Column - Column verloskundigen
De verloskundige, wat doet ze nou precies? Wat komt er allemaal kijken bij het vak? 3 verloskundigen, uit verschillende delen van het land, houden hier een column bij. Iedere week lees je een nieuwe column van 1 van hen.
Geplaatst op: 03-08-2009
Pauline Sampiemon
Eerste, tweede, derde, hoezo toevallig!
In een eerdere column schreef ik over hoe klein de wereld kan zijn. Je zou je ook kunnen afvragen: Bestaat er toeval?
Het komt op zich niet vaak voor dat je meerdere bevallingen bij dezelfde vrouw begeleidt. Wel de zwangerschap natuurlijk – ik zie vaak vrouwen terug in de praktijk die al eerder kinderen bij ons gekregen hebben. Dat is altijd erg leuk, het geeft een bepaald vertrouwen, het voelt vertrouwd omdat je elkaar kent. Je was bij een zeer intiem moment en dat voel je.
Al weer een paar jaar geleden was er een vrouw, Janneke, zwanger van haar tweede kindje. ‘Ja’, grapte ze, ‘mijn zoontje van vier zei maar steeds: “Ik krijg een zusje op mijn verjaardag”.’ De eerste keer is zij vlot bevallen, reden om haar het directe praktijknummer te geven. Dan kon ze ons rechtstreeks bereiken als de bevalling zich aandiende.
Op een rustige zaterdagmorgen gaat de mobiel van de praktijk. Janneke rechtstreeks. ‘Ja, hoor, ik heb weeën’. ‘Dan kom ik naar je toe,’ roep ik. ‘Nou,’ zegt ze voorzichtig, ‘dat is goed maar schrik niet – het hangt hier helemaal vol slingers want zowel mijn man als mijn zoontje zijn vandaag jarig, en ik heb een huis vol visite’.
En ja hoor er is gebak, het bezoek loopt de slaapkamer in en uit en Janneke zucht rustig wee na wee weg, ondertussen grappend en kletsend; totaal niet ongemakkelijk met de situatie.
Ik zet de spullen klaar en zit op mijn gemak naast haar, wachtend op de dingen die komen gaan. Ondertussen zie ik wel dat de weeën steeds iets heftiger worden. Als tussen de middag het bezoek een eindje gaat wandelen wordt er vlot en spontaan een mooi meisje in goede conditie geboren.
Nummer drie; op dezelfde dag? Vader, zoon en – nee, geen heilige geest, maar een lief klein zusje, zoals door zoonlief voorspeld! Het gebeurt.
Wat is toeval? Een van mijn collega’s, Thora, heeft onlangs een derde bevalling bij dezelfde moeder begeleid.
Al twee weken lang vroeg zij aan elke dienstdoende collega: ‘En... is Marianne al bevallen?’
Op woensdagavond hebben we steevast overleg, maar Charlotte is bezig en ik moet dus de dienst overnemen bij een mevrouw thuis die heftige weeën heeft. Precies op dat moment belt Marianne, ook met weeën!
Ik kan hier onmogelijk nog weggaan; het is een tweede kind en de bevalling is al flink onderweg. We besluiten de achterwacht erheen te sturen, en Charlotte gaat alsnog naar het overleg. Zodra ze binnenkomt ziet ze Thora: ‘Hee Thora, je kunt aan het werk, Marianne is begonnen.’ En hoewel de achterwacht onderweg is, gaat ook Thora erheen en doet ze samen met haar de derde bevalling bij deze dame; een derde meisje ook.
Toevallig of niet – het is wel vreselijk leuk. Voor de cliënt is het bijzonder, maar voor ons net zo.
Vroeger was dit natuurlijk heel normaal, met al die solopraktijkjes. Ik heb het zelf nooit verder dan twee in hetzelfde gezin geschopt en altijd zeer tot genoegen. Je wordt dan een beetje deel van het gezin, en het zijn de momenten waarop ik dat verlangen van de moderne vrouw naar één en dezelfde verloskundige, gewoon, zoals dat vroeger was, wel begrijp.
Maar ik waarschuw je: dan gaan we ook weer lekker ouderwets met toeters luisteren en dan moet de aanstaande vader me komen halen op de fiets bij de kroeg op de hoek. En dan ook gewoon weer minstens zes of zeven kinderen. Is dat dan afgesproken?
Linneke82 scheef op 14-03-2012 om 09:28:08
Mooie column! En helemaal waar, hier ook geen contractverlenging gehad met een rotsmoes 1,5 week nadat ik kenbaar had gemaakt zwanger te zijn... Wat voel je je dan naar zeg!
