Babyopkomst.nl

Het hartfilmpje, bewaking van de conditie van de baby

In het ziekenhuis wordt regelmatig een hartfilmpje gemaakt om de conditie van de baby te controleren. Door gedurende een half uur, of langer, de hartslag van de baby te registreren (het wordt op papier uitgeschreven) kan de gynaecoloog goed beoordelen hoe het met je baby gaat. Het hartfilmpje wordt in de medische wereld een CTG genoemd.
Redenen voor een CTG zijn: 

• langer dan 10-14 dagen overtijd lopen; - langdurige ontsluiting of uitdrijving;
• lang gebroken vliezen; - inleiding;
• met de doptone is een minder goede hartslag gehoord;
• voor een vacuüm- of tangverlossing;
• alle andere redenen waarbij er twijfel is over de conditie van de baby.

Het CTG kan op 2 manieren worden gemaakt:
uitwendig; je krijgt dan 2 banden om je buik met grote knoppen eraan. De ene knop registreert de hartslag van de baby (eigenlijk net zoals de verloskundige dat doet met de doptone). De andere knop registreert de weeënactiviteit. Beiden worden uitgeschreven op papier.
inwendig; als je al ontsluiting hebt en je vliezen zijn gebroken, dan kan de gynaecoloog een draad naar binnen brengen met eraan een klein soort schroefje. Dit minuscule schroefje wordt op het hoofdje van de baby vastgedraaid. Hierdoor kan de hartslag zeer nauwkeurig gemeten worden. 

Tijdens het CTG komt het nogal eens voor dat je de hartslag ineens niet meer hoort. Schrik hier niet van. Dit wordt veroorzaakt doordat het apparaat de hartslag even niet kan registreren, b.v. tijdens een wee, en gelukkig niet dat het niet goed gaat met de baby. 

Tip: ondanks het feit dat je aan allerlei draden vastzit, kun je meestal wel je bed uit. Vraag de verpleegkundige of je wat rond je bed mag lopen. Lig je al lang aan het CTG en is de conditie van de baby redelijk tot goed, dan is er vaak niets op tegen om het CTG even af te koppelen. Hierdoor is het mogelijk dat je tijdens de rotste weeën toch onder de douche kunt zitten. Als je dit zou willen, vraag dan aan de verpleegkundige of dit mag.