Column - Column verloskundigen
De verloskundige, wat doet ze nou precies? Wat komt er allemaal kijken bij het vak? 3 verloskundigen, uit verschillende delen van het land, houden hier een column bij. Iedere week lees je een nieuwe column van 1 van hen.
Geplaatst op: 15-09-2009
Drie bevallingen, één dienst, in drie delen. Door Marianne Wigbers
Eerste deel. Waarin de verloskundige en haar stagiaire, in afwachting van weeënactiviteit bij een dame met reeds gebroken vliezen, op tijd naar bed gaan.
Gebroken vliezen zonder weeën is reuze saai.
Ik verwacht nachtbraken, hoop er zelfs op, ik ga vroeg naar bed.
Een half uur na middernacht meldt de aanstaande vader dat de weeën doorzetten. Het nietwakkere deel van mijzelf wil onder de dekens blijven liggen. Saaiheid verdreven door regelmatige ontsluitingsweeën, niet zeuren, aan de slag!
Ik ben blij dat ik ook iemand uit bed mag bellen, mijn stagiaire Yvon. Gedeelde gebroken nacht is halve…
Karolyne en Boris gaan hun eerste kind krijgen, Boris is biologiedocent en heeft zich goed ingelezen in de materie, hij zet zich bij iedere wee volledig in. Alleen als zijn Ker moet kotsen houdt hij even de oren dicht. Aansporen tijdens het persen doen we alle drie steeds fanatieker, washandjes worden af en aan gedragen door de kraamverzorgster. Het loeiende extra kacheltje kan weer uit als de ramen beslaan. Na een heel uur persen, passen en meten, duwen en coachen, in ademen, adem vasthouden, vasthouden en vasthouden en zuchtenzuchtenzuchten, schuift het hoofdje naar buiten, laat ik het voorste schoudertje geboren worden en kan Yvon de baby op de buik van Karolyne leggen.
We juichen om de geleverde prestatie.
Het is zes minuten voor drie.
Boris springt met een enorme sprong van het bed om foto’s te gaan maken, hij vergeet in zijn haast dat het bed verhoogd is met klossen en verzwikt bijna zijn enkel. Hij zegt dat hij er niets van voelt en fotografeert zijn dochter van alle kanten terwijl zij probeert de tepel te vinden. Boris mag zelf op de foto terwijl hij de navelstreng doorknipt. De moederkoek volgt vlot, een paar hechtingen worden gelegd.
Bevallen in het diepst van de nacht is reuze speciaal.
Yvon kijkt de dochter na, Boris en Karolyne noemen de naam die ze gaan geven. We moeten een paar maal vragen hoe ze het precies willen spellen. Isaura, betekenis: zacht en lucht. Ze huilt hard en mag terug aan de borst.
Half vijf ben ik terug onder de dekens. Als altijd heb ik wat moeite om in slaap te komen, het geboortemoment beleef ik een paar keer opnieuw, dan tuimel ik in het zwarte gat.
Driekwartier later…
Ik hoop op een simpele saaie mededeling betreffende gebroken vliezen zonder weeën.
Het is meneer Nguyen, hij belt over zijn vrouw. Thu Van (wat herfst-wolk betekent) is de halve nacht al aan het spoken en heeft hem net wakker gemaakt. Of ik hem kan vertellen wat hij moet doen.
Met krakende stem stel ik wat vragen en geef instructies. Hij is tevreden met mijn adviezen en ik zet de wekker op half zeven.
Ik wil graag de bevalling doen van Thu Van. Bij haar eerste moest ik haar halverwege de ontsluiting naar het ziekenhuis sturen zodat ze iets tegen de pijn kon krijgen. Hun dochtertje is intussen alweer zes, Lisanne is een prachtig meisje met twee lange staarten en een rond brilletje, ze doet me aan mijn nichtje denken. Op het spreekuur bekijkt ze me meestal van een afstandje en komt alleen dichterbij als ze het aan- en uitknopje van de doptone mag bedienen.
Ik slaap-waak tot de wekker gaat, hijs mezelf met enige moeite uit mijn warme bedje, besluit mijn stagiaire in onwetendheid te laten tot ik de weeën van Thu zelf heb beoordeeld en vertrek.
Linneke82 scheef op 14-03-2012 om 09:28:08
Mooie column! En helemaal waar, hier ook geen contractverlenging gehad met een rotsmoes 1,5 week nadat ik kenbaar had gemaakt zwanger te zijn... Wat voel je je dan naar zeg!
