Babyopkomst.nl

Hoge bloeddruk, verschillende vormen

We spreken van zwangerschapshypertensie als de bloeddruk na de 20 ste week van de zwangerschap hoger is dan 140/90. Er is dus sprake van een hoge bloeddruk als de systolische druk hoger is dan 140 en/of de diastolische druk hoger is dan 90.
De verhoogde bloeddruk moet twee keer gemeten zijn met minimaal 4 uur tijdsverschil. Toch zeggen deze cijfers ook niet alles. Een zwangere die buiten de zwangerschap een lage bloeddruk heeft, bijvoorbeeld 90/60, kan al een, voor haar, te hoge bloeddruk hebben als hij bijvoorbeeld 130/85 is. Volgens de geldende regels zou dit niet gaan om een hoge bloeddruk, maar voor deze mw  kan deze bloeddruk toch te hoog zijn en klachten geven. Naast de bloeddruk zijn de klachten die de zwangere heeft dan ook heel belangrijk om bijvoorbeeld op het spoor te komen van het HELLP syndroom (zie hieronder)
Omdat de bloeddruk in de eerste weken van de zwangerschap daalt, kun je pas zeker zeggen dat het een zwangerschapshypertensie is als 6 weken na de bevalling de bloeddruk weer gedaald is tot onder de 90mmHg. Een hypertensie die reeds voor de 20e week van de zwangerschap bestaat, wordt niet veroorzaakt door de zwangerschap en is een hypertensie die ook buiten de zwangerschap bestaat.

10% van de zwangerschappen wordt gecompliceerd met hypertensie. Hierbij is 70% veroorzaakt door de zwangerschap en bij 30% blijkt het een hypertensie te zijn die ook buiten de zwangerschap bestaat.

Een ernstige vorm van hypertensie is pre-eclampsie, ook wel zwangerschapsvergiftiging of toxicoxe genoemd. We spreken van pre-eclampsie als er naast de hypertensie ook meer dan 300 milligram eiwit per 24 uur in de urine wordt uitgescheiden. Daarom zal de verloskundige ook altijd je urine nakijken als je een hoge bloeddruk hebt. Eiwitten in je urine kunnen wijzen op schade aan de nieren, veroorzaakt door de hypertensie. Ook vaginale afscheiding (fluor), dat in de urine komt bij het plassen, kan echter zorgen voor eiwit in je urine. Als de verloskundige je vraagt om urine mee te nemen in verband met een hoge bloeddruk, is het dan ook verstandig om een gewassen plas aan te leveren. Dit houdt in dat je eerst een klein beetje plast gewoon in het toilet, dan stop je even met plassen, vervolgens poets je tussen je schaamlippen met een natte tissue of watten en daarna plas je weer een beetje. Deze plas vang je op in een potje en daarna plas je verder uit in het toilet. De verloskundige wil dus graag de middelste, schone, plas hebben. Het verlies van eiwitten kan duiden op nierbeschadiging en vereist extra controle van diverse organen van de vrouw en de conditie van de baby.

Het HELLP syndroom is een zeer ernstige vorm van hypertensie. Bij het HELLP syndroom is er niet alleen sprake van eiwitverlies, en dus nierschade, maar ook van schade aan de lever en veranderingen in het bloed die bedreigend zijn voor moeder en kind. HELLP staat voor Hemolyse (bloedafbraak) Elevated Liver enzymes (verhoogde leverenzymen) en Low Platelets (lage bloedplaatjes). Dit betekent dus dat er verhoogde bloedafbraak is, leverschade en lage bloedplaatjes die voor de bloedstolling moeten zorgen. Hoewel het HELLP syndroom bijna altijd gerelateerd wordt aan een hoge bloeddruk, heeft 15% van de vrouwen die het HELLP syndroom ontwikkelen geen hoge bloeddruk gehad. Het HELLP syndroom is voor moeder en kind een levensbedreigende complicatie van de zwangerschap.

Pre-eclampsie, maar ook het HELLP syndroom, kunnen (gelukkig zelden) overgaan in eclampsie. Bij eclampsie is er sprake van insulten (toevallen) die lijken op een toeval van epilepsie. Bij 1 op de 200 vrouwen met ernstige pre-eclampsie of HELPP treedt deze complicatie op. Eclampsie dient met spoed in het ziekenhuis te worden behandeld. Het is een levensbedreigende situatie voor zowel moeder als kind.