Babyopkomst.nl

Dubbeltest of vroege bloedtest

Dubbeltest of vroege bloedtest:
In het bloed van de zwangere vrouw komen bepaalde stoffen voor die een indicatie kunnen zijn voor chromosomale afwijkingen bij de baby. Om deze stoffen te onderzoeken zij twee testen ontwikkeld: de Tripeltest en de Dubbeltest.
Bij de dubbeltest wordt het bloed onderzocht op twee stoffen die een indicatie geven of jouw kindje een verhoogd risico heeft op, onder andere,het syndroom van Down, bij de tripeltest wordt het bloed onderzocht op 3 stoffen.
De Tripeltest kan worden uitgevoerd vanaf 15 weken zwangerschap, de dubbeltest kan al vanaf 9 weken zwangerschap worden uitgevoerd. Om deze reden wordt de tripeltest bijna niet meer uitgevoerd. 
Met de dubbeltest, eventueel gecombineerd met de nekplooimeting=combinatietest, heb je immers veel eerder een uitslag.
De dubbeltest is geschikt voor het bepalen van het risico op chromosoomafwijkingen, waarvan het syndroom van Down (mongooltje) de meest bekende en meest voorkomende is. Andere chromosoomafwijkingen waar naar gezocht wordt zijn: Patausyndroom en Edwardssyndroom.

Bij het Downsyndroom zijn er 3 chormosomen 21, we spreken dan ook wel van trisomie 21.
Bij het Patausyndroom zijn er 3 chromosomen 13 (normaal heb je van iedere chromosoom 2 exemplaren) en bij Edwards zijn er 3 chromosomen 18. We spreken dan van trisomie 13 of trisomie 18.
Downsyndroom is een aangeboren afwijking in de chromosomen, er is een extra chromosoom. In Nederland worden per jaar ongeveer 300 kinderen met Down syndroom geboren, op een totaal van ongeveer 185.000 geboortes per jaar. Kinderen met Down hebben een verstandelijke beperking, maar hoe erg die beperking is varieert van mild tot ernstig. Naast de verstandelijke beperking heeft ongeveer 50% van de kinderen met Downsyndroom een hartafwijking, die doorgaans met goed resultaat geopereerd kan worden. Ook andere gezondheidsproblemen komen vaker voor bij kinderen met Downsyndroom.
Kinderen met het Edwards- of Patausyndroom hebben een zeer kwetsbare gezondheid, vaak overlijden ze in de zwangerschap of in het eerste levensjaar. Vaak is er sprake van een gestoorde aanleg van de hersenen en het hart. Kinderen hebben een ernstig verstandelijke beperking.

Het risico op een kindje met trisomie 21, 13 of 18 neemt toe met het stijgen van de leeftijd van de moeder. Dus  hoe ouder de moeder hoe hoger het risico. Hierbij moet aangetekend worden dat trisomie 13 en 18 veeeel minder vaak voorkomen dan trisomie 21 (Down)

We spreken van een verhoogd risico als uit de dubbeltest, gecombineerd met de nekplooimeting een risico komt van meer dan 1 op 200. Met andere woorden, als je kans op een kindje met een chromosoomafwijking hoger is dan 1 op de 200 heb je een verhoogd risico en wordt er vervolgonderzoek aangeboden.
Een vlokkentest/vruchtwaterpunctie is dan mogelijk, of bij 20 weken een uitgebreide screeningsecho. Het is niet mogelijk om met de dubbeltest een onderzoek te doen naar neurale buisdefecten.
De dubbeltest is net als de Tripeltest een risico-inschatting.

Wat zegt de dubbel of tripeltest:
De dubbeltest geeft een risicoschatting aan, het zegt dus niet of je baby wel of niet het syndroom van Down heeft. De kans op een kind met het syndroom van Down is voor een 20 jarige zwangere vrouw bijvoorbeeld 1:1500 en voor een vrouw van 36 ongeveer 1:300. Na een dubbeltest weet je alleen of je een hoger risico hebt dan normaal geldend voor jouw leeftijd. Na de dubbeltest zul je dus een vervolgonderzoek (vruchtwaterpunctie of vlokkentest) moeten laten doen als je zeker wilt weten of je kind het syndroom van Down heeft.

Voorbeeld; een zwangere vrouw van 44 jaar heeft normaal een risico van ongeveer 1:30 op een kind met het syndroom van Down. Na de dubbeltest wordt duidelijk dat de vrouw een verhoogd risico heeft, bijvoorbeeld 1: 15. Dit zegt dus dat de kans dat het kind van deze vrouw het syndroom van Down heeft 1 op 15 is. Als deze vrouw nu zeker wil weten of haar kind het syndroom van Down heeft zal zij een vlokkentest of vruchtwaterpunctie moeten laten doen. Pas na de vlokkentest of vruchtwaterpunctie weet zij zeker of haar kind het syndroom van Down heeft.

De dubbeltest is alleen een risicoschatting, het geeft aan of jouw kind een hoger risico dan normaal heeft op het syndroom van Down. De dubbeltest vertelt je dus NIET of je kind deze afwijkingen daadwerkelijk heeft.

Wanneer kan de test uitgevoerd worden:
De test kan uitgevoerd worden tussen de 9 en de 14 weken zwangerschap.

Wanneer is de uitslag afwijkend:
Er wordt gesproken van een verhoogd risico als de test aangeeft dat je een risico hebt van 1 op 200. Dit is het normaal geaccepteerde risico voor vrouwen jonger dan 36 jaar en wil dus zeggen dat van de 200 baby's die geboren worden er 199 geen syndroom van Down hebben en 1 wel. Als uit de test komt dat je een hoger risico hebt dan 1 op 200, dan heb je recht om vervolgonderzoek te laten doen.

Hoe betrouwbaar is de dubbel test:
Zoals al eerder geschreven, is de dubbeltest een test die een risico-inschatting aangeeft. Hij zegt niet of je baby de afwijking wel of niet heeft. Stel dat de uitslag aangeeft dat je een risico hebt van 1 op 150 en je bent 30 jaar. Dan heb je dus een hoger risico dan andere vrouwen van jouw leeftijd, maar de kans is nog steeds het grootst dat je baby het syndroom van Down niet heeft. Van de 150 vrouwen die bovenstaande uitslag krijgen zullen er 149 een kind krijgen zonder het syndroom van Down en 1 met het syndroom van Down. Door de vroege bloedtest te combineren met de nekplooimeting (de zogenaamde gecombineerde test) krijg je een betrouwbaardere uitslag