Babyopkomst.nl

Incontinentie - Welke vormen van incontinentie zijn er?

Stressincontinentie: Stressincontinentie ontstaat wanneer de druk die op de blaas, dus in de buik, groter is dan de druk die de bekkenbodemspieren kunnen ontwikkelen. In rust hebben de meeste vrouwen geen last van urineverlies. Maar wanneer men gaat bewegen en de buikdruk toeneemt, kunnen er problemen ontstaan. Zoals al eerder werd geschreven, neemt de buikdruk nog meer toe bij zware lichamelijke arbeid zoals b.v. tillen en dragen. Maar ook bij hoesten, niezen, lachen en bukken ontstaat vaak urineverlies. Hier geldt hetzelfde advies als reeds eerder werd gegeven. Tijdens deze activiteiten moet preventief, dus van tevoren, de bekkenbodem worden aangespannen en worden doorgeademd. Stressincontinentie is dus het verlies van urine tijdens hoesten, niezen, lachen of tillen.

Urge-incontinentie: Er is sprake van urge incontinentie als je de plas niet kunt ophouden als je voelt dat je moet. Er is dus geen sprake van een verhoogde druk door hoesten of lachen. Nee, je voelt dat je moet plassen, maar voordat je het toilet hebt bereikt plas je al. Je kunt het niet ophouden. Urge-incontinentie wordt veroorzaakt door een overprikkelde blaaswand. Bij de minste of geringste vulling van de blaas treedt er een plasreflex op. Urge-incontinentie kan worden veroorzaakt door een te gespannen bekkenbodem en door veelvuldig persen tijdens het plassen.

Overloopincontinentie: Er is sprake van onderloopincontinentie als je niet voelt dat je blaas vol is. Je krijgt geen prikkel om te plassen en de blaas wordt te vol. Als de blaas uiteindelijk zo vol is dat hij niet meer kan uitrekken verlies je zomaar urine, vaak in druppeltjes. Je verliest dus niet ineens een grote plas. Dit soort incontinentie kan ontstaan na een gynaecologische operatie, maar ook na een langdurige baring kan vochtophoping in de plasbuis ervoor zorgen dat overloop incontinentie optreedt.

Echte-incontinentie: Bij echte-incontinentie is er sprake van een lek in de blaas of in de plasbuis, waardoor er continu urineverlies optreedt. Het kan ontstaan na een operatie, bij een mechanische ingreep tijdens de bevalling als een tangverlossing, maar ook bij een zeer langdurige uitdrijving (zeer zeldzaam).

Fecale incontinentie: Het ongewild verliezen van ontlasting of windjes niet op kunnen houden. Deze vorm van incontinentie kan worden veroorzaakt door een totaalruptuur, maar ook door een "normale" bevalling waarbij zichtbaar geen schade is veroorzaakt aan de kringspier. Ook fistels kunnen een oorzaak zijn van fecale incontinentie.

Stress-, urge- en fecale incontinentie zijn vaak te verhelpen door bekkenbodem therapie. Een verwijzing naar een bekkentherapeut wordt gegeven door je huisarts.