De bevalling
Veel mensen vinden het onmenselijk dat een vrouw vaginaal moet bevallen van een dood kind of een kindje met zo ernstige afwijkingen dat het geen levenskansen heeft.
Toch is het niet voor niks dat je ‘gewoon’ moet bevallen, het is echt niet zo dat de medisch begeleiders dit hebben bedacht om het nog eens extra moeilijk te maken.
"Toch is het niet voor niks dat je ‘gewoon’ moet bevallen, het is echt niet zo dat de medisch begeleiders dit hebben bedacht om het nog eens extra moeilijk te maken."
Gebleken is dat vrouwen die bij hun volle bewustzijn bevallen beter toeleven naar het moment van de geboorte van hun dode baby. Door de weeën en het persen wordt je geest voorbereid op de geboorte van jullie baby. Het besef dat jullie een doodgeboren baby zullen krijgen zal groter zijn als je ‘normaal’ bevalt dan wanneer je een keizersnede zou krijgen. Dit is de reden dat de medische wereld adviseert om ‘normaal’ te bevallen. Bovendien brengt een keizersnede altijd (geringe) risico’s met zich mee voor moeder, en die risico’s ga je niet nemen als dat niet per sé noodzakelijk is.Het lijkt heel cru om een vrouw die moet bevallen van een dode baby ook nog eens een bevalling te laten doorstaan, maar geloof me, het is beter voor jullie verwerking. Pijnstilling zal natuurlijk altijd mogelijk zijn (zie: "pijnstilling").
Hoewel het mogelijk is om thuis te bevallen, worden in deze situatie de meeste bevallingen in het ziekenhuis ingeleid. Als jullie graag willen dat de bevalling thuis gebeurt, bespreek dit dan met je verloskundige. Houd er wel rekening mee dat de bevalling dan spontaan op gang moet komen. Dit kan enkele dagen duren, maar ook enkele weken. Je kunt er altijd voor kiezen om eerst af te wachten of de bevalling spontaan op gang komt en als dat na verloop van tijd niet gebeurt alsnog in te leiden. Thuis inleiden kan niet omdat een inleiding een iets verhoogd risico op complicaties geeft en hierdoor moet je in het ziekenhuis zijn.
De inleiding zal gebeuren met een infuus, dit wil niet zeggen dat je dan ook snel gaat bevallen. Je lichaam is immers meestal nog niet toe aan een bevalling en vaak heb je heel wat uren een infuus aan voordat je lichaam gaat reageren met goede weeën. Meestal voel je dan ook nog geen, lichamelijke, pijn. Jullie krijgen een aparte kamer in het ziekenhuis en meestal wordt er ook een bed voor de vader bij gezet zodat jullie constant samen kunnen zijn. Als de weeën gaan doorzetten en je krijgt pijn, dan kun je altijd om pijnstilling vragen als je het niet aankunt. Afhankelijk van hoever je bent in de zwangerschap moet je een aantal centimeter ontsluiting krijgen voordat de baby erdoor kan. Bij een vergevorderde zwangerschap heb je gewoon 10 cm ontsluiting nodig en zul je flink moeten persen om de baby geboren te laten worden.
Als je minder ver bent, bijvoorbeeld 24 weken, dan kan de baby geboren worden met minder dan 10 cm ontsluiting. Soms gaat het dan ineens zo snel dat de baby onverwacht geboren wordt. Het gebeurt dan wel dat je ineens iets naar buiten voelt komen zonder dat je hebt geperst of persdrang hebt gehad. Mocht dit gebeuren bel dan voor een zuster en als je wilt mag je de baby bij je neerleggen.
Als jullie baby wordt geboren met dusdanige afwijkingen dat hij geen levenskansen heeft, dan is het goed om de baby in jullie armen te nemen en hem zo, omgeven door jullie warmte en liefde, te laten inslapen.
Als de baby doodgeboren wordt probeer dan, als je kunt, de baby in je armen te nemen en knuffel met hem.
Meestal zullen de begeleiders jullie na de bevalling een tijd alleen laten zodat jullie beiden alle tijd krijgen om de baby in je armen te houden (zie: "omgaan met een dood kindje").
