Eigen verhaal; zo kan het ook
De bevalling van ons eerste kindje staat in mijn geheugen gegrift.
het was een week voor de uitgerekende datum en ik zit heerlijk op de bank met een bakje koffie. mijn partner was naar zijn werk en ik verveelde me slap. ik voelde iets in mijn buik, maar dacht dat het mijn darmen waren( waar ik altijd last van heb) de pijn was heel ligt dus maakte ik me geen zorgen. uit verveling belde ik mijn partner en vertelde dat ik iets voelde en hij vroeg hoevaak. Ik vertelde hem om de 3 minuten. Ik zei nog dat dit geen weeen konden zijn, want die voel je wel. ze zeiden altijd: echte weeen herken je direkt. De collega van mijn partner( profesioneel weeen herkenner namelijk zelf 3 kinderen) zei tegen hem dat hij naar huis moest. Ondertussen was ik aan het strijken en mijn partner loopt binnen. wat doe jij thuis, vraag ik hem en hij antwoordde dat zijn collega had gezegd dat het niet lang meer ging duren. Ik bleef strijken en hij bleef kijken. na een uur zei hij, ik ga bellen. Bellen? waarom? je hebt weeen zei hij. Nee joh, het is vast niets. Dat dacht de verloskundige ook. zij kwam na ongeveer anderhalf uur en zag mij en liep bijna weer weg. Ik zal even kijken zei ze, maar verwacht niet te veel. Ok, ik lig daar en zij onderzoekt en zegt: 8 centimeter! Ik zeg nog zo leuk tegen haar: ben ik aan het bevallen? Ja zei ze en prikte de vliezen door. die laatste 2 cm kunnen nog wel duren en ze ging naar een volgende dame die aan het bevallen was. Ze liep naar buiten en ik zei, roep haar terug, ik denk dat het komt. eerst moesten ze alles nog klaarzetten en ik lag daar stiekem mee te persen. na 3 keer persen werd onze dochter geboren. een meisje met haast, dat heeft ze nu na 4 jaar nog. afgelopen week zijn we voor de eertse keer op controle geweest van nr. 2 en de verloskundige schreef met vette rode letters op mijn dossier: let op zeer snelle bevalling!!! Ik hoop het van harte, ik wil dat mijn partner en misschien mijn dochter zich geen zorgen om mij maken als het zover is. Stiekem zie ik mezelf al zitten met mijn stralende glimlach zonder een spoor van vermoeidheid. mijn vriendin die zwanger is van haar eerste en opziet tegen de bevalling vroeg hoe deed je dat? ik weet zeker dat het aan mijn eigen houding lag. nl: voorbereiden op iets wat je niet kent kun je niet, laat het maar over je heen komen. je hebt even pijn, maar dat is snel weer over. ik hoop voor haar en mezelf en iedereen die nog moet bevallen dat het vlot gaat. dames succes
