Babyopkomst.nl

Eigen verhaal: ons kindje is niet levensvatbaar

Vrijdag
Eigenlijk ga ik naar de echoscopist om te horen dat alles goed is
We gaan dan wel voor een nekplooi meting ,maar echt bang ben ik niet
Daar aangekomen word ik toch wel nerveus

De nekplooi is dikker dan normaal
En dan zijn blaas een mega blaas
Het is niet goed met uw kindje. De grond onder mij zakt weg even kan ik mijn tranen in houden maar al snel biggelen ze langs mijn wangen ik kan en mag geen geluid maken en laten merken dat ik huil  Bonny zit op schoot bij henk

Ik durf henk niet aan te kijken want dan barst ik in tranen uit  en dat kan niet, bonny zou er niets van begrijpen
Ik loop de ruimte uit en ga naar de wc waar ik zo wat een paniek aanval krijg.

De echoscopist gaat direct voor ons bellen voor een echo in het medisch centrum in Zwolle

Bij de auto aan gekomen zetten we Bonny in haar kinderzitje  we sluiten de deur en omhelzen elkaar innig zonder iets te zeggen de omhelzing en het gevoel wat we naar elkaar uitstralen zeggen op dat moment genoeg

Thuis aan gekomen willen Wouter  Macy en Tim weten of alles goed was ,
Wat een teleurstelling iedereen is ontdaan

Gelijk bel ik Yvonne en vetertel het slechte nieuws  ook zij is ontdaan  ik hoor de paniek in haar stem
Ik zeg gelijk dat bianca en saskia nog niets mogen weten wat een angst zal dat bij hun eigen zwangerschap geven dat mag ik ze niet aan doen dat zou niet goed zijn
En dan opa en oma hoe moet ik dit vertellen nou moet ik die mensen weer verdriet geven en weer komt het door mij .
We zeggen gewoon dat het een miskraam is.

Zoeken op internet levert weinig op het enige waar je op uit komt is als je bij mega blaas kijkt is trisomy 18  wat je daar bij vind geeft je weinig hoop de baby zou niet levensvatbaar zijn
Dan al geen menswaardig en lang leven gegeven.

Zoeken zoeken en nog eens zoeken maar niets helemaal niets waar je ook maar een steek wijzer van zou worden ,
Hoe moet  ik wijzer  worden ik weet niet eens waar ik naar moet zoeken

Zaterdag
De volgende morgen worden we gebeld dat we  gelijk terecht kunnen in zwollen voor de echo en een vlokkentest.

De echo geeft niet veel hoop
Het hartje baart zorgen de blaas is een raadsel  ze weten niet waar dat vandaan komt de handjes worden uitvoerig bestudeerd we luisteren naar het hartje, we horen en zien het kloppen.
Na de vlokkentest wordt er van alles verteld vraag me niet waar die man het op dat moment over heeft gehad het leek wel of mijn gevoel verstand en gehoor uit gezet was even ervaar ik niets .
Thuis gekomen ging ik weer zoeken maar weer werd ik niet wijzer kan ook niet als je nog niets weet maar tegen beter weten in wil je een antwoord na drie dagen zo een beetje heel internet leeg geplukt te hebben met waar je maar een beetje informatie vandaan kunt halen kom je zelf al tot de conclusie dat het niet goed is  en toch wil je een ander antwoord twee dagen voor de uitslag kan ik mijn emotie niet meer de baas en heb aan een stuk door tegen henk aan liggen huilen
Vrijdag de 22-06 zouden we de uitslag krijgen dat kon ik niet tegen yvonne zeggen nemo is dan jarig en ik wist al dat het niet goed zou zijn  zaterdag 23 `zou ik het tegen yvon kunnen zeggen wat een kut gevoel .

Vrijdag 22-06
Wat duurde die vrijdag lang en wat was ik irritant elke keer vroeg ik aan henk hebben ze al gebeld alsof hij het zou verzwijgen  natuurlijk zou hij het gelijk zeggen maar toch
Uiteindelijk het bevestigende telefoontje het is trisomie 13 weer zoeken op internet mijn god wat je dan tegen komt daar wil je niets van weten zo gruwelijk je wilt meer weten en zien maar het word steeds erger en je krijgt een gevoel van paniek.

Yvonne belt wat moet ik doen, het zeggen nee dat kan ik niet maken
Ik doe net of ik nog geen uitslag heb gehad en zeg dat ik haar morgen bel zodra ik wat weet
Terwijl ik de uitslag al weet.
tegen over haar zeg ik  wat ik al weet maar dat het voor mij alleen nog een kwestie is van een bevestiging van het zieken huis (die ik al had)

Zaterdag 23-06
De volgende ochtend kunnen we weer gelijk terecht in zwolle
Daar word er verteld dat onze baby geen enkele kans heeft en niet verenigbaar is met het leven
Je voelt je zo vernietigt dat je niet meer normaal kunt denken
Het gaat allemaal zo door elkaar in je hoofd  het lijkt wel alsof alle informatie in een kom word gegooid en de mixer er  in word gezet en alle woorden zelf weer in de goede volgorde moet zetten tranen verdriet god wat voel jeje kut
Ook omdat je je zo machteloos tegen over je man voelt
je ziet en voelt hoe veel verdriet hij heeft en je voelt dat hij vind dat hij sterk en dapper moet zijn voor mij omdat hij mij moet steunen maar wie steunt henk ik weet niet hoe ik het moet doen ik weet alleen dat ik heel erg trost en blij op hem ben en dat ik onzegbaar veel van hem hou .

Maar wat nu hoe moet het nu verder wat gaat er met ons kindje gebeuren hoe gaat het gebeuren allemaal vragen die wel beantwoord worden maar niet bevredigend .
Waarom is hier zo weinig over te vinden

en welke imbeciel heeft bedacht dat een mensen baby onder de 24 weken waar alles al op en aan zit al een echt kompleet mini mensje is waar zelf de teentjes vingertjes zelf de nageltjes al zitten  ziekenhuis afval is.

In het zieken huis zeg ik direct dat ik op de normale weg wil bevallen en mijn kind niet in stukken af wil laten zuigen en dat ik mijn kind niet in een bak met rest afval van het zieken huis wil laten vernietigen 

mijn kind is een mens  waar heel veel van gehouden word en dan mag hij ook op een menswaardige manier deze wereld  met net zo veel liefde en zorg  waarop wij voor hem wilde gaan zorgen weer verlaten

op een manier waar wij ons prettig bij voelen en niet hoe het gebruikelijk gaat
met alle voorstellen waar ik mee kom krijg ik als antwoord het zou kunnen maar is niet gebruikelijk de meeste mensen kiezen er voor om het achter te laten in het zieken huis.
Het staat voor mij zo vast als een huis dat ons kind niet in het ziekenhuis achter blijft daar zijn henk en ik het stellig over eens GELUKKIG delen we onze ideeën  met elkaar en is henk er net zo mee bezig als ik, dat geeft zo een geweldig gevoel dat je er niet alleen bent met je verdriet niet dat ik hem verdriet gun maar nu delen we de pijn en delen we onze ideeën en dat voelt heel erg goed.
Henk vraagt of het een jongen of een meisje is en het is zoals Nemo al zei een jongen . Maandag moeten we het ziekenhuis in Lelystad bellen om een af spraak te maken zodat we kunnen bespreken hoe het verder in zijn werking gaat wat en hoe het gaat gebeuren.
Ondanks al het slechte nieuws hebben we het wel over een naam gehad ,we zitten in de auto en weer heeft henk het over de naam Bram op dat moment ben je voor ons Bram masselink
Er word niets meer over gezegd het is goed zoals het is en zakken terug in ons verdriet
Ik probeer mijn vader te bellen maar geen gehoor
Wat zou ik graag even bij hem zijn.

Zondag 24-06
Eerts gaan we nog even lang Yvonne en nemo ik wil zo graag even haar armen om mij heen even tegen haar aan huilen
Maar dat ging niet Sakia en Menno waren er en we deden weer als of het niet zo was
We gaan weer weg Yvonne en Nemo Wensen ons veel sterkte en Yvon streelt nog even mijn buikje.
We gaan gewoon naar oma
En doen als of het niet zo is
We komen binnen en ze zegt o je groeit lekker o wat doet dit pijn
Ze vraagt hoe het gaat aait over mijn buikje en o wat voelt dit erg en ik kan het nog niet zeggen  en zeg dat het goed gaat
Steeds komt ze op de zwangerschap terug  en steeds weet ik het te omzeilen zonder dat ze het door heeft maar wat voelt dit klote.

Maandag 25-06

Ik vraag of ik nog een echo mag ik wil bram nog even zien heel even maar en dat was geen probleem de volgende ochtend konden we komen en hebben nog een aantal foto`s van bram mee gekregen het zijn geen denderende foto`s maar het is meer dan niets waar ik heel blij mee ben
Alle twee doen we of het niet zo  we gaan gewoon naar het werk we doen de dingen die we moeten doen en praten nergens meer over
Elke beweging die ik voel geniet ik vol op van het kan toch niet zo zijn,  we doen net of het niet zo is
In deze week belt ook de verloskundige nog om te vragen wat de uit slag is  ik leg het verhaal uit .
En dat gaat heel goed ik word weer wat blijer ben blij als ik bram voel bewegen ik zit hem ook te plagen door op hem te drukken zodat ik hem opzij voel gaan.
Dat geeft een fijn gevoel en zo gaan we de week door
Zondag 01-07

We liggen in bed en opeens zegt henk we moeten  bellen
Ik weet gelijk waar hij op doelt en voel de grond weer wegzakken het ging zo goed toen ik deed of het niet zo was.

Maandag 02-07
Ik bel het zieken huis vertel dat ik eigelijk vorige week maandag al zou bellen maar dat het ons te snel ging ,meer hoefde ik niet te zeggen ,ik spreek met mv. janssens we hebben de papieren uit zwollen binnen en kan voor woensdag een afspraak voor u maken  ik probeerde er nog onderuit te komen dat het maar even snel in de ochtend plaats moest vinden als Bonny nog op school zat

Dit is niet wat ik in een kwartiertje met u wil bespreken zij ze streng we moeten hier echt de tijd voor nemen en kijken wat de mogelijkheden zijn  om het op een goede manier te kunnen doen  kunt u geen oppas regelen voor woensdag
Daar stemde ik mee in en regelde met macy dat ze op Bonny zou passen

Kut wat had ik gedaan nu was het zover en kon ik niet meer doen alsof het niet zo was

Woensdag 04-07
 Aan gekomen bij de gynaecoloog we bespreken een aantal dingen en de man is erg begrip vol maar ook duidelijk draait er niet om heen het is een feit dat we Eén keus hebben voor bram   en dat we het Bram niet mogen aandoen om ons verdriet uit te stellen.

Eerst wil hij Bram nog even zien  dan wijst hij het blaasje aan  Henk en kijken elkaar aan en zeggen dan is zijn blaas weer kleiner geworden  en er gaat een werelds goed gevoel door me heen ,maar zo snel dat gevoel er was nam hij het ook weer  weg hij had de blaas niet herkend zo groot en wees waarschijnlijk zijn niertje aan zo giga groot was zijn blaas dat de gynaecoloog het niet eens herkende

Nog een drama mijn placenta ligt voor Bram dat zou betekenen dat ik een bloeding kan krijgen en het verstandiger is om als nog te curetteren  weer zakt mijn hart in mijn schoenen over mijn lijk henk en ik zeggen eigenlijk tegelijk een keizersnee maar ook dat is geen verstandige keus  met een klote gevoel gaan we naar huis en moeten  vrijdag afwachten

Vrijdag 06-07
Na overleg met een andere gynaecoloog word er besloten dat er aan onze wensen gehoor word gegeven we gaan het op de normale weg proberen  Bram mag gewoon geboren worden er word goed op gelet als het als nog mis gaat ga ik alsnog naar de ok
We hebben uitvoerig besproken hoe alles gaat  ook dat we Bram mee nemen naar huis en dat we zelf een mooi en dierbaar plaatje voor hem hebben

We krijgen een recept mee voor de pil die ik moet in nemen om mijn baarmoeder mond week te maken
Bij onze eigen apotheek is de pil niet voorradig  ze bellen alle apothekers  in de buurt  maar ook zij hebben het niet
Er word afgesproken dat de pil word besteld en die zaterdag kunnen halen in het lelycenter

Zaterdag 07-07
We staan met een kut gevoel op Wouter macy en Tim zijn al weg Bonny word vanmiddag door Yvonne en Nemo opgehaald

Bonny is helemaal opgewonden en vrolijk dat ze gaat logeren  en dan moet je vrolijk mee doen maar het is goed als je ziet dat ze met een goed gevoel weg gaat.

Henk gaat die pil halen,
Komt laaiend terug zonder pil weer een gevoel  wat nu

Henk kreeg de mededeling dat zij gisteren hadden geprobeerd ons te bellen om te zeggen dat zij niet aan een abortus mee werkten

Toen sloegen de stoppen door
Als ik daar had gestaan dan had ze aangifte kunnen doen van mishandeling is ze helemaal van de pot gerukt dat mens weet niet waar ze het overheeft
als er een kind gewild is op deze wereld dan is het Bram wel
dat mens weet niet hoe veel pijn en boosheid ze hier mee naar boven haalt

maar goed henk het zieken huis gebeld en die zouden er achteraan gaan  anderhalf uur later belde ze terug om te zeggen dat ze er mee bezig zijn en dat ze om twee uur meer weten
om half drie bel ik zelf terug om te vragen van hoe en wat ze hebben het kunnen regelen en de koerier is onderweg en zij verwachten hem rond vier uur oké dat was een hele opluchting
je hebt je daar geestelijk op ingesteld  het is al moeilijk genoeg en dan weer die onzekerheid.
Bonny is intussen met Yvonne en Nemo mee

Henk en ik gaan maar wat boodschappen doen, bij deen aangekomen belt het zieken huis we kunnen komen ze hebben het kunnen regelen.
Tuis aangekomen gaat Henk het eten maken We hebben lekker vis maar krijgen geen hap door onze keel
Om acht uur moet ik mijn kind gaan vermoorden de klok staat stil elk uur kijk ik op de klok maar er zijn maar een paar minuten voorbij
Om acht uur omhelzen Henk en ik elkaar ik huil maar we zeggen niets
Ik loop naar de keuken om de pil te nemen
Ik kan het niet  maar het moet en toch kan ik het niet ik wil dit niet.
waarom  waarom is er geen waarom
toch neem ik uiteindelijk de pil

heel schuldig voel ik me hier over en hoor dat mens maar roepen wij werken niet mee aan een abortus
goh wat voel ik me verdrietig en machteloos maar we hebben maar Eén keus en dat is voor Bram kiezen en niet aan ons zelf te denken.
De uren gaan voorbij maar Bram voel ik nog steeds  is het suggestie zit het tussen mijn oren verbeeld ik het me allemaal
Nee ik ben toch niet gek  bram ik weet zeker dat ik je nog voel

Zondag 08-07

Ik mag de deur niet uit ivm een bloeding
Maar bram voel ik nog steeds de hele dag ben ik met mijn buikje bezig de hele dag wil hem voelen maar het zal wel tussen mijn oren zitten ,dan maar als ik je maar voel die nacht doe ik geen oog dicht.
Probeer weer mijn vader te bellen maar geen gehoor ook via de mail nog geen reaktie
Durft hij geen contact op te nemen is er iets aan de hand

Maandag 09-07
Om 08:15 staan we in het gemeente huis om je door je papa te laten erkennen dat is allemaal geregeld  je bestaat nu niet alleen voor ons
Als je bent geboren komen we weer terug om je aan te geven we kunnen wel een overlijdens akte voor je laten maken maar je krijgt geen geboorte akte
( je bent wel overleden maar niet geboren ,zal wel aan mij liggen)

In het zieken huis aangekomen om klokslag  negen uur
Worden we door een verpleegster naar een kamertje gebracht  we worden heel lief en warmte vol  ontvangen
We krijgen wat te drinken en voor henk haalt ze een extra kan met koffie
We zitten eerst nog even met de verpleegster te praten hoe we ons voelen waarom je nu al geboren moet worden dat zij in de loop van de jaren natuurlijk al heel wat heeft gezien en hoe verdrietig het allemaal is en dat is het ook we doen wel stoer en we doen wel alsof we het allemaal onder controle hebben  dat hebben we ook maar onder tussen.
We vertellen wel dat ik  de baby nog steeds denk te voelen .
Er word een echo gemaakt en ja wel ik was niet gek het was geen suggestie je hartje klopte nog. Je leefde nog.
een gevoel van verwarring ging er door me heen  wat nu
heeft bram pijn tijdens de weeën of als Bram word geboren hoor ik me zelf vragen aan de gynaecoloog
hij kan mij hier geen antwoord op geven
ze gaan er van uit van niet .
maar niemand heeft kunnen bevestigen dat het niet zo is .

11:00
De gynaecoloog komt nog het een en ander uitleggen en brengt twee tabletten naar binnen
Als we iets willen of iets wil weten of vragen mogen we altijd bellen  eerst moet ik een half uur plat blijven liggen
Daarna ga we een sigaret roken buiten dan zie ik dat ik er nog maar een heb
Henk zegt ik loop wel even naar de overkant om een pakje te halen en besluit dat als ik 50 meter buiten de deur van het ziekenhuis mag lopen 100 meter ook geen drama zal zijn en ga mee
Binnen een uur begin ik wel al een drukkend gevoel onder in mijn rug te voelen
Ik zal het nog geen weeën willen noemen

14:00 uur worden de volgende tabletten ingebracht nu begin ik het echt wel als weeën te beschrijven.maar nog geen helse pijnen
We bespreken nog wat met de verpleegster en verteld wat er nog voor mogelijk heden zijn we hebben het er ook over dat wij vinden dat je bepaalde informatie veel te laat krijgt en er al weinig  informatie is.dat is ze hellemaal met ons eens
De weeën beginnen nu echt we heftiger te worden
Intussen is Macy nog even langs geweest maar dat kind weet zich ook geen houding te geven
En is  na een kwartier weer weg ge gaan

We roken nog een sigaretje lezen het een en ander aan info wat we hebben gekregen
En de uren gaan voorbij

Intussen dat we nog even buiten zitten komen de kinderen nog even langs  daar zit ik dan vol op in de ween  buiten met de kinderen en een peuk

17:00 we zijn weer boven
ik verlies behoorlijk wat bloed en alle kleding die ik had mee genomen is vies
henk gaat snel naar de wibra om wat onderbroeken te halen en natuurlijk batty boob, wat lief, in alle haast en stres toch nog aan iets leuks voor me denken.
Intussen zijn de volgende tabletten al weer in gebracht hij heeft me getoucheerd en mijn baarmoedermond staat al een stukje open.

Later komt de gynaecoloog binnen die  met ons de gesprekken heeft gevoerd
Hij heeft het er nog even over dat het niet hellemaal ging zoals het behoord met de pil bij de apotheker

Zo aan mijn weeën te zien zal het geen uren meer duren zegt hij
We gaan nog even naar buiten ondanks dat de weeën best heftig zijn  en echt niet lekker voelen.

Buiten aan gekomen steek ik een sigaretje op  de weeën kan ik bijna niet meer opvangen en zeg tegen henk dat het echt heel veel pijn doet ,dan zegt hij dan vragen we om pijn stilling maar dat wil ik nog niet
En het is alsof je het hoorde en kreeg een heftige wee en voelde veel bloed komen  we moet naar boven dit voelt meer dan als een bloed prop

in de hal van het ziekenhuis voel ik je zo uit me glijden ook heb ik geen weeën meer  ik kom een stukje om hoog en trek mijn broek een stukje omlaag zodat je de ruimte heb

boven lopen we naar de kamer en papa vraagt of hij iemand moet roepen  nee ik wil zelf kijken  zeg ik en we lopen door
je moet me wel helpen met uit kleden zeg ik

ik ga op bed liggen en henk trekt mijn broek uit het gaat allemaal heel rustig en doordacht  en het is zo mooi, daar lig Bram tussen mijn benen een echt ini mini mensje god  wat ben ik bang geweest voor dit moment ik had het me zo emotioneel en verdrietig voor gesteld
maar henk en ik waren zo gefascineerd er lag echt een wondertjes tussen mijn benen
en het was zo een intiem en rustig wij met zijn drieën het had niet mooier en beter kunnen gaan Onze Bram is helemaal niet eng en gruwelijk hij heeft wel een giga grote buik en zes vingertjes  zijn hoofdje is aan een kant wat vergroeit waar ook zijn oortje te laag zit
hij heeft een klomp voetje en zes teentjes zijn ruggengraat is waarschijnlijk vergroeit met zijn beentje.
Er is van alles mis met Bram maar hij is niet gruwelijk

we hebben hem echt bijzonder goed bestudeert en zijn heel trots en blij dat het zo heeft mogen gaan
we hebben ik weet niet hoeveel foto’s gemaakt naar hem gekeken ik heb hem gekust en gestreeld

en er was even geen verdriet maar toch even dat gelukkige  gevoel dat gevoel van echte liefde voor bram voelen en voor elkaar

het ging zo gemoedelijk geen paniek alles heel gecontroleerd zo mooi en fijn
daarna  hebben we gelijk de kinderen gebeld
henk is naar de verpleging gelopen om te zeggen dat bram was geboren

toen we vertelde dat bram 10 minuten geleden geboren was stonden ze even raar te kijken maar vonden het heel fijn voor ons dat het ons moment is geweest wat nooit of niemand ons meer kan ontnemen

toen de kinderen binnen kwamen was even vreemd voor ze Bram  is dan ook heel klein
16,centimeter en 110 gram
ze hebben hem wel even aangeraakt en goed naar hem gekeken

Macy heeft hem ook nog in haar handen gehouden ik vond het heel dapper ik stond er echt van te kijken zij die altijd alles eng en vies vind  ze was zo gevaccineerd dat ze zelf na een kwartier zij o kut romy zit nog op de gang.

Dit is zo apart ik kan wel uren naar hem kijken maar hij is te klein en te teer om te knuffelen go wat hadden we graag voor dit kindje gezorgd.uiteindelijk mogen we naar huis  we worden naar beneden gebracht door een verpleegster en zitten nog even te kletsen over hoe bijzonder en rustig het is gegaan.

Thuis ben ik onder de douche gegaan heb nog een biertje en sigaretje gerookt  heb heerlijk tegen henk aangelegen en voelde zo veel liefde van hem uit stralen hij gaf me zo een heerlijk gevoel
Ik ben naar boven gegaan heb verschrikkelijk gehuild ik ben zo verscheurd en blij tegelijk met hoe het is gegaan
ik hoop voor iedereen die dit mee moet maken dat het mag gaan zoals het ons is gegeven.

Dinsdag 10-07
We zijn in het gemeente huis om Bram aan te geven
Als we vertellen dat het om een doodgeboren kindje gaat worden we in een kamertje apart genomen
Na het een en ander te hebben getekend
En een overlijdens akte te hebben ontvangen
Zijn wij officieel volgens de wet vanaf 09-07 de ouders van Bram MasselinkEcht ik heb echt het gevoel dat het allemaal niet beter en mooier had kunnen gaan ,maar ik voel me zo verdrietig

Vivian  belde nog even daar heb ik best lekker mee zitten babbelen ik ken dat mens amper maar zo lief en oprecht leeft ze met ons mee ik denk dat ik nog een hoop steun aan haar kan hebben en mijn gevoel en verhaal kwijt kan.

Paula was heel onzeker en bang maar het ging goed we hebben het er op een waardige manier over kunnen praten ze heeft nog een kaarsje voor ons gebrand dat doet me goed ,echt.

We hebben het er ook nog over gehad hoe en wanneer we het Bianca en Jeroen moeten vertellen dat zou ze morgen  gaan doen

Henk heeft een heel mooi kaartje met een geweldige tekst gemaakt voor bram,
Ik zie dat hij het met veel liefde voor ons ventje heeft gemaakt.
 

Woensdag 11-07

Nadat ik dit allemaal op papier heb gezet ben ik geestelijk gesloopt tegen  henk aan gaan liggen
opgerold als een baby lag ik in zijn armen ik heb gehuild en gehuild er waren geen woorden alleen strelingen en een gevoel van veiligheid en dat is een goed gevoel
zonder henk zou ik het echt niet trekken.

Door deze hele toestand weet ik ook dat ik een heel gelukkig mens mag zijn  met mijn drie gezonde etterige pubers en mijn gezonde draak van vier

De hemel heeft van me genomen maar heeft me ook Henk en de kids gegeven. Maar toen Bram moest begraven worden en al snel  zag je zijn lichaampje met de minuut achteruit gaan
Eerst hebben we Bram in de koeling gelegd, maar daar ging het ook niet beter
Heb hem gewoon in de vriezer gelegd
Scheid wat een ander er van vindt en denkt.

Uit stel werd afstel en het werd steeds moeilijker afstand van mijn kleine mannetje te doen
Ik wil hem bij me houden en niet laten vergaan
Toen kwam Henk met een idee we vereeuwigen Bram.
We halen een sokkel en gieten Bram in het beton
Zo blijft hij altijd bestaan en heeft hij een mooie plek op de sokkel een mooie pot met een plant  en zo heeft bram zijn eigen monumentje

Gelukkig heeft  Biaca een heerlijke gezonde meid op de wereld gezet
15-12-2007 de Datum waar op ik was uitgerekend
Het was een cadeautje van Bram en Allesia.

Het was in het begin best even moeilijk om die mooie dikke buik van Bianca te zien
Maar vond het heerlijk om er aan te zitten zonder afgunst of jalousie maar het haar zo gunnen dat het goed mag blijven gaan en dat heeft ook zo mogen zijn

Saskia heeft ook een gezonde zoon waar ik op mijn manier zo blij mee ben dat kan ik een ander niet uit leggen.

Vandaag  exact een jaar later er is een hoop gebeurt

Het afgelopen Jaar hebben we het veel over Bram gehad
En zeker Bonny Ze praat als een echte grote zus over haar mini broertje
En is heel blij voor Bram dat hij nu een ster is die niet meer ziek is
Doordat Bonny er zo open en makkelijk mee bezig is  het in ieder geval voor mij heel goed geweest om het een plekje te geven

We zijn nu een jaar verder en nu ben ik er echt klaar voor op Bram te vereeuwigen
Het is natuurlijk nog steeds verschrikkelijk maar nu heb ik er vrede mee het is goed zo, zoals het is gegaan.
 
We zijn er erg mee bezig geweest  Bram is echt het kleine broertje in ons gezin.
We hebben een mooie sokkel waar we bram in het beton hebben gegoten waar een mooie zwaan vormige buxus
Zo heeft onze bram zijn eigen plekje  en is hij altijd heel dicht bij ons
Ik voel me goed hoe het is gegaan en de kinderen hebben het gevoel dat hij echt een deel van ons is
En daar gaat het om