Column - Column verloskundigen
De verloskundige, wat doet ze nou precies? Wat komt er allemaal kijken bij het vak? 3 verloskundigen, uit verschillende delen van het land, houden hier een column bij. Iedere week lees je een nieuwe column van 1 van hen.
Geplaatst op: 23-03-2010
door Marianne Wigbers
De kleine Pepijn is geboren, moeder maakt het goed, wat vindt de kinderarts van Pepijn?
Guido vertelt me alles.
Pepijn ligt bij zijn moeder, hij doet een poging aan de borst te drinken. De bovenarmen zijn inderdaad opvallend kort en de gedrongen beentjes liggen op een aparte manier kruislings over elkaar, maar hij blijkt toch bijna zes pond te wegen. Door de vlotte voorspoedige geboorte -zeg maar lancering- heeft hij nagenoeg niets te lijden gehad. De eerste Apgar-scores zijn goed. De arts-assistent keek de baby globaal van top tot teen na.
‘Ja, verder is het afwachten…’
Ik hoor allemaal dingen die gewone baby’s doen, huilen, drinken, bij hun moeder liggen, zes pond wegen, morgen weten we meer.
Kunnen we opgelucht ademhalen?
Die zelfde nacht krijgt Pepijn het benauwd en wordt hij overgeplaatst naar de neonatale intensive care unit, de N.I.C.U. De voorlopige diagnose is verpletterend ernstig. Het R.C.D.P-syndroom, een zorgelijke stofwisselingsziekte. In de ochtend heb ik Femmy zelf aan de telefoon met een iets krakende lijn en ik laat haar de letters een paar maal spellen voor ik de juiste volgorde heb. R.C.D.P. Ik surf direct naar Google, typ de letters in, lees het bijbehorende verhaal en zie enkele foto’s van kindjes het zelfde syndroom. Dan hoop ik dat Femmy nog geen kans heeft gehad voor een rondje internet. Rhizomele Chondrodysplasie Punctata, mentale retardatie, slecht zien, doofheid, eeuwige sonde voeding, niet groeien, lage levensverwachting, oogoperaties, pijn aan de botten, ik word er beroerd van.
Kleine Pepijn, wat staat je allemaal te wachten?
Femmy kennende vooral veel liefde, aandacht en zorg.
En dat is wat ik zie, liefde, aandacht en zorg. Als Pepijn eindelijk naar huis mag doen we de kraamtijd dik over. Bep komt, beschuiten worden gesmeerd en er wordt vooral heel veel geknuffeld. Femmy kolft liters borstvoeding, geeft dit net zo handig per sonde als een ervaren kinderverpleegkundige en heeft vertrouwen in de toekomst, onvoorwaardelijk.
En Pepijn? Die groeit.
Linneke82 scheef op 14-03-2012 om 09:28:08
Mooie column! En helemaal waar, hier ook geen contractverlenging gehad met een rotsmoes 1,5 week nadat ik kenbaar had gemaakt zwanger te zijn... Wat voel je je dan naar zeg!
