Babyopkomst.nl

Eigen verhaal: aan ons lief kindje

Aan ons lieve kindje,

Vierenhalve maand mochten we maar van je genieten. Het is echt verschrikkelijk. Je was zo welkom en nu ben je er niet meer. We kunnen het maar niet geloven. 25 oktober 2005 was je uitgerekende datum. Na anderhalf jaar was mama dan eindelijk zwanger, we waren zo blij. Maar het mocht niet zo zijn.
Op maandag 23 mei kreeg mama veel pijn in haar buik en rug. Ik dacht eerst dat het bandenpijn was. De pijn werd de dag daarna steeds erger en op woensdagavond 25 mei werd het zo erg dat oma om 22.00 uur de verloskundige heeft gebeld. Die dacht eerst aan een blaasontsteking en bandenpijn. Na nog een half uur hebben we weer gebeld want de pijn was niet meer te verdragen en mama wilde naar het ziekenhuis toe. Papa hebben we gebeld en die kwam meteen terug van zijn werk. De verloskundige kwam om 23.30 uur. Kort daarvoor waren de vliezen gebroken en was het vruchtwater weggelopen. Die pijn waren dus weeën. Eerst kwam er nog een slijmpropje en daarna moest mama heel erg overgeven en tegelijkertijd werd jij geboren. Een heel lief klein jongetje, ongeveer 20 cm lang. Alles zat erop en eraan. Je had hele lange vingertjes en mooie nageltjes. Helaas was je toen al overleden. Je was al een beetje verkleurd. Gelukkig hebben we foto’s van je gemaakt. En in ons hart zullen we altijd aan je blijven denken. Omdat de moederkoek niet vanzelf kwam, ook niet na medicijnen moesten we met je naar het ziekenhuis. Oma heeft je vastgehouden. In het ziekenhuis werd je in een heel mooi mandje gelegd en hebben we nog een paar foto’s genomen. Ze hebben van je voetjes en je handjes een afdruk gemaakt. We hebben gevraagd of ze je willen onderzoeken. Mama moest toen naar de operatiekamer en kreeg een ruggenprik en de moederkoek werd weggehaald. Oma en papa bleven in de kamer op mij wachten. Gelukkig was de operatie goed gegaan. Oma ging naar huis en papa en mama bleven slapen in het ziekenhuis. ’s Morgens om 11.00 uur gingen papa en mama weer naar huis, zonder jou. Wat een leeg gevoel. Afschuwelijk. Over een tijdje word je gecremeerd samen met andere kindjes. Je as wordt daarna uitgestrooid in Schagen in de kindertuin. Lief klein kindje ik hoop dat je ons ook nooit zult vergeten. We houden van je.

Papa en Mama