Dagboek Marscha: volop stress
Inmiddels alweer 19 weken en 3 dagen zwanger. Alles verandert, mijn humeur, mijn lichaam, ach je kent het wel. Mijn vriend wordt er soms gek van, maar is ook zo trots als een pauw dat wij samen, eindelijk, zwanger zijn.
Maar het is niet zonder problemen. Afgelopen week heb ik mijn 3e bloeding gehad. De eerste bloeding kwam door stress, door toestanden vanwege mijn werk. Ik werk als financieel administratief medewerkster bij een kantoorvakhandel. Toen ik zwanger werd, wilde het bedrijf mij ontslaan om “economische redenen”. Toen men geen ontslagvergunning kon verkrijgen (wegens mijn zwangerschap) ging de directie zoeken naar andere redenen. Dit was niet leuk en erg stressvol. Ik kreeg mijn eerste bloeding, ’s nachts. De volgende dag mocht ik gelijk naar de gynaecoloog, even tussendoor, alles was gelukkig goed. Ons kindje leefde en geen reden tot zorgen. Maar wat waren we ons rotgeschrokken, ik was immers nog geen 12 weken zwanger! Dit kon wel een miskraam zijn, dachten we. Na onze zomervakantie kreeg ik een erg vervelende brief van mijn werkgever, gelijk weer stress. En ja hoor, weer een bloeding ’s nachts! De volgende dag weer naar de gynaecoloog. Alles was wederom goed en in orde, nu bewoog ons kindje zelfs! Heel mooi om te zien. Inmiddels was ik wel 12 weken zwanger. Goed, we gingen vrolijk weer verder met ons leven. Voor mijn gezondheid en voor de gezondheid van ons kindje ben ik niet meer gaan werken en heb me dus ziek gemeld.
De laatste bloeding was heel hevig en anders dan de vorige keren. Het gebeurde weer ’s nachts, en het leek alsof ik in mijn bed aan het plassen was. Ik stond op om naar de wc te gaan en het bloed stroomde als water langs mijn benen. Ik schrok me rot en heb mijn vriend wakker gemaakt. Gelijk het ziekenhuis gebeld. We moesten direct komen. Het onderzoek gebeurde door een assistent van de gynaecoloog en zij dacht dat ik een placenta praevia had, een laag zittende placenta. Maar ik was 18 weken zwanger en dacht dat dat normaal was, een laag zittende placenta. Dat gaat later in de zwangerschap nog verschuiven. Voor de zekerheid ben ik voor een nachtje opgenomen in het ziekenhuis. De volgende dag nog een onderzoek door de gynaecoloog, maar hij zag niets vreemds. De placenta zat inderdaad laag, maar dat is normaal in dit stadium van mijn zwangerschap.
Dus, nu ben ik weer thuis. Ik vloei nog steeds een beetje “oud” bloed. Maar nog niks wijzer waardoor de bloedingen komen. Ik voel me niet ziek, niet misselijk en dat soort dingen. Nu moet ik het heel rustig aan doen. Geen huishoudelijk werk, niet meer werken. Het liefst de hele dag op de bank of in bed. Maar daar word ik heel moedeloos van. Omdat ik me niet ziek voel. Slapen lukt ook helemaal niet, omdat al die bloedingen altijd ’s nachts komen. Mijn volgende afspraak is 3 november, we hopen dan op meer duidelijkheid.
