Boekbespreking: leven met Sarah
Beste lezer,
Op de valreep van 3 juni 2005 werd Sarah geboren. Ze was 23 weken jong. Na haar geboorte stierf ze.
Een week eerder had een cardioloog ons verdrietig nieuws gegeven: Sarah had verscheidene hartafwijkingen en zou binnen een paar weken in de baarmoeder overlijden. Daarom is een week later de bevalling opgewekt, om niet te hoeven wachten.
Ik was lichamelijk erg kwakkelig in de eerste maanden van de zwangerschap, maar ik was vol van het wonder van het moederschap. Ik zag mijn toekomst met mijn kleintje voor me. Zoveel illusies en dromen, zoveel geluk.
Sarah geboren laten worden zodat ze kon sterven, het is het moeilijkste wat ik ooit gedaan heb. Ik ging zelf ook dood van binnen.
De uitgever schrijft over mijn boek: “Oprecht, zonder vals sentiment beschrijft Esther Hoff nauwgezet wat er met haar en Sarah gebeurde en hoe zij dat beleefde. Het ongeloof, de pijn, de onmogelijkheid om afscheid te nemen. En later het onbegrip van de omgeving, en de eenzaamheid. Maar ook schrijft zij over de mooie momenten, en over de kracht die zij ondanks alles in zichzelf vond om met het verdriet om te gaan. Haar verhaal grijpt elke lezer aan en kan troost en steun bieden aan eenieder die zich erin herkent.”
Ik hoop dat ik met mijn boek moeders als ik bereik en kan steunen. Ik hoop dat ik met mijn boek een communicatie op gang kan brengen tussen moeders als ik en hun omgeving. Tussen moeders als ik en hun artsen. Ik hoop dat ik met mijn boek begrip kweek dat we nodig hebben in het rouwproces.
Ik hoop op een traan én een glimlach,
Esther Hoff
Recencies:Tot tranen toe geroerd – Esther is een moedige vrouw. Haar verhaal is hartverscheurend, maar nooit zielig. Ik heb het boek in één ruk uitgelezen. Het is een aanrader, vrouw of man, moeder of niet.
- Anoniem, lezersrecensie
(…) Het klinkt paradoxaal als ik schrijf dat ik ervan genoten heb, maar je begrijpt vast wel dat ik het dan over je schrijfstijl heb en niet over de inhoud. Ik vind het fantastisch hoe het gelukt is om je emoties onder woorden te brengen. Jouw boek slingert de lezer langs je stemmingen: van (bijv.) opgewekt, vrolijk, enthousiast, vol verlangen en intens gelukkig via ongeloof, woede en verdriet naar wanhopig, kapot en diep ongelukkig. (…)- R. Vlak, oud-docent Nederlands
Ik lees normaal nooit boeken aangezien ik dyslectisch ben. Dit verhaal is erg ontroerend, pakkend en goed door te lezen. Een mooie jonge vrouw met een groot levensverhaal uit een kort stukje van het leven. De emoties die ze omschrijft en de omgang hiermee zijn aangrijpend en bewonderenswaardig. Het lezen van het boek kan bij elke vorm van verlies een absolute kracht aan mensen geven. Een enorme, uiteraard onvergankelijke, liefde komt uit het verhaal naar voren. Een vrouw gevuld met zoveel liefde zal een verrijking zijn voor iedereen in haar omgeving. Ik heb door de ervaring kanten van mezelf ontdekt waarvan ik niet wist dat ze bestonden. Ik voel me verrast en verrijkt.- B.M., lezer
Hoff vertelt haar verhaal eerlijk, zonder zielig te zijn, vanuit haar hart. Het is een verhaal dat de lezer roert. Zij gaat de confrontatie aan met haar eigen verdriet, het afscheid van haar dochter en de illusie die zwanger zijn met zich meebrengt: een toekomst met een kind. Ze beschrijft haar worsteling met de hulpverleners, haar dierbaren, het niet gehoord worden in haar verdriet maar ook haar kracht, de liefde en het vinden van haar eigen weg door de pijn echt toe te laten en te beleven.
Leven met Sarah is een aanrader voor een ieder die met levensprocessen in aanraking komt, speciaal ook voor hulpverleners. Zij kunnen niet vaak genoeg geconfronteerd worden met de gevolgen van hun vaak onbewuste gedragingen en opmerkingen. Schrijnend is om het effect te lezen van niet nagekomen beloftes, in mijn beleving de essentie van hulpverlener zijn: het vertrouwen dat je doet wat je belooft.- A. van Dam, verloskundige UMC in Tijdschrift voor Verloskunde
- Leven met Sarah is een prachtig boek geschreven door Esther Hoff die bij 23 weken zwangerschap de moeilijke keuze moest maken om haar dochtertje geboren te laten worden en haar te laten sterven. Een echte aanrader voor iedereen die met het verlies van hun kind te maken heeft.
