Babyopkomst.nl

PPD - Psychische factoren

Je eigen beeld:
Vrouwen die zichzelf hoge eisen stellen, alles perfect willen doen en niet toegeven dat iets tegenvalt, hebben een verhoogd risico op een PPD.
Ook een hoge verwachting van het moederschap, denken dat je moedergevoelens vanzelf komen en je zullen vertellen hoe je alles moet aanpakken kunnen een PPD in de hand werken. De kloof tussen de werkelijkheid en “de roze wolk” die de vrouw zich had voorgesteld kan dan zo groot zijn dat de vrouw gaat twijfelen aan haar eigen kunnen. Vooral als je niet kunt toegeven dat het minder goed gaat dan je van tevoren had voorgesteld kan je in de problemen helpen.
Vrouwen die hun gevoelens moeilijk uiten  en slecht nee kunnen zeggen hebben ook een verhoogd risico op een PPD.
Onverwerkt verdriet:
Tijdens een zwangerschap en na de bevalling ben je labieler dan normaal.
Dingen waar je voorheen je schouders over ophaalde kunnen je nu behoorlijk dwars zitten, dit is heel normaal, bijna iedere zwangere – of net bevallen vrouw heeft hier last van, dit kan ook nog wel enkele maanden duren. Maar doordat je minder stevig in je schoenen staat kan oude pijn ook weer volop terug komen.
Vooral als je dingen niet goed verwerkt hebt kunnen die een aanleiding zijn tot een PPD. Kun je buiten de zwangerschap de negatieve gevoelens wegdrukken, nu je minder stabiel bent lukt je dan niet meer. Onvoldoende verwerkte pijn kan dus ook een oorzaak zijn voor een PPD, hoewel er bij veel vrouwen die een PPD krijgen absoluut geen sprake van is.
Tegenvallende, moeilijke zwangerschap en/of bevalling:
Je had je er zoveel van voorgesteld, maar alles liep anders... Je bent teleurgesteld, verdrietig of boos, maar je weet niet wat je met die gevoelens moet doen. De mensen in je omgeving vinden misschien dat je niet moet zeuren, want met de baby is nu toch alles goed?
Een 'zware' bevalling hoeft geen aanleiding te zijn tot het krijgen van een ppd, wanneer er voldoende liefdevolle zorg en aandacht is besteed aan de vrouw.
Hoge verwachting van het moederschap:
Sommige vrouwen zien het moederschap als het zaligmakende geluk. Zij realiseren zich onvoldoende dat het moederschap ook veel vragen, onzekerheden en onregelmatigheid met zich meebrengt. Het eerst zo lieve baby’tje blijkt opeens niet anders te doen dan huilen…. Je droom wordt wreed verstoord, wat je ook doet je baby blijft huilen. Voor iedere moeder (en vader) is dit een crime, je hebt op een gegeven moment geen idee meer wat je moet doen en dat leuke kindje wat je in gedachten had, blijkt een klein monstertje waar je steeds meer moeite mee hebt om van te houden of van te genieten.
Je had het idee dat je het wel even allemaal zou doen, twijfelde er niet aan dat je een goede moeder zou zijn, maar in werkelijkheid spoken er constant vragen door je hoofd: Doe ik het wel goed, heeft hij wel genoeg voeding gehad, geef ik wel genoeg of juist teveel aandacht? Allemaal vragen die bijna iedere moeder zich wel eens stelt, maar voor de vrouw die is ingesteld op perfectie en zekerheid kan het soms heel moeilijk zijn om deze onzekerheden te accepteren en er mee om te gaan. Zij kan gaan twijfelen aan alles wat ze doet.