Column - Column verloskundigen
De verloskundige, wat doet ze nou precies? Wat komt er allemaal kijken bij het vak? 3 verloskundigen, uit verschillende delen van het land, houden hier een column bij. Iedere week lees je een nieuwe column van 1 van hen.
Geplaatst op: 26-03-2009
Door Caroline
Toen ik nog met mijn oude collega in een duopraktijk werkte, was Merel al drie keer bij ons bevallen. Altijd thuis, twee keer vlot achter elkaar van een zoon en toen die op de lagere school zaten, kreeg ze nog een dochter. Die was nauwelijks twee toen ze weer bij mij op controle kwam, nadat mijn collega met pensioen was gegaan. Ze rekende er wel op dat ik weer bij de bevalling zou zijn, nog één keertje hè, Caroline! Natuurlijk Merel, dat gaat lukken. Wanneer ben je uitgerekend....oeps, dan moet je wel netjes wachten tot na mijn vakantie, de dag nadat je bent uitgerekend kom ik terug. Dat kan niet! Ik beval altijd precies op de dag! Nee, je wacht wel op mij, ik kan er niets aan doen, de reis is een half jaar geleden besproken, ik ga met mijn vriend naar Australië! Oh, wat leuk, heb je een vriend! Maar je moet er echt bij zijn hoor, zonder jou doe ik het niet. Maar ik heb nu twee hele leuke jonge collega’s, daar kan je ook bij bevallen hoor!! Nee, ik wil gewoon jou. Merel vertrok, vastbesloten te wachten tot ik er weer was.
Ik vind het fantastisch om meerdere bevallingen in een gezin te doen. Met de vrouwen bouw je zo’n band op, aan een half woord hebben ze genoeg. Je weet zo goed wat je aan elkaar hebt. Ook is het bijzonder leuk de opgroeiende kinderen te zien. Een vierde kind is in Amstelveen ook redelijk bijzonder, dat zie je toch echt veel minder vaak dan een derde kind. Omdat bevallingen nu eenmaal niet te plannen zijn en zelfs verloskundigen er nog enig privé-leven op na proberen te houden, ga ik er altijd maar van uit dat de moeder en de baby op mij wachten als het zo moet zijn dat ik de bevalling doe,. Eigenlijk was ik er vrij zeker van dat Merel zou bevallen zodra ik terug was. Op de controle voor mijn vakantie beloofde ze haar best te doen, maar ze was wel bang dat ik er niet bij zou zijn. Ik beloofde haar te bellen zodra ik weer in het land was.
We hadden een fantastische reis en gelukkig had ik niet zo’n jetlag na de terugreis. Ik belde Merel de volgende dag, vrij optimistisch dat ze nog niet bevallen zou zijn. En? Ze is er al! riep Merel vrolijk. Oh, echt, toch al! Een meisje? En wie was er bij de bevalling? Niemand! Wat??? Natuurlijk ging ik zo gauw ik kon op kraamvisite bij Merel. Op een bed vol roze kleertjes en pakpapier zat haar dochtertje stralend tussen de kussens met haar zusje op schoot. De grote jongens hingen rond met een mengsel van schuchterheid en vertedering onder een quasi stoer sausje. De hond had zich strategisch op de drempel van de kraamkamer neergevleid. Merel stond al telefonerend een beschuit te smeren. Uiteindelijk kreeg ik het verhaal te horen:
Net als de vorige keren begon de bevalling ’s avonds met voorweeën. Vroeg in de ochtend zette het door, maar ik wilde Hans nog maar even laten slapen. Toen het venijnig werd heb ik hem wakker gemaakt. Dacht hij natuurlijk dat het net begonnen was. Ging hij douchen!!!! Ondertussen kreeg ik maar weeën. En echt opeens, plop, water, en toen: een perswee! Hans roep ik, je moet de verloskundige NU bellen! Gelukkig hadden we het nummer voorgeprogrammeerd. Nou, ze kwam er echt meteen aan, ze hoorde me en ze wist hoe laat het was. Ik ging op de rand van mijn bed zitten, en dacht: moet ik het nou tegenhouden of niet. Toen hoorde ik jouw stem! Net als bij de vorige bevallingen zei je streng: Merel, niet in paniek raken. Als je de wee voelt ga je persen, door de pijn heen.
Dus bij de volgende wee perste ik mee. En NU zuchten! Echt, ik hoorde het je zeggen. Toen werd ze geboren en kwam je collega binnen. Kon ze de placenta opvangen!
Ongelooflijk Merel, wat heb je dat goed gedaan. Ik vind het wel een heel groot compliment dat ik zelfs op afstand, aan de andere kant van de wereld, je bevalling toch nog heb kunnen ondersteunen! Het is toch wel serieus met die vriend hè, vroeg Merel, anders vergeef ik het je niet dat je weg was hoor. Ja Merel, met deze vriend ga ik míjn gezin stichten! Dan is het goed.
Linneke82 scheef op 14-03-2012 om 09:28:08
Mooie column! En helemaal waar, hier ook geen contractverlenging gehad met een rotsmoes 1,5 week nadat ik kenbaar had gemaakt zwanger te zijn... Wat voel je je dan naar zeg!
