Column - Column verloskundigen
De verloskundige, wat doet ze nou precies? Wat komt er allemaal kijken bij het vak? 3 verloskundigen, uit verschillende delen van het land, houden hier een column bij. Iedere week lees je een nieuwe column van 1 van hen.
Geplaatst op: 14-05-2009
column 12 Caroline Grootes.
Een beetje verloskundige kan wel kaartlezen. Maar eenmaal gesetteld in een eigen praktijk in een stad of een landelijk gebied weet ze al snel de weg. Tijdens de dagelijkse kraamvisiteronde doorkruist ze haar werkgebied vele malen. Toen ik tien jaar in mijn praktijk werkte zei ik wel eens: noem een straat en ik zeg welke postcode daarbij hoort, en vertel je hoe groot de badkamers in de huizen in die straat zijn! Maar soms kunnen we wel eens flink moeten zoeken naar een adres, en dat is ’s nachts, als je op weg bent naar een vrouw met weeën om de twee minuten of zelfs persdrang, geen pretje.
Een goeie kaart en het fijne lichtje in mijn auto zijn mijn beste maatjes ’s nachts. Nog op de rand van mijn bed aan de telefoon met de aanstaande vader vraag ik naar het adres, en controleer het aan de hand van de gegevens in mijn dienstmap. Het zal niet de eerste maal zijn dat er zo laat in de zwangerschap verhuisd wordt dat het dubbelsysteem (de kopietjes van de zwangerschapskaarten van dames die bijna gaan bevallen) al geprint in de dienstmap zit, met daarop het oude adres... Ook wordt er tijdens de zwangerschap soms gewoon gelogeerd bij familie, met name bij de aanstaande grootouders. Ook daar kan opeens een complicatie ontstaan waarvoor de verloskundige geroepen moet worden. Al is het maar net wat meer dan een druppel bloedverlies, wat in de gehele zwangerschap wel eens voorkomt. Dan blijk ik opeens naar een ander adres te moeten. Als dat binnen ons eigen gebied is, is dat geen probleem. Maar we kunnen natuurlijk niet tijdens onze dienst naar een adres dat daar ver buiten ligt. Dan is het wel eens nodig de zwangere naar ons toe te laten komen, omdat de gewenste geruststelling niet altijd mogelijk is zonder haar te zien.
Nu heb ik sinds kort een Tomtom, een geweldige uitvinding voor verloskundigen, vooral voor hen die waarnemen en in wisselende wijken of gebieden werken. Ik vind het heel raar om niet te weten waar ik heen rijd, dus heb ik graag nog een kaart ernaast, maar gemakkelijk is het wel. Tot de brug waar ik van Tommie overheen moet door werkzaamheden afgesloten blijkt te zijn! De meest efficiënte visiteronde bedenkt Tom ook niet voor me. En hij wil steeds mee naar binnen bij de kraamvrouwen; bang voor onverwachte visite in de geparkeerde auto. Nieuwbouwwijken zijn ook niet zijn sterkste punt. Zo gauw de huizen er staan gaat men erin baren is mijn persoonlijke ervaring. Vóórdat de staatnaambordjes er hangen, voordat de bestrating af is, en zeker voordat Tommie geüpdate is over nieuwbouwwijk zus en zo plan 3 oost. Mijn advies aan de aanstaande ouders in een kersverse nieuwbouwwijk: ’s nachts graag ALLE lichten in huis AAN! Maak er voor mij een vuurtoren van. Maar een aanstaande vader, in de stress van het weeën timen, denkt niet meteen aan dat roadblock dat de bouwvakkers vrijdag halverwege de straat om de hoek hebben neergelegd. Waardoor hun straat van de tweede links is veranderd in eerste links en daarna tweemaal rechts... Vaak zal het de snelste weg worden om niet te proberen om te rijden, maar te parkeren, koffers te pakken en honderd meter te lopen!
Maar ook in oudbouw kan je lopen zoeken. Sta je voor het goede huis, zijn er vijf bellen, zonder naambordjes. Of met alleen ‘Rob’ erbij gekrast, eventueel aangevuld door een plakker met ‘en Manja’, doorgestreept en vervangen door ‘Petra’. Staat er de achternaam van de man bij, dan kan ik die nog wel vinden in mijn boek. ’s Nachts bel je toch niet graag de verkeerde uit bed. Heerlijk die mobiele telefoons, waarmee je in die situatie even kan opbellen: ik denk dat ik voor de deur sta, doe eens open! Ik heb de eerste tien jaar dat ik werkte alleen een pieper gehad! Niemand had toen een mobieltje. Mijn collega had een tijd een illegale ‘huis’telefoon die het een paar kilometer van haar huis nog deed!
Ook kan een huisnummer ‘t.o. 336’ blijken te zijn, dat wil zeggen een woonboot tegenover 336. Wiebelend trotseer ik de loopplank met een koffer, een zuurstoftas en een schoudertas en een om mijn nek bungelend, op het onhandigste moment afgaand mobieltje. De vader: ‘kan je het vinden? O, ik zie je geloof ik, ja hier is het!’
Er zijn ook flats met een heel bijzondere nummering: meerdere ingangen met elk een deel van de huisnummers. Dus huisnummer 66 heeft niet altijd dezelfde ingang als huisnummer 68. De ingang van een flat ligt ook niet per definitie aan de straat met de naam die als adres is opgegeven. Of de flat ligt niet evenwijdig aan de straat. Leuk als ze een eigen naam hebben, en als ik dat weet. Er zal geen vroedvrouw zijn die niet het dolen in de nacht kent. En maar hopen dat de baby wacht.
Een vriendin-collega van mij werkt sinds een tijdje in het hoge noorden van Nederland. Het eerste wat haar opviel na het werken in de randstad waren de kilometers die ze maakte! Een plattelandsvroedvrouwen praktijk heeft een véél groter gebied dat een stadspraktijk. Op een dag was ze op weg naar een kraamvrouw en haar baby. Er leek geen einde aan de weg te komen. Er leken überhaupt ook geen huizen of boerderijen meer te staan. Auto in de berm en collega gebeld. Waar zei je dat Elzelien woonde? Ik ben nu ongeveer aan het eind van de wereld. Oh, dan zit je goed, nog een klein stukje verder en dan na dat bosje zie je het huis! Ach, zo komen we nog eens ergens, en we worden altijd dankbaar ontvangen. Maar als jullie willen dat we er zo snel mogelijk zijn help ons dan een handje: bel, naambordje, goede adres, en een aanwijzing!
Sommige zwangeren begrijpen het maar al te goed: soms krijgen we een keurige routebeschrijving voor in de dienstmap, die nieten we dan aan de zwangerschapskaart.
Dank jullie wel!
Linneke82 scheef op 14-03-2012 om 09:28:08
Mooie column! En helemaal waar, hier ook geen contractverlenging gehad met een rotsmoes 1,5 week nadat ik kenbaar had gemaakt zwanger te zijn... Wat voel je je dan naar zeg!
