Je kindje is in de baarmoeder overleden
Als je baby in de baarmoeder overlijdt (medische term: Intra-Uteriene Vruchtdood) komt dit bijna altijd als donderslag bij heldere hemel. Sommige moeders geven achteraf aan een voorgevoel gehad te hebben dat de zwangerschap niet goed zou eindigen.
Aan het einde van de zwangerschap is het heel normaal dat je de baby minder vaak voelt bewegen. De baby heeft immers geen ruimte meer om alle kanten op te draaien en schoppen. Toch moet je de baby dagelijks een paar keer voelen. Het is vaak niet meer dan een lichte beweging die je voelt, maar je moet het wel voelen. Als je denkt dat je de baby niet voelt, ga dan rustig een half uurtje op de bank liggen en druk een paar keer zachtjes tegen je buik. Als je dan geen reactie krijgt bel je de verloskundige. Dit hoeft helemaal niet te betekenen dat de baby is overleden, maar de verloskundige kan beter een keer voor niks komen dan te laat. De meeste baby’s bewegen het meest ’s avonds en ’s morgens in bed. Bij ongerustheid moet je altijd je verloskundige bellen.
Als de verloskundige geen hartje meer kan horen, dan is het bijna zeker dat de baby is overleden, toch zal ze je doorverwijzen naar het ziekenhuis om met de echo de diagnose absoluut zeker te stellen. Helaas zal de bevinding van de verloskundige bijna altijd de waarheid blijken te zijn.
De eerste reactie van veel a.s. moeders is om de bevalling dan direct op te wekken. Toch is dit geen verstandige keuze. Het ene moment ben je nog gelukkig zwanger en in afwachting van een bevalling van een (hopelijk) gezond kind en het volgende moment vertellen ze je dat je kindje is overleden en je zult moeten bevallen van een dood kindje.
Natuurlijk is het logisch dat je instinctief reageert van dan moet het maar meteen. Maar uit onderzoek is gebleken dat het beter is om in ieder geval 1 of 2 dagen te wachten om de realiteit tot jullie te laten doordringen. Geen mens kan de omschakeling van goed en vol vertrouwen naar een gezond kind naar dit soort verdriet in een moment maken. Als je te snel beslist om de baby geboren te laten worden, dan zul je later merken dat je dit geestelijk niet kunt bijbenen. Ergens weet je dat je baby dood is, maar je realiseert het nog niet echt.
Tips:
- als je de baby niet voelt bewegen, ga dan een half uur rustig liggen en concentreer je op de buik. Voel je dan nog niets, bel dan je verloskundige;
- als je te horen krijgt dat je baby is overleden, ga dan samen naar huis en probeer je samen voor te bereiden op de bevalling;
- laat de realiteit eerst tot je doordringen, voordat je beslist om de bevalling te gaan inleiden;
- informeer familie en goede vrienden;
- als je verloskundige niet uit haarzelf langskomt, vraag haar dan jullie te bezoeken en zoveel mogelijk te vertellen over de bevalling, het opbaren, het aangeven, de begrafenis enz.;
- hoewel de meeste stellen kiezen voor een inleiding in het ziekenhuis, mag de baby ook thuis geboren worden. Er is meestal niets op tegen om een aantal dagen (of zelfs weken) af te wachten of de bevalling spontaan op gang komt;
- bedenk samen hoe jullie de bevalling en daarna willen aanpakken. Vergaar zoveel mogelijk informatie over de mogelijkheden (zie bevalling, aangeven, baby zelf wassen, opbaren).
