Eigen verhaal; de derde bevalling
Inmiddels ben ik van mijn derde kindje bevallen en dat verhaal wilde ik ook even met jullie delen.
Dit kindje lag zowaar vanaf het moment dat de verloskundige het kon voelen met z’n hoofdje naar beneden, vanaf 34 weken zelfs al helemaal ingedaald dus dat kon niet meer stuk. Deze keer kon ik lekker thuis blijven en daar ging ik me op voor bereiden.
Met 37 weken ging het al flink rommelen en kwam zelfs de verloskundige even langs om te kijken of ik al ontsluiting had, mijn baarmoedermond was wel week geworden en 1 cm ontsluiting was er wel maar dit zei niets.
Het was mijn derde zwangerschap en voorweeen en een valse start kon daar bij horen.
En inderdaad de weeen stopte weer, maar die week erna bleef het rommelen , veel harde buiken en veel lichte weeen, slijmverlies en zelfs bloedverlies maar telkens niet krachtig genoeg om door te zetten. Wel wist ik zeker 40 weken ga ik niet redden, en inderdaad precies op de 38 weken begon de nacht weer met lichte weeen, toch in slaap gevallen en rond 0.30 uur dacht ik dit gaat erop lijken, tot 1.30 toen heb ik mijn vriend wakker gemaakt en vroeg of hij de verloskundige even kon bellen , die zei kijk het nog even aan maar als de vliezen breken of als het erger wordt bel je terug. Rond 2.30 zei mijn vriend ik bel hem weer hoor want het wordt echt erger, de verloskundige zou gelijk komen en mijn moeder ook om mijn dochters op te vangen. Om 3.15 stapte de verloskundige binnen en vroeg hoe het met me ging ik zei volgens mij heb ik al persdrang: Nou meid dat is toch hartstikke mooi zei hij. Hij legde matjes op mijn bed en wilde toucheren, en toen braken net de vliezen. Nou zei hij als je zover ben mag je best al mee persen hoor, je hebt al 8 cm ontsluiting. Zo dan, dat is wel erg snel gegaan.
Daar gingen we dan eerst een hoofdje eruit in plaats van een kontje, best een beetje eng!!!!
Elke keer als het hoofdje stond schoot het ook weer terug, het was erg moeilijk om hem eruit te krijgen.
Persweeen waren ook niet erg krachtig dus dan maar op eigen kracht. Met alle kracht die ik in me had ben ik gaan persen want hij moest er nu uit!!! Het hoofdje was eruit en toen heeft de verloskundige de rest eruit getrokken. Sem was geboren, om 3.45 uur, 3100 gram en helemaal gezond, wel erg opgezwollen en paars van het klem zitten in de bekken.
Mijn moeder was er voor het eerst bij en heeft de navelstreng door geknipt, precies om 3.45 uur werd mijn jongste dochter wakker en die heeft de oudste ook wakker gemaakt.
Een enorm geluksgevoel kwam erover me heen, daar zaten we dan midden in de nacht met onze meiden en een gezond nieuw wonder in mijn armen, wat was een thuisbevalling toch mooi!!!!!!
Het bevallingsverhaal hebben de verloskundige en ik nog met elkaar door genomen, en hij zei je hebt er echt hard voor moeten werken, want eigenlijk waren mijn bekken te smal. De natuur steekt zo in elkaar dat mijn eerste twee kinderen in een stuit zijn gaan liggen om er beter door te kunnen, als dit gewone bevallingen waren geweest was er in gegrepen met een keizersnee vertelde de verloskundige.
Al die tijd zeiden mensen tegen mij, wat een eigenwijze meiden zijn dat in stuitligging ter wereld komen en wat blijkt nu ze waren juist erg wijs!!!!!
