minuten, die wel een minuut duurden. Ik wilde nog even tegensputteren maar zij kwam al meteen met de mededeling dat zij een ruggenprik wilde, dus ik toog met een student erheen.
Eerst natuurlijk even observeren en aanvankelijk waren de weeën niet heel denderend, maar na een half uurtje zitten leek het toch wel serieus en bij het vaginaal toucher vonden we een mooi verstreken baarmoedermond en drie centimeter ontsluiting.
In overleg met het ziekenhuis gingen we direct die kant op.
Het was inmiddels een uur of elf in de avond en ook daar kostte het weer even tijd voordat de dienstdoende verloskundige langs kwam en de anesthesist bestelde. Vervolgens moest ik nog wel wat autoriteit gebruiken om door te drukken dat mevrouw haar ruggenprik kreeg.
Drie uur na aankomst in het ziekenhuis is zij vlot bevallen van een mooie gezonde zoon. Zonde dat ze dan toch die ruggenprik wilde, zul je misschien zeggen – maar ik vond van niet.
Marit zelf vond dit ook niet. Zij was blij en uiterst tevreden.
Ik ben nu bijna 12 jaar vroedvrouw en kijk al 12 jaar naar de vrouw, en probeer als het even kan samen met haar te kijken naar wat zij wenst en wat zij kan opbrengen.
Ik heb geen vernieuwd pijnprotocol nodig om pijnstilling te regelen als dat nodig is of als de barende dit uitdrukkelijk wenst. Wel is het natuurlijk een enorme aanwinst dat ook de anesthesist zich nu officieel bereid heeft verklaard om vierentwintig uur pijnstilling mogelijk te maken. Maar waarom de paracetamol nu zo enorm eng is en de pijnstilling een recht (80 keer meer chemie in je lijf) moet een cliënt mij toch nog eens uitleggen!
Linneke82 scheef op 14-03-2012 om 09:28:08
Mooie column! En helemaal waar, hier ook geen contractverlenging gehad met een rotsmoes 1,5 week nadat ik kenbaar had gemaakt zwanger te zijn... Wat voel je je dan naar zeg!
