PPD - Hoe herken je het?
Heel veel vrouwen hebben kort na de bevalling last van negatieve gevoelens of sombere gedachten. Huilen om niets, boos worden om alles, het is heel normaal. Meestal verdwijnen dergelijke gevoelens langzaam maar zeker weer. Vooral het huilen om niets (de zogenaamde huildagen) zijn meestal binnen 10 dagen na de bevalling weer over. Natuurlijk blijf je wat langer nog labiel en voel je je anders dan normaal, maar deze gevoelens staan een normaal functioneren niet in de weg.
Ook verschijnselen als spanning, nervositeit, gebrek aan eetlust en slaapproblemen komen de eerste tijd vaak voor. Deze verschijnselen zijn meestal van zodanige aard en omvang dat ze een normaal, actief leven niet in de weg staan. Ook deze verschijnselen verdwijnen vanzelf, zodra je aan het nieuwe ritme gewend bent geraakt en vertrouwd bent met de zorg voor de baby.
Bij een PPD verminderen dergelijke klachten niet, sterker nog, ze nemen alleen maar toe. Als ze onbehandeld blijven nemen ze een dusdanige vorm aan dat ze in je dagelijkse activiteiten belemmeren.
Als je hyperactief bent, doorlopend het gevoel hebt dat je 'nog even dit of dat' moet doen en helemaal niet meer tot rust kunt komen, of in een vrijwel totale apathische toestand terechtkomt, is het aan te raden contact met je huisarts op te nemen.
Bij een PPD komen heel veel klachten voor. Gelukkig krijg je ze niet allemaal tegelijk. De meest in het oog springende klacht is het feit dat je een persoonverandering ondergaat. Als je eerst onvermoeibaar was zul je nu mogelijk niet uit bed te branden zijn. De moeheid kan zo hevig zijn dat je niet eens meer op wilt staan om je te verzorgen. Vrolijke vrouwen drijven nu weg richting depressie. Moeders die jaren onderzoeken en behandelingen hebben ondergaan om zwanger te raken willen bijvoorbeeld hun kind niet eens zien.
Een PPD komt als donderslag bij heldere hemel. Veel vrouwen piekeren zich suf waarom ze zich zo voelen. Vaak zijn ze perfect de zwangerschap doorgekomen en op het moment dat de baby er is lijkt de hele wereld zwart te zijn geworden. Ze kunnen geen enkel argument bedenken waarom hen dit overkomt. En dat gaat ook op voor de omgeving.
Er zijn zowel lichamelijke als geestelijke klachten. De meest voorkomende zijn:
• Stoornis dag-nacht ritme
• Vermoeidheid
• Concentratie-zwakte
• Geheugen-zwakte
• Verwarring
• Eetproblemen
• Frigiditeit
• angsten
• fobieën
• gedachten die niet stopgezet kunnen worden
• boosheid
• woede
• irritatie
• depressie
• wegebben van emoties
• niet meer van je kind of partner houden
• onrustig zijn
• vreemd eetgedrag
• ontzettend aankomen of afvallen
• hyperventileren
• paniekaanvallen
• maag en darmklachten
• misselijkheid
• haaruitval
• huiduitslag
• zweten
• trillen
• gevoel niet in het heden te leven in een glazen bol
• veranderd zicht (kleuren alles dichtbij ver weg)
• uitputting
• slaapstoornissen
• overactiviteit
• vreemde gedachten naar de baby toe (ik duw hem onder water, ik gooi hem uit het raam enz)
• onrust
De volgende kenmerken worden eveneens door p.p.d.-vrouwen genoemd: malen en nog eens malen, contactarm, sterk verlies van zelfvertrouwen/eigenwaarde, van muggen olifanten maken, groot verantwoordelijkheidsgevoel, overbezorgdheid, afhankelijk van anderen, als een bezetene zoeken naar hulp.
Post Partum Depressie - Sub-onderwerpen
- PPD - Behandeling
- PPD - Eerder ppd gehad
- PPD - Erfelijke factoren
- PPD - Het belang van knuffelen
- PPD - Het verschil tussen de baby blues en een ppd
- PPD - Hoe herken je het?
- PPD - Kunnen mannen het krijgen
- PPD - Lichamelijke factoren
- PPD - Psychische factoren
- PPD - Psycho-sociale factoren
- PPD - Waardoor ontstaat het?
- PPD - Wat de partner moet weten
- PPD - Wat kun je zelf doen?
- PPD - Wie hebben een verhoogd risico?





