Column - Column verloskundigen
De verloskundige, wat doet ze nou precies? Wat komt er allemaal kijken bij het vak? 3 verloskundigen, uit verschillende delen van het land, houden hier een column bij. Iedere week lees je een nieuwe column van 1 van hen.
Geplaatst op: 03-03-2010
geschreven door Marianne Wigbers
Hoe je bewondering kan hebben voor mensen met een positieve instelling, en in het bijzonder voor de familie van Haag.
Goede herinneringen aan haar eerste bevalling. Twee dagen voor kerst, na enkele uren ontsluiten en een krap half uurtje persen werd zoon Michael, onder de -door zijn vader Guido eigenhandig uitgezaagde- sterrenhemel, geboren. Femmy had alles perfect voorbereid, een kerstboompje op het nachtkastje van de bescheiden zolderkamer, de kerstboodschappen al in huis. Heerlijke kerstkraamdagen op het verhoogde bed, wat als een feestelijk eilandje uittorende boven kraammanden, bloemstukjes en stoeltjes met visite en dat alles onder het verlaagde plafond van blauwe wolken en sterretjesverlichting.
Als Femmy meldt dat ze weer zwanger is joel ik opgetogen mijn felicitatie door de telefoon. Ik zie haar gezicht meteen weer voor me, de blonde wat warrige krullen, blozende wangen, de eeuwige glimlach, blij zwanger, bevallen zonder een krimp te geven. Ik herinner me haar dikke kon… (Oeps sorry).. forse bilpartij en hoe ze de hele kraamweek, van kerst tot oudejaarsdag, heerlijk pontificaal in kleermakerszit op bed vertoefde met de baby in de armen, genieten van het moederschap onder een mini kerstboom met gekleurde kaarsjes en glimmende ballen. Deze maal is ze aan het eind van de zomervakantie uitgerekend. Weer eens wat anders dan vrieskou en Kerst. Nadat we het hartje hebben kunnen beluisteren beleven we een zorgeloze eerste paar maanden.
Tot de uitslag van de ‘twintig weken echo’…
In eerste instantie is er weinig af te lezen aan de twee A-viertjes met de uitkomsten van het Structureel Echo Onderzoek welke we in onze brievenbus vinden. Het is mijn oplettende collega Femke die opmerkt dat de metingen van de armpjes en beentjes aan de ondergrens zitten. Bij de volgende zwangerschapscontrole besluiten we Femmy door te sturen naar de gynaecoloog, het zekere voor het onzekere, daar kunnen Fem en Guid –zeg maar Giet- het alleen maar mee eens zijn.
Een gynaecoloog die om kwart over zeven in de avond belt…
Zo laat? Wat zal de aard van de boodschap zijn, zo buiten kantooruren.
Skeletdysplasie.
We luisteren naar de uitleg van de dokter en proberen het tot ons door te laten dringen.
Skeletdysplasie is de verzamelnaam voor een groep aandoeningen waarbij abnormale groei en vorming van het skelet de belangrijkste kenmerken zijn. De aandoeningen worden daarnaast gekarakteriseerd door een abnormale verhouding tussen de lengte van de romp en die van de ledematen.
Een diagnose waar je stil van wordt, waar je niet meteen weet wat je je erbij moet voorstellen. Wordt het dan een ‘Lilliputter’?
Oh. Eigenlijk haat ik die benaming omdat ik weet dat de personen met hun karakteristiek korte armen en benen ook een hekel hebben aan die bekrompen term. De dappere kleine vrouw die wij ooit in onze praktijk begeleidden, Suzanne Horst, vertelde dat ze in een supermarkt hoorde dat een kind zei: ‘Kijk mamma, daar, een klein mens.’ Waarop de moeder het kindje trachtte te verbeteren: ‘Nee lieverd, dat is een LI-LI-PUT-TER..’ met een pijnlijk luide klemtoon op iedere lettergreep. Suzanne had de moeder op dat moment wel door elkaar willen schudden: ‘Uw dochtertje zegt het goed. Ik ben gewoon een KLEIN mens!’
Naarmate ze hoger en hoger zwanger werd kreeg ik meer en meer bewondering voor het montere doorzettingsvermogen van Suzan. Ze was iemand die gewend was strijd te moeten leveren bij alles wat ze wilde bereiken, al was het maar een blikje soep in het bovenste schap van de winkel.
Wordt het dan een klein mens, een gewoon klein mens? Is het verder gezond of is er meer aan de hand? Zijn de slecht groeiende botjes breekbaar?
Kan ze de zwangerschap ‘gewoon’ uitdragen, zonder problemen haar kind baren, al dan niet onder de sterrenhemel op hun zolderkamertje. Wat brengt de toekomst?
Linneke82 scheef op 14-03-2012 om 09:28:08
Mooie column! En helemaal waar, hier ook geen contractverlenging gehad met een rotsmoes 1,5 week nadat ik kenbaar had gemaakt zwanger te zijn... Wat voel je je dan naar zeg!
