Inwendig onderzoek
Het inwendig onderzoek is iets waar veel vrouwen tegenop zien. Het is nogal wat om met je benen wijd voor een relatief vreemde te moeten liggen. Zeer veel vrouwen schamen zich hier toch voor. Wij, als verloskundigen, kunnen honderden keren zeggen dat het voor ons de normaalste zaak van de wereld is, maar het blijft voor veel vrouwen een crime. Als je erg tegen een inwendig onderzoek opziet, zeg dat dan tegen je verloskundige. Zij kan hier dan, nog meer als normaal, rekening mee houden.
Als je zwangerschap normaal verloopt is er geen enkele noodzaak om een inwendig onderzoek te doen. Pas bij de bevalling zal er een keer een inwendig onderzoek moeten plaatsvinden. Maar dat kan zelfs tot een minimum beperkt worden. Als je, om wat voor reden dan ook, erg bang bent voor een inwendig onderzoek, dan kan dit tijdens de bevalling achterwege blijven tot jij of de verloskundige perse wil weten hoeveel ontsluiting er is. Meestal kun je aan een aantal dingen al zien hoever een barende ongeveer is en kan het inwendig onderzoek best achterwege blijven. Veel inwendig onderzoek wordt gedaan omdat de barende graag wil weten hoever zij is.
"Zie je erg op tegen een inwendig onderzoek? vertel het je verloskundige"
Techniek van het inwendig onderzoek: Bij het inwendig onderzoek gaat de verloskundige met haar wijs- en middelvinger de vagina in. Zij gaat dan op zoek naar de baarmoedermond om te voelen of die al dan niet verstreken is en of er al ontsluiting is. Je gaat in je blote billen op de onderzoeksbank (of thuis op bed) liggen. De verloskundige doet handschoenen aan en doet hier wat glijmiddel op. Zij zal je ook uitleggen wat ze gaat doen. Probeer je zo slap mogelijk te houden van onderen, als je het gevoel hebt dat je ergens mee moet knijpen, doe dat dan met je handen en niet met je benen. Als eerste worden je schaamlippen geopend, dan komt de verloskundige heel voorzichtig met 1 vinger een stukje naar binnen, als je dat kan hebben zal ze pas de tweede vinger in de vagina brengen. Dan gaat ze met beide vingers steeds iets dieper tot ze de baarmoedermond voelt. In principe mag het inwendig onderzoek geen pijn doen. Hoe beter jij je van onderen slap kunt houden, hoe beter het gaat. Als de verloskundige je toch pijn doet, zeg dat dan. Dan kan ze haar vingers even stil houden zodat de pijn weer wegzakt. Als de baarmoedermond nog erg hoog zit, of als de verloskundige wil strippen (zie strippen) dan is het vaak wel wat pijnlijk.
Het belangrijkste van het inwendig onderzoek is goede uitleg, rust en ontspanning. Je mag het best zeggen als je wilt dat de verloskundige even stopt met het onderzoek. Maak duidelijk waarom je het vervelend vindt.
