Column - Column verloskundigen
De verloskundige, wat doet ze nou precies? Wat komt er allemaal kijken bij het vak? 3 verloskundigen, uit verschillende delen van het land, houden hier een column bij. Iedere week lees je een nieuwe column van 1 van hen.
Geplaatst op: 17-06-2009
door Caroline Grootes
Vader worden is voor de man natuurlijk het mooiste dat er is.
Maar soms heb ik wel met de aanstaande en kersverse vaders te doen.
Ik heb het nu dus even niet over de zwangere vrouwen en wat hun allemaal overkomt. Die mannen krijgen echt ook heel wat over zich heen. In een paar maanden tijd leren ze een compleet nieuw jargon, een vrouwen-moeder-babytaal waarin intieme zaken plompverloren bij de naam worden genoemd en complexe biologische processen als natuurlijk en vanzelfsprekend de revue passeren. De eerste controle bij de verloskundige wordt tegenwoordig gelukkig gecompleteerd door een technisch hoogstandje dat keiharde bewijzen op levert: de echo en DE FOTO van junior in spe. Verder is het een uur waarin de aanstaande moeder het hemd van het lijf wordt gevraagd terwijl meestal volstaan wordt met de aanstaande vader te vragen of hij gezond is. En of hij al gestopt is met roken.
Dan breken er saaie maanden aan waarin er ’s ochtends misselijkheid moet worden bestreden met beschuitjes met honing of juist niet en er ’s avonds geen land meer te bezeilen valt met vrouwlief. Die is namelijk moe. Eigenlijk wil ze alleen maar slapen. Pas halverwege de zwangerschap leeft ze op en begint er iets te bewegen in de buik. Maar niet als papa voelt, dat duurt nog net weer even iets langer. Dan breken er nieuwe tijden aan. De studeerkamer (toekomstige babykamer) moet toch opnieuw geschilderd en behangen. Er moet geshopt worden. Het geslacht van de baby wordt desgewenst bekend : voor de meeste vaders naast de emoties en de verrassing een praktisch en concreet gegeven. Maar dan is daar alweer de eerste partnerles van de yogacursus. Mijn eigen man was verbijsterd hoe moeilijk er kon worden gedaan over iets zo vanzelfsprekends als ademhalen en ontspannen. Ik heb zijn ontberingen ook nog eens onvoldoende gewaardeerd door op het moment suprème ouderwets te gaan puffen in plaats van de “ROOS-ademhaling” te doen.
Ik ken mannen die al in de zesde zwangerschapsmaand wakker liggen over het moeten doorknippen van de navelstreng. Vaders ik zeg jullie: het mag, maar HET HOEFT NIET. Het is feitelijk een wrede handeling om de pasgeborene van zijn moeder te scheiden. Alhoewel, je scheidt het kind eigenlijk alleen maar van zijn eigen placenta. Bang voor bloed? Geen zorgen, het bloed komt pas aan het eind, als de baby er al is, na de geboorte van de placenta. Nu hebben we het al over de bevalling, terwijl ook de laatste zwangerschapsmaand de nodige ontberingen telt. Moeders die slecht slapen, door veel ’s nachts plassen, pijn hier en pijn daar, dik en lelijk - echt niet schat je ziet er fantastisch uit!
De bevalling is het voorlopige hoogtepunt waar naast de vrouw, die natuurlijk het leeuwendeel op zich neemt, de mannen zich dapper doorheen puffen, machteloos toeziend op het lijden van hun geliefde. Als ik nog een tip mag geven: niet te veel koffie drinken, niet te veel praten en nooit wachten met de verloskundige te bellen. Als dit life-event dan ten langen leste, of juist in recordtijd, tot een goed einde is gebracht, krijgt de vader een aantal verantwoordelijke taken toebedeeld. Allereerst de aangifte, een echt mannending, dat is ze wel toevertrouwd. Alleen of in het traditionele gezelschap van zijn eigen vader of met het oudste kindje gaat hij de baby aangegeven bij de gemeente. Zo’n officieel document is toch echt wel wat. De naam ligt vast, het kind bestaat! Dit wordt op de voet gevolgd door het zo mogelijk nog nauwer luisterende bestellen van de geboortekaartjes. Ik herinner me dat ik zelf op het laatste moment nog net het woord broertje zag staan op de proefdruk van het kaartje van onze tweede dochter... Mijn man was inclusief het rondbrengen van bloemen en lekkers voor alle hulpverleners wel drie dagen met deze taken bezig. Pas bij onze derde had hij het in één ochtend rond!
Vanaf de eerste dag na de geboorte wordt het huis bestormd door een leger vrouwen die zich zonder pardon toegang verschaffen tot alle onderdelen van het huishouden. Je kan als man maar beter tijdig gaan douchen, want anders loop je het gevaar dat de kraamverzorgster je de pas afsnijdt op weg naar het babybadje. Behalve de kraamverzorgster (nee, zij heet niet de kraamvrouw, dat is je vrouw die in het kraambed ligt) komt de vroedvrouw (verloskundige) langs, de mevrouw van het consultatiebureau en natuurlijk de moeders-net-oma-geworden en een horde hoogzwangere vriendinnen, collega’s en buurvrouwen. Bij onze eerste dochter hadden wij verrassend genoeg juist twee mannen over de vloer: wij hadden een fantastische mannelijke kraamverzorgster (zíjn aanduiding) die meters strijkgoed wegwerkte terwijl hij de Mattheüs Passion liep te fluiten, met daarnaast een goede vriend van ons die net de buitenkant van het huis aan het schilderen was. Ik heb ervan genoten hoe het klikte tussen de heren en hoe ze vele sneden krentenwegge verorberden. Aan goede zorgen ontbrak het mij zeker niet! Maar meestal zullen het vrouwen zijn die op zo’n moment de dienst uitmaken.
Hoogste tijd dus voor papa om boodschappen te doen. Arme vaders: waar vinden ze maandverband zonder plastic (nee, ook niet met vleugels!), tepelhoedjes, iets tegen de krampjes... nog meer beschuiten met muisjes?
Dan is de tweede en laatste verlofdag om. Vaders: ik raad jullie aan die week vakantie zeker op te nemen, maar volgens mij NA de eerste kraamweek. Ga eerst even rustig op je werk zitten bijkomen van alle voedingskussens, trekkende hechtingen, lekkende borsten, taaie meconiumluiers en kraamtranen!
Linneke82 scheef op 14-03-2012 om 09:28:08
Mooie column! En helemaal waar, hier ook geen contractverlenging gehad met een rotsmoes 1,5 week nadat ik kenbaar had gemaakt zwanger te zijn... Wat voel je je dan naar zeg!
